Ақлро дил гузида фарзандӣаст
عقل را دل گزیده فرزندیست
Рӯҳро ҳам ягонаи длбндист
روح را هم یگانه دلبندیست
Нафаси нутқӣу рӯҳи инсонӣ
نفس نطقی و روح انسانی
Дили тест , ин равост гирдоне
دل تست، این رواست گردانی
Иллати он ду чист ? ҳазрати ҳў
علت آن دو چیست؟ حضرت هو
Сабаби ин ду дил , вале дили кӯ ?
سبب این دو دل، ولی دل کو؟
Зон ду зоду з ҳар ду озодаст
زان دو زاد و ز هر دو آزادست
Кӯи яке ва он якяш бар бодаст
کو یکی و آن یکیش بر بادست
Дил кунад ноз ва худ чунин бошад
دل کند ناز و خود چنین باشد
Хонаи пурвирд ва нозанин бошад
خانه پرورد و نازنین باشد
Ҳофизи розу муҳаррам парда аст
حافظ راز و محرم پرده است
Дил аз он рӯ , ки хона парварда аст
دل از آن رو، که خانه پرورده است
Қалб дар қалби лашкари Абуйен
قلب در قلب لشکر ابوین
Солеҳи албнитсту муслеҳи байн
صالح البنیتست و مصلح بین
Воҳид инасту солису сонӣ
واحد اینست و ثالث و ثانی
Ту бидон , ончунонкӣ майдонӣ
تو بدان، آنچنانکه میدانی
Ҳамчу тарсо мабош саргардон
همچو ترسا مباش سرگردان
Рухи зи солиси салосаи баргардон
رخ ز ثالث ثلاثه برگردان
Рӯҳи қудсии мадон ба ҷузи дили худ
روح قدسی مدان به جز دل خود
Падару модараши равону хирад
پدر و مادرش روان و خرد
Қалбат аз ҷон ва аз хирад зодаст
قلبت از جان و از خرد زادست
Боз дар қалб ҳар ду устодаст
باز در قلب هر دو استادست
Нафас то аз кажӣ халос наёфт
نفس تا از کژی خلاص نیافت
Ҷой дар боргоҳ хос наёфт
جای در بارگاه خاص نیافت
Дар вуҷӯди ту бар , салиб диласт
در وجود تو بر، صلیب دلست
Вндрини боғ андалеб диласт
وندرین باغ عندلیب دلست
Дил ба тифлии сухан сарой ояд
دل به طفلی سخن سرای آید
Дил чу исо бар худоӣ ояд
دل چو عیسی بر خدای آید
Хар исо танасту дили исо
خر عیسی تنست و دل عیسی
Ин суханро мадон ба талбисӣ
این سخن را مدان به تلبیسی
Дили исо бар осмон зад чанг
دل عیسی بر آسمان زد چنگ
Хари исо ба ресмони оўнг
خر عیسی به ریسمان آونگ
Марям аз осмони бнгризд
مریم از آسمان بنگریزد
Исо аз осмони нпрҳизд
عیسی از آسمان نپرهیزد
Мулкиро бар осмон ҳаштанд
ملکی را بر آسمان هشتند
Марямиро ба ресмон раштанд
مریمی را به ریسمان رشتند
Андари он дил касе надорад роҳ
اندر آن دل کسی ندارد راه
Ҷузи каломи худоӣу зикри илоҳ
جز کلام خدای و ذکر اله
Вагар ин дил раҳо кунӣ дар ҳол
وگر این دل رها کنی در حال
Гурба ӯро бадарад аз чангол
گربه او را بدرد از چنگال
Ин чунин дил ба саги диҳӣ , нахурд
این چنین دل به سگ دهی، نخورد
Брчнони дили фириштаи рашки барад
برچنان دل فرشته رشک برد
« байти лаҳм » ту нестгар доне
«بیت لحم» تو نیست گر دانی
Биҷузи ин ҳайкали ҳиўлонӣ
بجز این هیکل هیولانی
Бар Масеҳи дили ту « байти аллҳм »
بر مسیح دل تو «بیتاللحم»
Лоиқ оташасту бобати Фҳм
لایق آتشست و بابت فحم
Маънии дору сӯрати бандаш
معنی دار و صورت بندش
Чори табъи Масеҳу пайвандаш
چار طبع مسیح و پیوندش
Онкӣ бар дор шуд Масеҳ гуласт
آنکه بر دار شد مسیح گلست
Вонкаҳ бар осмон Масеҳ диласт
وآنکه بر آسمان مسیح دلست
Тири сайраш чу бар кушод омад
تیر سیرش چو بر گشاد آمد
Малакӯти самоаш ёд омад
ملکوت سماش یاد آمد
На бпрўрди Марям аз покӣ
نه بپرورد مریم از پاکی
Рӯҳи ҳақ дар мшимаҳи хокӣ ?
روح حق در مشیمهٔ خاکی؟
Меҳри дӯшизагии тмимаҳ ӯ
مهر دوشیزگی تمیمهٔ او
Меҳри тобанда дар мшимаҳ ӯ
مهر تابنده در مشیمهٔ او
Ҳар ки бар фараҷи азин ҳисор кунад
هر که بر فرج ازین حصار کند
Бо малики даст дар канор кунад
با ملک دست در کنار کند
Фкртш чун нашуд бғирии харҷ
فکرتش چون نشد بغیری خرج
Нафхи рӯҳаш дамида шуд дар фараҷ
نفخ روحش دمیده شد در فرج
Тан , казон остон футуҳ кунад
تن، کزان آستان فتوح کند
Остинаши қабул рӯҳ кунад
آستینش قبول روح کند
Чун нагашт аз муқобилии ҳадафаш
چون نگشت از مقابلی هدفش
Қобили нафх рӯҳ шуд садафаш
قابل نفخ روح شد صدفش
Нафасро дили далели фарзандӣ
نفس را دل دلیل فرزندی
Кард собит ба ҳукм монандӣ
کرد ثابت به حکم مانندی
Нест ҷузи дили Асои ин банда
نیست جز دل عصای این بنده
Ки кунад хоки мурдаро зинда
که کند خاک مرده را زنده
Диҳад онро ки амр ҳақ шуд ҷуфт
دهد آنرا که امر حق شد جفت
зи раҳми бачау з пистон гуфт
ز رحم بچه و ز پستان گفت
Об асласт ва фаръҳо бе мар
آب اصلست و فرعها بیمر
Амри ҳақ низро чунин бингар
امر حق نیز را چنین بنگر
Нафас ӯ чун ки шуд ба исмати фош
نفس او چون که شد به عصمت فاش
Садафи рӯҳи гашти сртопош
صدف روح گشت سرتاپاش
Қатра каз ҳақ нузул донад кард
قطره کز حق نزول داند کرد
Садафи дил қабул донад кард
صدف دل قبول داند کرد
Макун , эй мурдаи дил , ба заҷр ва ба зӯр
مکن، ای مرده دل، به زجر و به زور
Хештанро ба зиндагӣ дар гӯр
خویشتن را به زندگی در گور
То дилу ҳақ дил ндонӣ ту
تا دل و حق دل ندانی تو
Ҳикмати ин сҷл нахонӣ ту
حکمت این سجل نخوانی تو
Назари дил чу бар камол буд
نظر دل چو بر کمال بود
Ишқ хонанду ишқи ҳол буд
عشق خوانند و عشق حال بود