Арш рҳмн диласт , агар доне

عرش رحمن دلست، اگر دانی

Дили боқӣ , на ин дили фонӣ

دل باقی، نه این دل فانی

Дили боқии маҳал нур худост

دل باقی محل نور خداست

Дили фонии азин маҳалла ҷудост

دل فانی ازین محله جداست

зи осмон гар беафтӣ андари хок

ز آسمان گر بیفتی اندر خاک

Ба аз он кати биФгнди дили пок

به از آن کت بیفگند دل پاک

Ҳар ки дил дорад ин далелаши бас

هر که دل دارد این دلیلش بس

Худ расӯласт ва ин рсилши бас

خود رسولست و این رسیلش بس

Дил , ки симурғро шикор кунад

دل، که سیمرغ را شکار کند

Чархи золаш чигуна хор кунад ?

چرخ زالش چگونه خوار کند؟

Шоҳиди дил , ки номаш имонаст

شاهد دل، که نامش ایمانست

Дар пас ҳафт парда пинҳонаст

در پس هفت پرده پنهانست

Дили з маънӣ кунад тараб созӣ

دل ز معنی کند طرب سازی

Ту ба дастору сар чаҳ менозӣ ?

تو به دستار و سر چه مینازی؟

« лӣси фии ҷбтӣ » баён диласт

« لیس فی جبتی» بیان دلست

« лии маъаи алллаҳи вақт » аз он диласт

«لی مع‌اللله وقت» از آن دلست

Ҳам диласт онкӣ гуфт : субҳонӣ

هم دلست آنکه گفت: سبحانی

Ҷон наёраст гуфт , то доне

جان نیارست گفت، تا دانی

Ҷон ки бар пои қайд тан дорад

جان که بر پای قید تن دارد

Ба чаҳ ёроии ин сухан дорад ?

به چه یارای این سخن دارد؟

Дили надорӣ , зи ҷон чаҳ кор ояд ?

دل نداری، ز جان چه کار آید؟

Ҷони бедил чаҳ дар шумор ояд ?

جان بیدل چه در شمار آید؟

Файзи яздони зи дил бурӣда нашуд

فیض یزدان ز دل بریده نشد

Дил надиданду файз дида нашуд

دل ندیدند و فیض دیده نشد

Ҳолат ва ҳиялат диланд инҳо

حالت و حیلت دلند اینها

Дил талаб кун , ки ҳосиланд инҳо

دل طلب کن، که حاصلند اینها

Аз тану ҷони худ ҷудоӣ кун

از تن و جان خود جدایی کن

Дил ба дастовар ва худоӣ кун

دل به دست آور و خدایی کن

Роҳи таҳқиқро далел диласт

راه تحقیق را دلیل دلست

Оташи ишқро халил диласт

آتش عشق را خلیل دلست

Бо алии ишқу дил чу ёвар буд

با علی عشق و دل چو یاور بود

Дар чунин фатҳҳо диловар буд

در چنین فتحها دلاور بود

Дар хайбар ба даст натавон кунад

در خیبر به دست نتوان کند

Дил тавонад , дили андарин дили банд

دل تواند، دل اندرین دل بند

Ҷон чу парвонаи гашт шамъ диласт

جان چو پروانه گشت شمع دلست

Тани парешони маҳал ҷамъ диласт

تن پریشان محل جمع دلست

Аз танат ҳар дарӣ ба бозорӣаст

از تنت هر دری به بازاریست

Дили шабу рӯз бар дар ёрӣаст

دل شب و روز بر در یاریست

Дили бғир аз ҳузур напазирад

دل بغیر از حضور نپذیرد

Беҳузураш кунӣ , фурӯ мерад

بی‌حضورش کنی، فرو میرد

Он дилӣ каз фалак ба танг ояд

آن دلی کز فلک به تنگ آید

На аҷаби каши зи дев нанг ояд

نه عجب کش ز دیو ننگ آید

Нақш бар дил макун , ки обаст ӯ

نقش بر دل مکن، که آبست او

Гули ммолш , ки офтобаст ӯ

گل ممالش، که آفتابست او

Дар дилат ҳар чаҳ ҷузи илоҳ буд

در دلت هر چه جز اله بود

Гар фириштааст ғӯли роҳ буд

گر فرشته است غول راه بود

Дили ориф маҳал имонаст

دل عارف محل ایمانست

Ҷои ислом ва қолаб ҷонаст

جای اسلام و قالب جانست

Гарна дили мақдамаш қабул кунад

گرنه دل مقدمش قبول کند

Нури имони куҷо нузул кунад ?

نور ایمان کجا نزول کند؟

Бо ту дилро таъаллуқи бикрӣ

با تو دل را تعلق بکری

Бо набии нисбати абобкрӣ

با نبی نسبت ابابکری

Сари имон , ки печ дар печаст

سر ایمان، که پیچ در پیچست

Гар на тасдиқи дил буд ҳеҷаст

گر نه تصدیق دل بود هیچست