эй нофаи чинии зи сари зулфи ту бӯе

ای نافهٔ چینی ز سر زلف تو بویی

Моҳ аз ҳавасат ҳар серума чун сари мӯе

ماه از هوست هر سرمه چون سر مویی

Шавқи ту зи баси ҷома ки бар мо бдронид

شوق تو ز بس جامه که بر ما بدرانید

Неи куҳна раҳо кард ки пӯшем ва на наве

نی کهنه رها کرد که پوشیم و نه نویی

Аз бодаи васли ту раво нест ки дорад

از بادهٔ وصل تو روا نیست که دارد

Ҳар каси қадаҳӣ дар каф ва мо куштаи бӯе

هر کس قدحی در کف و ما کشتهٔ بویی

Ман шишаи худ бар сари кӯии ту шикастам

من شیشهٔ خود بر سر کوی تو شکستم

Каз санги ту берун натавон баради сабуе

کز سنگ تو بیرون نتوان برد سبویی

Маҷмӯи ту дар хонау марду зани шаҳрӣ

مجموع تو در خانه و مرد و زن شهری

Ҳар як зи фироқи ту пароганда ба сӯе

هر یک ز فراق تو پراگنده به سویی

Як рӯзи буруни ой , ки ҳастанд басии халқ

یک روز برون آی، که هستند بسی خلق

Дар ҳасрати дидори ту бар ҳар сари кӯе

در حسرت دیدار تو بر هر سر کویی

Чун Авҳадӣ аз ҳар ду ҷаҳон рӯй битобем

چون اوحدی از هر دو جهان روی بتابیم

Он рӯз ки рӯй ту бубинам ва чаҳ рӯе ?

آن روز که روی تو ببینم و چه رویی؟