Лолаи афюн дар шароб андохтаст

لاله افیون در شراب انداختست

Наргису гулро хароб андохтаст

نرگس و گل را خراب انداختست

Аз раёҳини чарх дар нофи замин

از ریاحین چرخ در ناف زمین

Нофҳои машк ноб андохтаст

نافهای مشک ناب انداختست

Нағмаи ширини мурғони саҳар

نغمهٔ شیرین مرغان سحر

Шӯр дар мисатон хоб андохтаст

شور در مستان خواب انداختست

Андалеб аз ишқи гул дар бӯстон

عندلیب از عشق گل در بوستان

Нолаи чанг ва рубоб андохтаст

نالهٔ چنگ و رباب انداختست

Шарми бодои лоларо ! то аз чаҳ рӯй

شرم بادا لاله را! تا از چه روی

Пеши тарки ман ниқоб андохтаст ?

پیش ترک من نقاب انداختست؟

Бар сар хон ғамаш дар ҳар тараф

بر سر خوان غمش در هر طرف

Аз дили бирён кабоб андохтаст

از دل بریان کباب انداختست

Тарки ман тирӣ наяндозад хато

ترک من تیری نیندازد خطا

Худ чаҳ гуфтам ? кӣ савоб андохтаст ?

خود چه گفتم؟ کی صواب انداختست؟

Сарви марди қомат ӯ нест , лек

سرو مرد قامت او نیست، لیک

Хари басии хар дар хлоб андохтаст

خر بسی خر در خلاب انداختست

Ъшқбозон дар биҳиштанд , Авҳадӣ

عشقبازان در بهشتند،اوحدی

Зуҳди моро дар азоб андохтаст

زهد ما را در عذاب انداختست

Зуд пӯсад ҷомаи парҳези мо

زود پوسد جامهٔ پرهیز ما

Кини қсб бар моҳтоб андохтаст

کین قصب بر ماهتاب انداختست