Мухлисоне ки дар муроқибатанд

مخلصانی که در مراقبتند

Дар ҳарос хилоф оқибатанд

در هراس خلاف عاقبتند

Лаҳҷаи хашм ӯ надонад кас

لهجهٔ خشم او نداند کس

Мухлисони рости ин ҳидояту бас

مخلصان راست این هدایت و بس

Ҳар кро мекашад ба ханҷари хашм

هر کرا میکشد به خنجر خشم

Аввал ӯро забони бибандаду чашм

اول او را زبان ببندد و چشم

Рӯй муҷрими бипушад ӯ ба вафо

روی مجرم بپوشد او به وفا

Теғи қаҳраш дар оварад зи қафо

تیغ قهرش در آورد ز قفا

Бо туфи хашм ӯ чаҳ куфр ва чаҳ дайн ?

با تف خشم او چه کفر و چه دین؟

Бо итобаш чаҳ осмон , чаҳ замин ?

با عتابش چه آسمان، چه زمین؟

То з хашмаш баҷост як зарра

تا ز خشمش بجاست یک ذره

Натавон шуд ба адли худ ғарра

نتوان شد به عدل خود غره

Чунки бо нестӣ шудӣ дмсоз

چونکه با نیستی شدی دمساز

Агар он нестӣ бибинӣ боз

اگر آن نیستی ببینی باز

Зон назар дар гуноҳат андозад

زان نظر در گناهت اندازد

Хашм гирад ба чоҳат андозад

خشم گیرد به چاهت اندازد

Рӯзи сулҳат ба даст мадҳ диҳад

روز صلحت به دست مدح دهد

Шаби хашмат ба теғ қадаҳ диҳад

شب خشمت به تیغ قدح دهد

Онкии мадҳ ту гуфт маҷбураст

آنکه مدح تو گفت مجبورست

Вонкаҳи қадаҳ ту кард маъзӯраст

وآنکه قدح تو کرد معذورست

Гар ситоиш кунанд шод машав

گر ستایش کنند شاد مشو

Вари нкўҳнд аз он ба бод машав

ور نکوهند از آن به باد مشو

Ту чаҳ доне ? ки озмоиш ӯст

تو چه دانی؟ که آزمایش اوست

Ғайр гуяд вале намоиш ӯст

غیر گوید ولی نمایش اوست

Ҳасан ӯро латифа ҳо бошад

حسن او را لطیفه‌ها باشد

Дард ӯро вазифа ҳо бошад

درد او را وظیفه‌ها باشد

Зини ду вазни ту боз хоҳад ҷуст

زین دو وزن تو باز خواهد جست

То бибинад ки муҳкамӣ ё суст ?

تا ببیند که محکمی یا سست؟

То турои мадҳи дайгарии соқист

تا ترا مدح دیگری ساقیست

Аз табиат ҳануз пар боқӣаст

از طبیعت هنوز پر باقیست

Орифии куна аз ҳавои шунӯд

عارفی کونه از هوا شنود

Ин ду қавл аз яке навои шунӯд

این دو قول از یکی نوا شنود

Бар гморндаҳ ӯст эшон ро

بر گمارنده اوست ایشان را

Ҷамъ кун хотири парешон ро

جمع کن خاطر پریشان را

Бо касе кӯи азин шумора буд

با کسی کو ازین شماره بود

Ҳеҷ донеи туро чаҳ чора буд ?

هیچ دانی ترا چه چاره بود؟

Кардани кору кор нодидан

کردن کار و کار نادیدن

Ҷузи рухи оннигор нодидан

جز رخ آن نگار نادیدن

ё дар он зулфи печи печи мубин

یا در آن زلف پیچ پیچ مبین

ё назарҳо бабанд ва ҳеҷ мубин

یا نظرها ببند و هیچ مبین

Авҳадӣ , ғам чу ногузир ту шуд

اوحدی، غم چو ناگزیر تو شد

Ишқи он чеҳра дар замир ту шуд

عشق آن چهره در ضمیر تو شد

Ёр нозук диласт , бориш бар

یار نازک دلست، بارش بر

Гул бичинӣ ту , ранҷи хораш бар

گل بچینی تو، رنج خارش بر

Гар баранд , бирав чаҳ дармонаст ?

گر براند، برو چه درمانست؟

Вар бихонад , биё ки фармонаст

ور بخواند، بیا که فرمانست

?герат аз чап дуанд вагар рост

گرت از چپ دواند و گر راست

Ончунон рӯ ки хотир ӯ хост

آنچنان رو که خاطر او خواست

Гар з рӯй адаб диҳад ранҷат

گر ز روی ادب دهد رنجت

Ба аз он каз ғазаб диҳад ганҷат

به از آن کز غضب دهد گنجت

Гуҳ буд каз ъзб кунад шоҳат

گه بود کز عضب کند شاهت

Барад аз тахти боз дар чоҳат

برد از تخت باز در چاهت

Ғазаб ӯ наҳуфта бошаду нарм

غضب او نهفته باشد و نرم

То дар озораши уфтӣ аз озарм

تا در آزارش افتی از آزرم

Ғазабашро бидон вазон ба ҳарос

غضبش را بدان وزان به هراس

Адабаш ҳам бибин , бидор сипос

ادبش هم ببین، بدار سپاس