эй аз гули сӯрии даҳанати ғунчаи намое

ای از گل سوری دهنت غنچه نمایی

Вай бар саман аз сунбултар ғолияи сое

وی بر سمن از سنبل تر غالیه‌سایی

Майдон ки : сари моу нишони қадами тест

میدان که سر ما و نشان قدم توست

Дар кӯии ту ҳар ҷо ки сиррии бинӣу пое

در کوی تو هر جا که سری بینی و پایی

Дӯши ин дили ман хонаи ишқи ту ҳаме кунад

دوش این دل من خانهٔ عشق تو همی کَند

Ва имрӯз дигар бора банно кард сарое

و امروز دگرباره بنا کرد سرایی

Бе воситаи рӯзии ҳавас дидан мо кун

بی‌واسطه روزی هوس دیدن ما کن

Кндри дили мо ҷуз ҳавасат нест ҳавоӣ

کاندر دل ما جز هوست نیست هوایی

Як рӯз ба зулфи ту дар овезам ва рафтам

یک روز به زلف تو در آویزم و رفتم

Шак нест ки бошад сари ин ришта ба ҷое

شک نیست که باشد سر این رشته به جایی

Даии мункири моро ҳаваси пардаи дарӣ буд

دی منکر ما را هوس پرده دری بود

Пиндошт ки битавон задан ин парда ба тоӣ

پنداشت که بتوان زدن این پرده به تایی

Он кас ки дарин воқеа узрам напазирад

آن کس که درین واقعه عذرم نپذیرد

Бар сина нахурдаст магари тири балое

بر سینه نخوردست مگر تیر بلایی

Ман гардани таслим ба шамшери супурдам

من گردن تسلیم به شمشیر سپردم

Аз дӯсти куҷо рӯй бипечам ба қафое ?

از دوست کجا روی بپیچم به قفایی؟

Зон тухми вафои баҳра чаҳ маънӣ ки надидем

زان تخم وفا بهره چه معنی که ندیدیم

Некӣу бадиро чу падедаст ҷазое

نیکی و بدی را چو پدیدست جزایی

Баргаштанат , эй Авҳадӣ , аз ёри хато буд

برگشتنت، ای اوحدی، از یار خطا بود

Дил бар натавон дошт зи туркӣ ба хатое

دل بر نتوان داشت ز ترکی به خطایی