Ҳам чу шамъ аз ғамат бисӯзанд
هم چو شمع از غمت بسوزاند
Гуҳ кашад , гоҳи брФрўзонд
گه کشد، گاه برفروزاند
Эътиборат кунад ба ҳар мӯе
اعتبارت کند به هر مویی
Бозгрдондт ба ҳар рӯе
بازگرداندت به هر رویی
Гуҳи саратро бакор баргирад
گه سرت را بکار برگیرد
Гоҳи парвона бар сарат мерад
گاه پروانه بر سرت میرد
Гуҳи баноми худат нигор кунад
گه بنام خودت نگار کند
Гоҳат аз ресмон ба дор кунад
گاهت از ریسمان به دار کند
Гоҳ бо шаҳд ҳам нишин кунадат
گاه با شهد همنشین کندت
Гоҳ бо шоҳидон қарин кунадат
گاه با شاهدان قرین کندت
Гуҳ ба болин мурдагон бошӣ
گه به بالین مردگان باشی
Гоҳи пеш фусурдагон бошӣ
گاه پیش فسردگان باشی
Гоҳи хндӣ , вале зи пиндорӣ
گاه خندی، ولی ز پنداری
Гоҳгаре , вале ба сад зорӣ
گاه گریی، ولی به صد زاری
Гуҳи сарафрозу гоҳи пасти шӯй
گه سرافراز و گاه پست شوی
Гоҳи ночиз ва гоҳ ҳаст шӯй
گاه ناچیز و گاه هست شوی
Гоҳи лофии зании зи сарбозӣ
گاه لافی زنی ز سربازی
Гоҳати он зар ки ҳаст дар бозӣ
گاهت آن زر که هست در بازی
Гоҳ заҳрат диҳанд ва гоҳе нӯш
گاه زهرت دهند و گاهی نوش
Гуҳи забоноварӣу гуҳи хомӯш
گه زبان آوری و گه خاموش
Гоҳи андари табӣу гуҳ дар тоб
گاه اندر تبی و گه در تاب
Гоҳ дар базму гоҳ дар миҳроб
گاه در بزم و گاه در محراب
Чу бибинад ки ҳеҷ дам назанӣ
چو ببیند که هیچ دم نزنی
Вндрони сӯзу гиря кам назанӣ
وندران سوز و گریه کم نزنی
Нахурӣ ҳеҷу файзи резоне
نخوری هیچ و فیض ریزانی
Худ нхФтӣу хуфтаи хезоне
خود نخفتی و خفته خیزانی
Гоҳ дар пардае чу мастурон
گاه در پردهای چو مستوران
Гуҳи броФгндаҳи парда аз даврон
گه برافگنده پرده از دوران
Гоҳ аз сӯзи сина дар ?вилӣ
گاه از سوز سینه در ویلی
Гуҳи зи хосони қоими аллилӣ
گه ز خاصان قایماللیلی
Солу маи судат аз зиён бошад
سال و مه سودت از زیان باشد
Доимати хирқа дар миён бошад
دایمت خرقه در میان باشد
Одатати кмзнӣу шаби хезӣ
عادتت کمزنی و شب خیزی
Равишати бахшишу гуҳари резӣ
روشت بخشش و گهر ریزی
Дар ту ҳар нақшро пазироӣ
در تو هر نقش را پذیرایی
Мтшмр ба лутфу гироӣ
متشمر به لطف و گیرایی
Муъминонро ба пешвоеи фард
مؤمنان را به پیشوایی فرد
Кофаронро ба хонаи сӯзии мард
کافران را به خانه سوزی مرد
Синаи пари сӯз ва ҳеҷ оҳӣ на
سینه پر سوز و هیچ آهی نه
Дидаи пари гиряу гуноҳӣ на
دیده پر گریه و گناهی نه
Бишносад ки дар равиши рстӣ
بشناسد که در روش رستی
Накунад дар намӯданати сустӣ
نکند در نمودنت سستی
Парда аз рӯй кор баргирад
پرده از روی کار برگیرد
Дили тариқӣ дигар з сар гирад
دل طریقی دگر ز سر گیرد
Аз чапу рости ишқ дар тозад
از چپ و راست عشق در تازد
Хонаи ақлро барандозад
خانهٔ عقل را براندازد
Бар ту он илмҳо вабол шавад
بر تو آن علمها وبال شود
Амалати ҷумла поймол шавад
عملت جمله پایمال شود
Ба сифати ҷавҳарӣ дигар гардӣ
به صفت جوهری دگر گردی
Мис намонад , тамоми зари гардӣ
مس نماند، تمام زر گردی
Ғайрат ӯ бишусту шӯй аз ту
غیرت او بشست و شوی از تو
Нҳлд дар вуҷӯди буи аз ту
نهلد در وجود بوی از تو
Чун туро аз туе кунад фонӣ
چون ترا از تویی کند فانی
Бирасонад ба ншоӣти сонӣ
برساند به نشائت ثانی
Ҷунбиш ӣнҷо намонаду рафтор
جنبش اینجا نماند و رفتار
Сухан ӣнҷо намонаду гуфтор
سخن اینجا نماند و گفتار
На ту он ҳоли боз доне гуфт
نه تو آن حال باز دانی گفت
Нзхўди он бихўдӣ туоне рафт
نزخود آن بیخودی توانی رفت
На касе тоб диданат дорад
نه کسی تاب دیدنت دارد
На каси овори шуниданати ёрад
نه کس آوار شنیدنت یارد
Ҳар ки рӯй ту дид , маст шавад
هر که روی تو دید، مست شود
Вонкаҳ бӯят шунид , ҳаст шавад
وانکه بویت شنید، هست شود
Бар замин бигузарӣ , само гардад
بر زمین بگذری، سما گردد
Дар магаси бенгарӣ , ҳумо гардад
در مگس بنگری، هما گردد
Муттасил гардад ин асар дар зот
متصل گردد این اثر در ذات
Ҳам чу таъсии меҳр дар заррот
هم چو تاثیر مهر در ذرات
Ба хилофати рисии зи як назараш
به خلافت رسی ز یک نظرش
Дар замону замину хушку турш
در زمان و زمین و خشک و ترش
Ишқ зояд зи истиқомати ту
عشق زاید ز استقامت تو
Илми рӯҳонӣ аз аломати ту
علم روحانی از علامت تو
Соҳиби амру ихтиёри шӯй
صاحب امر و اختیار شوی
Гоҳи пинҳон , гуҳи ошкори шӯй
گاه پنهان، گه آشکار شوی
Гоҳ бо қаҳр ва саркашӣ бошӣ
گاه با قهر و سرکشی باشی
Гоҳ бо лутф ва бо хушӣ бошӣ
گاه با لطف و با خوشی باشی
Дар табу тоби ишқу зулмату нур
در تب و تاب عشق و ظلمت و نور
Чун ки аз ростӣ нагаштӣ давр
چون که از راستی نگشتی دور
Нестӣ бахшадат зи тоби Рахш
نیستی بخشدت ز تاب رخش
Маҳви гардӣ дар офтоби Рахш
محو گردی در آفتاب رخش
Ба чунин дӯсти тӯҳфаи ҷон бояд
به چنین دوست تحفه جان باید
Дил ба шукрона дар миён бояд
دل به شکرانه در میان باید
Ту азин ӯҳдагар буруни ое
تو ازین عهده گر برون آیی
Дар нигар то ба шукр чун ое ?
در نگر تا به شکر چون آیی؟
Ёр кун шукр бо шикебе
یار کن شکر با شکیبایی
То ба зинати рисӣу зебоӣ
تا به زینت رسی و زیبایی