Ишқу дилро як ихтиёр буд
عشق و دل را یک اختیار بود
Ақлу ҷонро дуе ҳисор буд
عقل و جان را دویی حصار بود
зи остони ақл пештар наравад
ز آستان عقل پیشتر نرود
Ишқи худ зи ошён бадар наравад
عشق خود ز آشیان بدر نرود
Бол дил чист ? ишқи девона
بال دل چیست؟ عشق دیوانه
Банд ҷон кист ? ақли фарзона
بند جان کیست؟ عقل فرزانه
Ишқи девонаро чу бархонанд
عشق دیوانه را چو برخوانند
Ақли фарзонаро бадар монанд
عقل فرزانه را بدر مانند
Ҳар ки ошиқ нашуд тамом нагашт
هر که عاشق نشد تمام نگشت
Вонкаҳ дар ишқи пухт хом нагашт
وانکه در عشق پخت خام نگشت
Ҳамраҳи ишқи шӯ , ки ёр инаст
همره عشق شو، که یار اینست
Дар паии ишқи рӯ , ки кор инаст
در پی عشق رو، که کار اینست
Ақли варзӣ , зи кори сарди шӯй
عقل ورزی، ز کار سرد شوی
Ишқи варз , эй писар , ки марди шӯй
عشق ورز، ای پسر، که مرد شوی
Майли сӯрат ба шаҳватасту ҳавас
میل صورت به شهوتست و هوس
Майли маънӣ ба ишқ бошаду бас
میل معنی به عشق باشد و بس
Ақл шамъаст андарин хона
عقل شمعست اندرین خانه
Мард дар пои ишқи парвона
مرد در پای عشق پروانه
Ишқ хонд туро ба олами маҳв
عشق خواند ترا به عالم محو
Ақл гуяд зи фиқҳу мантиқу наҳв
عقل گوید ز فقه و منطق و نحو
Синаро ишқ чок донад кард
سینه را عشق چاک داند کرد
Нафасро ишқ пок донад кард
نفس را عشق پاک داند کرد
Табаши нур кибриё ишқаст
تبش نور کبریا عشقست
Оташи хирман риё ишқаст
آتش خرمن ریا عشقست
Ишқ барқӣаст ком сӯзанда
عشق برقیست کام سوزنده
Вази тамомӣ тамом сӯзанда
وز تمامی تمام سوزنده
Ишқро рӯй дар ҳалок буд
عشق را روی در هلاک بود
Ҳар кро ишқ нест хок буд
هر کرا عشق نیست خاک بود
То з ҳастят шама Эй барҷост
تا ز هستیت شمهای برجاست
Натавон роҳи ишқ рафтани рост
نتوان راه عشق رفتن راست
Банда ранҷ бошу роҳати байн
بندهٔ رنج باش و راحت بین
Дафтар ишқ хон , фасоҳати байн
دفتر عشق خوان، فصاحت بین
Марди ошиқи зи ишқ гуё шуд
مرد عاشق ز عشق گویا شد
Гул бибин кӯи зи гул чаҳ бўё шуд ?
گل ببین کو ز گل چه بویا شد؟
Ҷадалу баҳс лоўлн дигараст
جدل و بحث لاولن دگرست
Нотиқи ишқро сухан дигараст
ناطق عشق را سخن دگرست
Ҳавас аз сӯратӣ гузар накунад
هوس از صورتی گذر نکند
Ишқ дар ҳар ду шан назар накунад
عشق در هر دو شان نظر نکند
Ишқро аз ҳавас намайдонӣ
عشق را از هوس نمیدانی
Лоҷарам « башар » ва « ҳинд » михўонӣ
لاجرم «بشر» و «هند» میخوانی
Ақли ҷӯён буд сукӯнат ро
عقل جویان بود سکونت را
Ишқ барҳам занад ръўнт ро
عشق برهم زند رعونت را
Рух ӯ кас ба худ надонад дид
رخ او کس به خود نداند دید
Ишқи бихўд Рахш тавонад дид
عشق بیخود رخش تواند دید
Осмонҳо ба ишқи мигрднд
آسمانها به عشق میگردند
Ахтарон низ дар ҳамин дарданд
اختران نیز در همین دردند
Ишқи ҷоми туу шароби ту бас
عشق جام تو و شراب تو بس
Ошиқии меҳнату азоби ту бас
عاشقی محنت و عذاب تو بس
Гар азин бута холис ояд мард
گر ازین بوته خالص آید مرد
Нарасад дӯзахаши ду асба ба гирд
نرسد دوزخش دو اسبه به گرد
Гармӣ аз ишқи ҷӯй , агар мардӣ
گرمی از عشق جوی، اگر مردی
Ҳар ки ошиқ нашуд , зиҳии сардӣ !
هر که عاشق نشد، زهی سردی!
Ишқ рӯйу зи нахи нмигўим
عشق روی و ز نخ نمیگویم
Бо ту аз барфу яхи нимгўим
با تو از برف و یخ نیمگویم
Ишқи он шоҳидони болоӣ
عشق آن شاهدان بالایی
Ки кунадашон сипеҳри лолое
که کندشان سپهر لالایی
Дилбарии ҷӯйу пой бандаш бош
دلبری جوی و پای بندش باش
Оташӣ бар кун ва сапандаш бош
آتشی بر کن و سپندش باش
Хезу ҷомии зи дасти модари каш
خیز و جامی ز دست مادر کش
То бибинӣ ҷамол вақте хуш
تا ببینی جمال وقتی خوش
Гар чаҳ кӯтоҳи дидаи бомам
گر چه کوتاه دیدهٔ بامم
Давр кун санги таъна аз ҷомам
دور کن سنگ طعنه از جامم
Роҳи борӣк ва вақт бегоҳаст
راه باریک و وقت بیگاهست
Рӯ бигардон , ки чоҳ дар роҳаст
رو بگردان، که چاه در راهست
Ҷоми моро мада ба бади мисатон
جام ما را مده به بد مستان
Вар диҳад низ дасти бад , мисатон
ور دهد نیز دست بد، مستان
Ъшқдорӣу пой ҷунбиш ҳаст
عشقداری و پای جنبش هست
Манишин , дасти ёргир ба даст
منشین، دست یارگیر به دست
Мард дар роҳи ишқ мард нашуд
مرد در راه عشق مرد نشد
То лагади кӯби гарм ва сард нашуд
تا لگد کوب گرم و سرد نشد
Сухани ошиқон ба ҳол буд
سخن عاشقان به حال بود
На ба овозу қилу қол буд
نه به آواز و قیل و قال بود
Ҳар чаҳ дар хат ва дар баён ояд
هر چه در خط و در بیان آید
Дасти бегона дар миён ояд
دست بیگانه در میان آید
Ту магӯ : чун зи дил ба дил роҳаст ?
تو مگو: چون ز دل به دل راهست؟
Конкаҳ дил дорад аз дил огоҳаст
کانکه دل دارد از دل آگاهست
Дил чу наъли андар оташ андозад
دل چو نعل اندر آتش اندازد
Аршро дар кашокаш андозад
عرش را در کشاکش اندازد
Ҳиммати дили каманди ошиқи бас
همت دل کمند عاشق بس
Ёди маъшӯқи банди ошиқи бас
یاد معشوق بند عاشق بس
Дигар , эй мурғи дил , ба парвози ой
دیگر، ای مرغ دل، به پرواز آی
Дар чаҳ андешаи рафтае , бози ой
در چه اندیشه رفتهای، باز آی
Сухании каш ба роз бояд гуфт
سخنی کش به راز باید گفت
Чун баҳри ҷои боз шояд гуфт ?
چون بهر جای باز شاید گفت؟
Чист гуфтан чу ашки дорӣу оҳ
چیست گفتن چو اشک داری و آه
Қозии ишқро баси ин ду гувоҳ
قاضی عشق را بس این دو گواه
Ман ва мо то бчнди душману дӯст ?
من و ما تا بچند دشمن و دوست؟
Баси азин бихўдии худ ҳама ӯст
بس ازین بیخودی خود همه اوست
Чанд гӯйӣ ки : шиша бишикастӣ
چند گویی که: شیشه بشکستی
Кӣ буд кори ҷом бемастӣ ?
کی بود کار جام بیمستی؟
Ҷаду ҷаҳдии бакор май бояд
جد و جهدی بکار میباید
Ҳар крои васли ёр май бояд
هر کرا وصل یار میباید
Ҳамаи маҳрӯмӣ аз наҷустан тест
همه محرومی از نجستن تست
Бебарӣ аз газофи растани тест
بیبری از گزاف رستن تست
Ошиқ беталаб чаҳ кард кунад ?
عاشق بیطلب چه کرد کند؟
Мард бояд , ки кор мард кунад
مرد باید، که کار مرد کند
Дарди моро ба мурғ ва моаш чикор ?
درد ما را به مرغ و ماش چکار؟
Ошиқонро ба нону ош чикор ?
عاشقان را به نان و آش چکار؟
Назари дил чу бар ҷамол буд
نظر دل چو بر جمال بود
Ишқ хонанду ишқи ҳол буд
عشق خوانند و عشق حال بود
То нахонӣ мқолтӣ дар ишқ
تا نخوانی مقالتی در عشق
Накунӣ ваҷду ҳолатӣ дар ишқ
نکنی وجد و حالتی در عشق