Ҳбзо ! муфлисони овора
حبذا! مفلسان آواره
Ҷомау ҷони пора дар пора
جامه و جان پاره در پاره
Ғами бешии зи дил ба дар карда
غم بیشی ز دل به در کرده
Ба камии сӯии худ назар карда
به کمی سوی خود نظر کرده
Ба дилии зиндау тании мурда
به دلی زنده و تنی مرده
Рахт дар кӯчаи абади барда
رخت در کوچهٔ ابد برده
Бо чунон дидатару лаби хушк
با چنان دیدهٔ تر و لب خشک
Нафасии хуш задан чу нофаи машк
نفسی خوش زدن چو نافهٔ مشک
Дилашони ҳам шикаста , ҳам хандон
دلشان هم شکسته، هم خندان
Вази забони лаби гирифта дар дандон
وز زبان لب گرفته در دندان
Онкӣ пинҳон кунад ҳикояти дӯст
آنکه پنهان کند حکایت دوست
Лаб ӯ вонгаҳеи шикояти дӯст ?
لب او وانگهی شکایت دوست؟
Роз ӯро зи худ чаҳ мипўшнд ?
راز او را ز خود چه میپوشند؟
Чун ба машҳур карданаш кӯшанд
چون به مشهور کردنش کوشند
Дар дили оташи ниҳода чун лола
در دل آتش نهاده چون لاله
Ғунча вааш лаб ба баста аз нола
غنچهوش لب به بسته از ناله
Дили пар аз дард ва рӯй дар водӣ
دل پر از درد و روی در وادی
Баста бар дӯши зод бе зодӣ
بسته بر دوش زاد بیزادی
Заҳри навашон бе турши рӯе
زهر نوشان بیترش رویی
Талх ъишон бе табаи гӯйӣ
تلخ عیشان بیتبه گویی
Гар балое расад зи олами хашм
گر بلایی رسد ز عالم خشم
Бар балоӣ дигар ниҳанд ду чашм
بر بلای دگر نهند دو چشم
Дил хушанд ар чаҳ дар гузор астанд
دل خوشند ار چه در گذار استند
То мабодо ки дар диёр астанд
تا مبادا که در دیار استند
Нафас чун шуд мФорқ аз пайванд
نفس چون شد مفارق از پیوند
Бар тан ӯ чаҳ роҳат ва чаҳ газанд ?
بر تن او چه راحت و چه گزند؟
Дар харобӣ чу ганҷи пӯшида
در خرابی چو گنج پوشیده
Ҷоми сад дарду ранҷи нӯшида
جام صد درد و رنج نوشیده
Пеши Зуҳраи хурӯши крост ?
پیش زهرهٔ خروش کراست؟
Ёраи ин фиғону ҷӯши крост ?
یاره این فغان و جوش کراست؟
Ҳамаи гардан ниҳодаанд ба ҳукм
همه گردن نهادهاند به حکم
Лаби зи гуфтори баста , сами бкм
لب ز گفتار بسته، صم بکم
Ҳар ки оҳанги ин баён карда
هر که آهنگ این بیان کرده
Ҳайбаташи қуфл бар забон карда
هیبتش قفل بر زبان کرده
Орифонро бдоғи кули лисон
عارفان را بداغ کل لسان
Карда машғӯли азин фусуну Фсон
کرده مشغول ازین فسون و فسان
Ҳикматаши роҳи таъна чаҳ ва чун
حکمتش راه طعنهٔ چه و چون
Баста бар фаҳм кунаду дониши дун
بسته بر فهم کند و دانش دون
Лаби хосон ба меҳри хомӯшӣ
لب خاصان به مهر خاموشی
Ту ба гуфтори ҳарзаи микўшӣ
تو به گفتار هرزه میکوشی
Гар чаҳ бошад дар он ҳузурати бор
گر چه باشد در آن حضورت بار
Ҳам тариқи адаби нигаҳи майдор
هم طریق ادب نگه میدار
Сухани ӣнҷо ба роз шояд гуфт
سخن اینجا به راز شاید گفت
Кон бибинӣ ки боз шояд гуфт
کان ببینی که باز شاید گفت