Аз дар маърифат магардон рӯй
از در معرفت مگردان روی
Коми ҷӯӣ , ба шаҳри ирфони пўӣ
کام جویی، به شهر عرفان پوی
Кндрини гирди шҳсўороннд
کندرین گرد شهسوارانند
Илм ӯро хазона доронанд
علم او را خزانه دارانند
Ба амонати зи ҳақи паёми расон
به امانت ز حق پیام رسان
Сухан ӯ ба хосу оми расон
سخن او به خاص و عام رسان
Лутфи ҳақи дарҷ дар шамоилашон
لطف حق درج در شمایلشان
Ҳрзу тъўизи ҳақи ҳамоилашон
حرز و تعویذ حق حمایلشان
Нафасии ҷуз ба ёд ҳақ назананд
نفسی جز به یاد حق نزنند
Ҷуз ба фармони ҳақ нутқ назананд
جز به فرمان حق نطق نزنند
Авни исмат ҳисорашон гашта
عون عصمت حصارشان گشته
Рӯҳу раҳмат нисорашон гашта
روح و رحمت نثارشان گشته
Гар даройад ба ёдашони ҷузи дӯст
گر درآید به یادشان جز دوست
Бдроннди ёди худро пӯст
بدرانند یاد خود را پوست
Ҷузи рух ӯ баҳр чаҳ дар нигаранд
جز رخ او بهر چه در نگرند
Гар чаҳ тоъат буд , гунаҳ шимуранд
گر چه طاعت بود، گنه شمرند
Ба адаб гашта мустақӣми аҳвол
به ادب گشته مستقیم احوال
Дида вар гашта дар тариқи камол
دیده ور گشته در طریق کمال
Пушт бар кори ин ҷаҳон карда
پشت بر کار این جهان کرده
Он ҷаҳони суд ва ин зиён карда
آن جهان سود و این زیان کرده
Бардаи худро ба гӯшае бе барг
برده خود را به گوشهای بیبرگ
Рӯҳ таслим карда пеш аз марг
روح تسلیم کرده پیش از مرگ
Ишқи он длстон ба қӯти дард
عشق آن دلستان به قوت درد
Ашкашон сурх карда , рахшони зард
اشکشان سرخ کرده، رخشان زرد
Дида бар мрсди бишорат ӯ
دیده بر مرصد بشارت او
Гӯш бар рамз ва бар ишорат ӯ
گوش بر رمز و بر اشارت او
Гуфта такбири сусти пайвандӣ
گفته تکبیر سست پیوندی
Бар ҷаҳон ва бар орзӯмандӣ
بر جهان و بر آرزومندی
Дар сифатҳои ӯ назар карда
در صفتهای او نظر کرده
зи анҷуму осмон гузар карда
ز انجم و آسمان گذر کرده
Дар харобӣ буд имораташон
در خرابی بود عمارتشان
Вази сари нестии амораташон
وز سر نیستی امارتشان
Рухи пар аз гирду мӯии ошуфта
رخ پر از گرد و موی آشفته
Тарки дунё ва охират гуфта
ترک دنیا و آخرت گفته
Ҳанзал аз дасти дӯст боз хуранд
حنظل از دست دوست باز خورند
Вари ту шукри диҳӣ ба ноз хуранд
ور تو شکر دهی به ناز خورند
На табассум ба ҷоҳ ва мол кунанд
نه تبسم به جاه و مال کنند
На нишот аз низом ҳол кунанд
نه نشاط از نظام حال کنند
Бенишон дар нишаст ва хост ҳама
بینشان در نشست و خاست همه
Аз кажии давр ва гашта рости ҳама
از کژی دور و گشته راست همه
Бар напечанд рухи зи шореъи шаръ
بر نپیچند رخ ز شارع شرع
Гӯш доранд асл ӯ бо фаръ
گوش دارند اصل او با فرع
Ҳар чаҳ шан давр дорад аз дар дӯст
هر چهشان دور دارد از در دوست
Гар биҳиштаст , хок бар сар ӯст
گر بهشتست، خاک بر سر اوست
Назар аз манзилӣ баланд кунанд
نظر از منزلی بلند کنند
Нописанди ҷаҳон писанд кунанд
ناپسند جهان پسند کنند
Чун касе андарин усӯл расад
چون کسی اندرین اصول رسد
Зуд дар поя вусӯл расад
زود در پایهٔ وصول رسد
Ҷоми инсу лақоаши нўшоннд
جام انس و لقاش نوشانند
Халъат астФош пӯшонанд
خلعت اصطفاش پوشانند
То шавад дар ҳузуру ғайбат ӯ
تا شود در حضور و غیبت او
Ҳамаи дилҳо муллои зи ҳайбат ӯ
همه دلها ملا ز هیبت او
Икдм аз кори ҳақи напардозад
یکدم از کار حق نپردازد
Чашм бар кор худ биндозад
چشم بر کار خود بیندازد
Аз фалак ҳар чаҳ мерасад ба зуҳӯр
از فلک هر چه میرسد به ظهور
Бар дил ӯ кунад нахусти убӯр
بر دل او کند نخست عبور
Бигушоед зи файзи ҳосил ӯ
بگشاید ز فیض حاصل او
Чашмаи илми ғайб бар дил ӯ
چشمهٔ علم غیب بر دل او
Ҳар чаҳ аз файз ӯ брондўзд
هر چه از فیض او براندوزد
Ба дигар толибон дар омӯзад
به دگر طالبان در آموزد
Гар сухан сахт гуяд вагар суст
گر سخن سخت گوید و گر سست
Ба худо гуяд ончӣ гуяд раст
به خدا گوید آنچه گوید رست
Ҳар касеро ки ёфт қобили он
هر کسی را که یافت قابل آن
Зудаш оварад дар муқобили он
زودش آورد در مقابل آن
Марди кӯ ҳар мақомро донист
مرد کو هر مقام را دانست
Вориди хосу омро донист
وارد خاص و عام را دانست
Роҳро ҷбриил донад шуд
راه را جبرییل داند شد
Роҳравро далел донад шуд
راهرو را دلیل داند شد
Ҳар чаҳ донад дар он иродати ҳақ
هر چه داند در آن ارادت حق
Боз гуяд ҳам аз аФодти ҳақ
باز گوید هم از افادت حق
Гар чаҳ донист , лоф бас назанад
گر چه دانست، لاف بس نزند
Бе иҷозати дилаш нафас назанад
بیاجازت دلش نفس نزند
Гоҳ пайдо кунад худоӣ ӯ ро
گاه پیدا کند خدای او را
То бидонанд аҳли рой ӯ ро
تا بدانند اهل رای او را
Гуҳи бипушади зи дигаронаши рух
گه بپوشد ز دیگرانش رخ
То набенанд мункиронаши рух
تا نبینند منکرانش رخ
Ба худаш ҳар дам антбоаҳ кунад
به خودش هر دم انتباه کند
Нҳлди каши риё табоҳ кунад
نهلد کش ریا تباه کند
Зонка ширк аз риё падед ояд
زانکه شرک از ریا پدید آید
Дар ҳар фитнаро калид ояд
در هر فتنه را کلید آید
Чун шавад нафас ӯ зи ширки тиҳӣ
چون شود نفس او ز شرک تهی
Рух наад кори нафас ӯ ба баӣ
رخ نهد کار نفس او به بهی
Сар ӯ чун тамом нур шавад
سر او چون تمام نور شود
Мавриду масдар умӯр шавад
مورد و مصدر امور شود
Нур гирад дилаш ба мояи зикр
نور گیرد دلش به مایهٔ ذکر
Парваришҳо кунад ба дояи зикр
پرورشها کند به دایهٔ ذکر
Дил чу чанде дарин муҷоҳида шуд
دل چو چندی درین مجاهده شد
Назараши лоиқ мушоҳида шуд
نظرش لایق مشاهده شد
Дар таҷаллӣ ба нур ғарқ шавад
در تجلی به نور غرق شود
Фарқ ӯ пойу пой фарқ шавад
فرق او پای و پای فرق شود
Сифат ӯ азу фурӯ шӯйанд
صفت او ازو فرو شویند
зи сифотӣ дигар сухан гӯйанд
ز صفاتی دگر سخن گویند
Бар дилаши доварӣ гузар накунад
بر دلش داوری گذر نکند
Ҷуз ба рӯй яке назар накунад
جز به روی یکی نظر نکند
То ба ҷое расад ки худ набӯд
تا به جایی رسد که خود نبود
Нақши неку нишон бад набӯд
نقش نیک و نشان بد نبود
Ҷузи давом ҳузур нашносад
جز دوام حضور نشناسد
Ғайр аз ишроқ нур нашносад
غیر از اشراق نور نشناسد
Дар ниҳоят расад бдоит ӯ
در نهایت رسد بدایت او
Пар шавад олам аз ҳидоят ӯ
پر شود عالم از هدایت او
Шақаҳои ғтои барандозад
شقههای غطا براندازد
Тӯҳфаҳои ато дар андозад
تحفههای عطا در اندازد
Балки худ ҳар ду сар шаванд яке
بلکه خود هر دو سر شوند یکی
Бинмоанд дигар ғубори шаккӣ
بنماند دگر غبار شکی
Чун дуе давр шуд зи дидау гӯш
چون دویی دور شد ز دیده و گوش
Нест бибинандаи беҳтар аз хомӯш
نیست ببیننده بهتر از خاموش
Мардро ҷумлаи дил чу дида шавад
مرد را جمله دل چو دیده شود
Қилу қол аз куҷо шунида шавад ?
قیل و قال از کجا شنیده شود؟
Прдлонӣ ки ин ҳақоиқ ро
پردلانی که این حقایق را
Бози диданд ва ин дақоиқ ро
باز دیدند و این دقایق را
Пушт бар кори ин ҷаҳон карданд
پشت بر کار این جهان کردند
Он ҷаҳони суд ва ин зиён карданд
آن جهان سود و این زیان کردند
Онкӣ бар хештан кашид қалам
آنکه بر خویشتن کشید قلم
Накушуд бори буқу таблу илм
نکشد بار بوق و طبل و علم
Ҷони аиздпрстро ба замир
جان ایزدپرست را به ضمیر
Нагзарад ёди подшоҳу амир
نگذرد یاد پادشاه و امیر
Ҳар ки бо кирдигор корӣ дошт
هر که با کردگار کاری داشت
Дар дили хеши ғайр ӯ нагузошт
در دل خویش غیر او نگذاشت
Аз кулем онкӣ ӯ бипарҳезад
از کلیم آنکه او بپرهیزد
Ба гилӣми ту кӣ фурӯи хезад ?
به گلیم تو کی فرو خیزد؟
Гуфта : « ҳозои фироқ ё Мӯсо »
گفته: «هذا فراق یا موسی»
Чун равад дар ҷувол бо Мӯсо ?
چون رود در جوال با موسی؟
Назарии зини блндбинони бас
نظری زین بلندبینان بس
Чаҳ назар ? колтФоти ӣнони бас
چه نظر؟ کالتفات اینان بس
Ҳар чаҳ дорӣ ба роҳашон андоз
هر چه داری به راهشان انداز
Хешро дар паноҳашон андоз
خویش را در پناهشان انداز
Пеши ӣнон ба ҷуз ниёз мабар
پیش اینان به جز نیاز مبر
Шухӣу имтиҳон ва оз мабар
شوخی و امتحان و آز مبر
Бандаи номон подшоҳ инанд
بنده نامان پادشاه اینند
Тоҷи бахашон бекулоҳ инанд
تاج بخشان بیکلاه اینند
Ҷоми эшон ба сифлаи масти мада
جام ایشان به سفله مست مده
Домани ҳубашони зи дасти мада
دامن حبشان ز دست مده
Ҷони ориф ба қурб ӯст ғанӣ
جان عارف به قرب اوست غنی
Чаҳ кунад ёди ин ҷаҳони ?данӣ ?
چه کند یاد این جهان دنی؟
Чун набошад зи ҷоми иззати маст
چون نباشد ز جام عزت مست
Ханҷари қрбтии чунон дар даст
خنجر قربتی چنان در دست
Соҳиби тахт ва молик тоҷаст
صاحب تخت و مالک تاجست
Ба либос дигар чаҳ муҳтоҷаст ?
به لباس دگر چه محتاجست؟
Ҳар ки бо ин сифат нагардад ҷуфт
هر که با این صفت نگردد جفت
ӯ ба хилват нарафт ва зикр нагуфт
او به خلوت نرفت و ذکر نگفت
Сари тавҳиди азин гуруҳи шинав
سر توحید ازین گروه شنو
Варна саргашта дар бадар мерӯ
ورنه سرگشته در بدر میرو