Ошиқии кӯи сухан бова шунӯд

عاشقی کو سخن باو شنود

Ҳар чаҳ ворид шавад накӯи шунӯд

هر چه وارد شود نکو شنود

Он замонат расад срондозӣ

آن زمانت رسد سراندازی

Кончаҳи дории ҷузви барандозӣ

کانچه داری جزو براندازی

Даф чаҳ бояд ? ки захм панҷа хӯрд

دف چه باید؟ که زخم پنجه خورد

Неи зи дасту зи дам шиканҷа хӯрд

نی ز دست و ز دم شکنجه خورد

То ту дар чархи вои вои занӣ

تا تو در چرخ وای وای زنی

Ҳамчуи мсрўъи дасту пои занӣ

همچو مصروع دست و پای زنی

Лаби он аз дамӣдан обила кард

لب آن از دمیدن آبله کرد

Кафи ин аз кафиданаш гила кард

کف این از کفیدنش گله کرد

Ту агар восилӣ всилт чист ?

تو اگر واصلی وسیلت چیست؟

Ва ?герати ҳолтист ҳиялат чист ?

و گرت حالتیست حیلت چیست؟

Саҳли ваҷдӣ ва ҳолатӣ бошад

سهل وجدی و حالتی باشد

Ки бисозӣ ва олатӣ бошад

که بسازی و آلتی باشد

Ин тафовути зи баҳри хом буд

این تفاوت ز بهر خام بود

Пухтаро як нафаси тамом буд

پخته را یک نفس تمام بود

Чаҳ тавонад чунӣ тиҳии мағзӣ ?

چه تواند چونی تهی مغزی؟

Сифати сӯрати чунон нағзӣ

صفت صورت چنان نغزی

Сифат ӯ забон ҳол кунад

صفت او زبان حال کند

Чаҳ буд нолае ки на?ил кунад ?

چه بود ناله‌ای که نال کند؟

Зуд бар худ чу дафи бадарии пӯст

زود بر خود چو دف بدری پوست

Гар таҷаллӣ кунад ҳақиқати дӯст

گر تجلی کند حقیقت دوست

Шутури мастро алаф чаҳ буд ?

شتر مست را علف چه بود؟

Ошиқи чанг ва ноӣу даф чаҳ буд ?

عاشق چنگ و نای و دف چه بود؟

Лоизолисти ҳолати эшон

لایزالیست حالت ایشان

Бимқолии мақолати эшон

بیمقالی مقالت ایشان

Дода дар сар ва дар муллои дилу ҳуш

داده در سر و در ملا دل و هوش

Ба забонии з бе забонии гӯш

به زبانی ز بی‌زبانی گوش

Буии бодӣ ки он з наҷад ояд

بوی بادی که آن ز نجد آید

Санг агар башнавад ба ваҷд ояд

سنگ اگر بشنود به وجد آید

Дӯст бетарҷумон сухан гуяд

دوست بی‌ترجمان سخن گوید

Лаб ӯ безабон сухан гуяд

لب او بی‌زبان سخن گوید

зи лабашгар сухани нюаши ое

ز لبش گر سخن نیوش آیی

Бесухан то абад ба ҷӯши ое

بی‌سخن تا ابد به جوش آیی

Дафи қўолро даридӣ ту

دف قوال را دریدی تو

з чаҳ брмиҷҳӣ ? чаҳ дидӣ ту ?

ز چه برمیجهی؟ چه دیدی تو؟

Бо чунин ошу шарбату бирён

با چنین آش و شربت و بریان

Чист он чашми хираи гирён ?

چیست آن چشم خیرهٔ گریان؟

Худ напурсӣ ки аз чаҳ моласт ин ?

خود نپرسی که از چه مالست این؟

Аз ҳаромаст ё ҳалоласт ин ?

از حرامست یا حلالست این؟

Чашм бар ҳам наҳй , фурӯи молӣ

چشم بر هم نهی، فرو مالی

Бар ҳавои миҷҳӣу минолӣ

بر هوا میجهی و مینالی

Шамъу қандил ва ноӣу даф бояд

شمع و قندیل و نای و دف باید

Лӯту бирёни чаҳор саф бояд

لوت و بریان چهار صف باید

Бар ниҳолии ниҳодаи болаш ро

بر نهالی نهاده بالش را

То ту ёдоварӣ ҷамолаш ро

تا تو یاد آوری جمالش را

Зини самоъат чаҳ чиз назм шавад ?

زین سماعت چه چیز نظم شود؟

Биҷузин лӯтҳо ки ҳазм шавад ?

بجزین لوتها که هضم شود؟

Инки дар шеър мегароӣ гӯш

اینکه در شعر میگرایی گوش

Муддатӣ бар самоъ қуръон кӯш

مدتی بر سماع قرآن کوش

То з ҳар нукта бишинавӣ розӣ

تا ز هر نکته بشنوی رازی

Ки ба ҷузи ози мо мўрзи озӣ

که به جز آز ما مورز آزی

Сухани пухтаи ҷӯй ва гӯшаш кун

سخن پخته جوی و گوشش کن

Нафас ар хом зад хамӯшаш кун

نفس ار خام زد خموشش کن

Миваи пухтаи хур , ки бирнҷст

میوهٔ پخته خور، که بیرنجست

Миваи хоми асли қўлнҷст

میوهٔ خام اصل قولنجست

Нафас ошиқон бисӯз буд

نفس عاشقان بسوز بود

Венаи дигарҳо чу шамъи рӯз буд

وین دگرها چو شمع روز بود

Сухании кони зи аҳл дард ояд

سخنی کان ز اهل درد آید

Ҳамчуи ҷон дар замир мард ояд

همچو جان در ضمیر مرد آید

Пай ба таҳқиқи зоти нобарда

پی به تحقیق ذات نابرده

Раҳ ба исму сифоти нобарда

ره به اسم و صفات نابرده

Ончии тақдисро шиор буд

آنچه تقدیس را شعار بود

Ва ончии тнзиаҳро бакор буд

و آنچه تنزیه را بکار بود

Ҳақи илҳомро надониста

حق الهام را ندانسته

Дафъи васвос но тавониста

دفع وسواس نا توانسته

Забти нокардаи пеши дил ба дуруст

ضبط ناکرده پیش دل به درست

То бонҷоми кори худ зи нахуст

تا بانجام کار خود ز نخست

Кӣ муяссар шавад зи олами маҷд

کی میسر شود ز عالم مجد

Ки даройади сари мурӣд ба ваҷд ?

که درآید سر مرید به وجد؟

Ин самоъӣ , ки урфу ъодотст

این سماعی، که عرف و عاداتست

Пеши мо монеъи съодотст

پیش ما مانع سعاداتست

То намирӣ зи ҳирсу шаҳвату оз

تا نمیری ز حرص و شهوت و آز

Нашавад гӯши он самоъати боз

نشود گوش آن سماعت باز

Қӯти дилро зи тан чу ъўр кунад

قوت دل را ز تن چو عور کند

Ба самоъи чунон чаҳ шӯр кунад ?

به سماع چنان چه شور کند؟

Рӯҳ чун дар ҷамоли ҳақи пайваст

روح چون در جمال حق پیوست

Ҷунбиши пой чун бимонаду даст ?

جنبش پای چون بماند و دست؟

Дар бдоити самоъ бад набӯд

در بدایت سماع بد نبود

Дар ниҳояти самоъ худ набӯд

در نهایت سماع خود نبود

Он ки аз ҷоми васл маст шавад

آن که از جام وصل مست شود

Кӣ ба ҷунбиши дароз даст шавад ?

کی به جنبش دراز دست شود؟

Пеши ҷамъӣ ки ин самоъ равост

پیش جمعی که این سماع رواست

Менамояд ки бар сиблат давост

مینماید که بر سبیل دواست

Зонка толиби пас аз риёзати сахт

زانکه طالب پس از ریاضت سخت

Ки бурун оварад зи хилвати рахт

که برون آورد ز خلوت رخت

Он вақойиъ ки буд кам бошад

آن وقایع که بود کم باشد

Ҷонаш аз Фқди он дижам бошад

جانش از فقد آن دژم باشد

Ҳам зодмони зикри хаста буд

هم زادمان ذکر خسته بود

Ҳам зи ҳурмони худ шикаста буд

هم ز حرمان خود شکسته بود

Мунқабиз гардад аз тағайюри ҳол

منقبض گردد از تغیر حال

Ранҷ бинад зи ваҳшату зи малол

رنج بیند ز وحشت و ز ملال

Агараш рой шайх фармоед

اگرش رای شیخ فرماید

Ки : самоъ сухан кунад , шояд

که: سماع سخن کند، شاید

То аз он воридот ёд кунад

تا از آن واردات یاد کند

Дили худ зон ҳузур шод кунад

دل خود زان حضور شاد کند

Ту ки савдои зулфи дорӣу хол

تو که سودای زلف داری و خال

Зини самоъат чаҳ ваҷд бошаду ҳол

زین سماعت چه وجد باشد و حال

зи самоъи онкии ин хабар доранд

ز سماع آنکه این خبر دارند

Ҳар яке машрабӣ дигар доранд

هر یکی مشربی دگر دارند

Ҷунбиши онкии ин хабар доранд

جنبش آنکه این خبر دارند

Ҳар яке машрабӣ дигар доранд

هر یکی مشربی دگر دارند

Ҷунбиши онкии нафас ӯ мулкӣаст

جنبش آنکه نفس او ملکیست

Чарх бошад , ки ҷунбиш фалакӣаст

چرخ باشد، که جنبش فلکیست

Майл болост нақш бар бастан

میل بالاست نقش بر بستن

Зини ҷаҳону ҷаҳонёни растан

زین جهان و جهانیان رستن

Дар чунон бихўдии сроФшонӣ

در چنان بیخودی سرافشانی

Нафй ғайр худост , то доне

نفی غیر خداست، تا دانی

Ҳайати нафас то кадом буд ?

هیات نفس تا کدام بود؟

Ҷунбиши шахс аз он мақом буд

جنبش شخص از آن مقام بود

Лои аболии назар ба ин накунад

لا ابالی نظر به این نکند

Сари ин ҳолро яқин накунад

سر این حال را یقین نکند

Ҳар куҷои нағмаи ист ё созӣ

هر کجا نغمه‌ایست یا سازی

Баму зеру дафу хуши овозӣ

بم و زیر و دف و خوش آوازی

Хонаи хубу мардум аз ҳар даст

خانهٔ خوب و مردم از هر دست

Зоҳиду ринду перу кӯдаку маст

زاهد و رند و پیر و کودک و مست

Зану назорае пар аз дару бом

زن و نظاره‌ای پر از در و بام

Пеши эшон самоъ дорад ном

پیش ایشان سماع دارد نام

Гар чаҳ ӣнҷои ҳамаи срондозист

گر چه اینجا همه سراندازیست

Ҳоли дарвеши ҳади аинбозист

حال درویش حد اینبازیست

Зонка ҳаст ин равиши занонро низ

زانکه هست این روش زنان را نیز

Бар сари кӯчаи кӯдаконро низ

بر سر کوچه کودکان را نیز

Мапаснд ин самоъ дар дониш

مپسند این سماع در دانش

Безамону макону ихвонаш

بی‌زمان و مکان و اخوانش

Орифии рости ин самоъи ҳалол

عارفی راست این سماع حلال

Ки буд воқиф аз ҳақиқати ҳол

که بود واقف از حقیقت حال