эй моҳ , ғамати ҷомаи дил дар хӯни барад

ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون برد

Нодидаи турои рахти дили мо чун барад ?

نادیده ترا رخت دل ما چون برد؟

Он хол ки бар гӯша чашмаст туро

آن خال که بر گوشهٔ چشمست ترا

Холи лаби хубон ба занахи беруни барад

خال لب خوبان به زنخ بیرون برد