Бениш ӯст ғояти ирфон

بینش اوست غایت عرفان

Дониш ӯ сирояти ирфон

دانش او سرایت عرفان

Нарасад кас ба канаи маърифаташ

نرسد کس به کنه معرفتش

Магар аз боз ҷустани сифаташ

مگر از باز جستن صفتش

Аҳадяти нишони зотши дон

احدیت نشان ذاتش دان

Самадят дар сафоташи дон

صمدیت در صفاتش دان

Аҳадаст ӯ на аз тариқи шумор

احدست او نه از طریق شمار

Самадаст ӯ вале надорад ёр

صمدست او ولی ندارد یار

Сифат аз зот давр натавон кард

صفت از ذات دور نتوان کرد

Шарҳи ин ҷуз ба нур натавон кард

شرح این جز به نور نتوان کرد

ӯ азин , ин азу ҷудо набӯд

او ازین، این ازو جدا نبود

Гар набошад чунин худо набӯд

گر نباشد چنین خدا نبود

Зот ӯ аз сифати бадар дидан

ذات او از صفت بدر دیدن

Кӣ туоне ба чашми сар дидан ?

کی توانی به چشم سر دیدن؟

Сифаташро ба дил нишоед ёфт

صفتش را به دل نشاید یافت

Дар сафоташ халал нишоед ёфт

در صفاتش خلل نشاید یافت

Дар сафоташ чу аз сафо нигарӣ

در صفاتش چو از صفا نگری

Ҳар чаҳ буд ӯ буд чу вонгрӣ

هر چه بود او بود چو وانگری

Дурбинони Рахши чунин диданд

دوربینان رخش چنین دیدند

Ба сифат дар шуданд ва ин диданд

به صفت در شدند و این دیدند

Ҳар кро ҳаст бӯе аз сифаташ

هر کرا هست بویی از صفتش

Бпрстнди аҳли маърифаташ

بپرستند اهل معرفتش

Аз барои сифот ӯ бошад

از برای صفات او باشد

Бар дар ҳар ки гуфтугӯ бошад

بر در هر که گفتگو باشد

Сифат ӯст ҷону мардуми ҷисм

صفت اوست جان و مردم جسم

Сифат ӯст ганҷу халқи тилисм

صفت اوست گنج و خلق طلسم

Зоти моро сифот ӯст ҳаёт

ذات ما را صفات اوست حیات

Чун ҳаёти сифоти халқ аз зот

چون حیات صفات خلق از ذات

Ҳар ки ӯ зини сифот ъўр шавад

هر که او زین صفات عور شود

Ҳамчуи чашмӣ буд ки кӯр шавад

همچو چشمی بود که کور شود

Ҳар куҷо қудратаст қодир ҳаст

هر کجا قدرتست قادر هست

Бе шаробии куҷо тавон шуд маст ?

بی‌شرابی کجا توان شد مست؟

Ҳар куҷои ҳасан беш , ғавғо беш

هر کجا حسن بیش، غوغا بیش

Чун бад-ӣни ҷои рисии Марви зини пеш

چون بدین جا رسی مرو زین پیش

Олимӣ зон ҷамоли шайдои гашт

عالمی زان جمال شیدا گشت

Ки на пӯшида шуд , на пайдои гашт

که نه پوشیده شد، نه پیدا گشت

Гашти зоҳир ки дили дарави бандӣ

گشت ظاهر که دل درو بندی

Монад ботин ки дар напайвандӣ

ماند باطن که در نپیوندی

Дил ба таҳқиқи ҳол ӯ нарасад

دل به تحقیق حال او نرسد

Ҷон ба канаи ҷалол ӯ нарасад

جان به کنه جلال او نرسد

Зот ӯ ҷуз ба ном натавон дид

ذات او جز به نام نتوان دید

Сифаташро тамом натавон дид

صفتش را تمام نتوان دید

Гар чаҳ бо ӯ ба ҷон ҳаме кӯшанд

گر چه با او به جان همی کوشند

Бештар дар гумон ҳаме кӯшанд

بیشتر در گمان همی کوشند

Сифату зот ӯ қдимоннд

صفت و ذات او قدیمانند

На сифатро на , зотро , монанд

نه صفت را نه، ذات را، مانند

Ҳамаи гетӣ ба зот ӯ қоим

همه گیتی به ذات او قایم

Зот ӯ бо сифот ӯ доим

ذات او با صفات او دایم

Сифаташ дар ҳазор ва як пурдаст

صفتش در هزار و یک پردست

Вази ҳисоби он ҳазор ва як фардаст

وز حساب آن هزار و یک فردست

Солҳо заҳматасту кори туро

سالها زحمتست و کار ترا

То яке гардад он ҳазор туро

تا یکی گردد آن هزار ترا

Дониши зоти ҷуз бадв натавон

دانش ذات جز بدو نتوان

Ваон ба тақлид ва гуфтугӯ натавон

وان به تقلید و گفتگو نتوان

Сифаташро ба фикр донад мард

صفتش را به فکر داند مرد

Вндрини боби фикр бояд кард

وندرین باب فکر باید کرد

Бо қадам чун ҳдс надим шавад

با قدم چون حدث ندیم شود

Кӣ ҳдси парда қадим шавад ?

کی حدث پردهٔ قدیم شود؟

Зотро ғайр чун бапушанд ?

ذات را غیر چون بپوشاند؟

Дегро об чун Биҷӯшанд ?

دیگ را آب چون بجوشاند؟

Нури хуршед аз онкӣ шуд чира

نور خورشید از آنکه شد چیره

Диданаши дидаро кунад хира

دیدنش دیده را کند خیره

Ҷустуҷӯяш ба кӯ ва кӣ накунанд

جستجویش به کو و کی نکنند

Бикаш ин пои тот пай накунанд

بکش این پای تات پی نکنند

Аҳадаст ӯ на аз тариқи адад

احدست او نه از طریق عدد

Аҳадии фориғ аз такаллуфи ҳад

احدی فارغ از تکلف حد

Ақлу идрок офарӣда ӯст

عقل و ادراک آفریدهٔ اوست

Дидани ақли ҳам ба дида ӯст

دیدن عقل هم به دیدهٔ اوست

Натавон диданаш ба олати чашм

نتوان دیدنش به آلت چشم

Нест бар диданаши ҳўолти чашм

نیست بر دیدنش حوالت چشم

Нур чун гардад аз ниҳояти фард

نور چون گردد از نهایت فرد

Бкмоҳиш забт натавон кард

بکماهیش ضبط نتوان کرد

Ҳоли он нуру дидаи авбош

حال آن نور و دیدهٔ اوباش

Офтобасту дидаи хафоаш

آفتابست و دیدهٔ خفاش

Не , чаҳ гуфтам ? чаҳ ҷой ин созаст ?

نی، چه گفتم؟ چه جای این سازست؟

Дӯсти пайдоу дида ҳо бозаст

دوست پیدا و دیده‌ها بازست

Дар ту ва дидан ту хайрӣ нест

در تو و دیدن تو خیری نیست

Варна дар коинот ғайриӣ нест

ورنه در کاینات غیری نیست

Нест ,гар неки бенгарӣ , ҳоле

نیست، گر نیک بنگری، حالی

Дар ҷаҳони заррае азуи холӣ

در جهان ذره‌ای ازو خالی

Сухани ишқ кам харидораст

سخن عشق کم خریدارست

Варна маъшӯқ бас падедораст

ورنه معشوق بس پدیدارست

Ҳосили ин ҳуруф ва дмдмаҳ ӯст

حاصل این حروف و دمدمه اوست

Ҳамаи муҳтоҷ ӯ ва худ ҳама ӯст

همه محتاج او و خود همه اوست

То зи тавҳид ӯ нагардӣ маст

تا ز توحید او نگردی مست

Надиҳади ртбти вусӯлати даст

ندهد رتبت وصولت دست

Зумрае кин усӯл майдонанд

زمره‌ای کین اصول میدانند

Ин назарҳо вусӯли михўоннд

این نظرها وصول میخوانند

Варна махлуқ чун худо гардад ?

ورنه مخلوق چون خدا گردد؟

Биҷузин моя кошно гардад

بجزین مایه کاشنا گردد

Нур ӯ қоҳираст ва сӯзанда

نور او قاهرست و سوزنده

Зу дигар нурҳо фурӯзанда

زو دگر نورها فروزنده

Оташии каши ту бар фурӯхта Эй

آتشی کش تو بر فروخته‌ای

Вндрўи хушк ва тар бсухта Эй

وندرو خشک و تر بسوخته‌ای

Чунки аз нур дошт қӯту ҳонг

چونکه از نور داشت قوت و هنگ

Кард бо хеши ҷумларо икрнг

کرد با خویش جمله را یکرنگ

То ту ҳамранги он парӣ нашӯй

تا تو همرنگ آن پری نشوی

Аз ҳалоку фано барӣ нашӯй

از هلاک و فنا بری نشوی

Зари холис чу ранг нурӣ дошт

زر خالص چو رنگ نوری داشت

Тан ӯ аз ҳалок даврӣ дошт

تن او از هلاک دوری داشت