Гар дуои ҷумла мустаҷоб шудӣ

گر دعا جمله مستجاب شدی

Ҳар дамии олимӣ хароб шудӣ

هر دمی عالمی خراب شدی

Ту дуоро агар ндонӣ рӯз

تو دعا را اگر ندانی روز

Нашӯй бар муроди худ пирӯз

نشوی بر مراد خود پیروز

То наёбади дили ту роҳ ба ғайб

تا نیابد دل تو راه به غیب

Дасти ҳоҷати бурун май ор аз ҷайб

دست حاجت برون می‌آر از جیب

Ғайби дони ҷуз ба нур натавон шуд

غیب‌دان جز به نور نتوان شد

Вақти байн беҳузур натавон шуд

وقت بین بی‌حضور نتوان شد

Гар дилати ҳозир ва танат нурӣаст

گر دلت حاضر و تنت نوریست

Ҳар чаҳ хоҳӣ бихоҳ , дастурӣаст

هر چه خواهی بخواه، دستوریست

Нафаси мустаҷоби онкаси рост

نفس مستجاب آنکس راست

Каз худои ҷуз худо наҷуст ва нахост

کز خدا جز خدا نجست و نخواست

Ту ба худ назд ӯ ндонӣ шуд

تو به خود نزد او ندانی شد

То нахонд куҷо туоне шуд ?

تا نخواند کجا توانی شد؟

ӯст наздик варна даврии ту

اوست نزدیک ورنه دوری تو

Ҳозир ӯ бас , ки биҳзўрии ту

حاضر او بس، که بیحضوری تو

Гар на роҳи тақарруб ӯ рафтӣ

گر نه راه تقرب او رفتی

Бо ту « ании қариб » кӣ гуфтӣ ?

با تو «انی قریب» کی گفتی؟

Чун дар он қурби маҳви гардии ту

چون در آن قرب محو گردی تو

Сӯрати хеш дар навардии ту

صورت خویش در نوردی تو

Дигарат лиззат аз ҷаҳон набӯд

دگرت لذت از جهان نبود

Аз тўсри азал ниҳон набӯд

از توسر ازل نهان نبود

Ба муҳаббати рисӣ аз он қурбат

به محبت رسی از آن قربت

Барраӣ аз машаққати ғурбат

برهی از مشقت غربت

ӯ турои самъ ва ӯ басар гардад

او ترا سمع و او بصر گردد

ӯ турои роҳ ва роҳбар гардад

او ترا راه و راهبر گردد

ӯ туро даст гардад ва ӯ теғ

او ترا دست گردد و او تیغ

Ҳар чаҳ хоҳӣ набошад аз ту дареғ

هر چه خواهی نباشد از تو دریغ

Нафас ӯ бо ту ҳамхитоб шавад

نفس او با تو همخطاب شود

Суханати ҷумла мустаҷоб шавад

سخنت جمله مستجاب شود

Ғайбро бо дилат хитобӣ ҳаст

غیب را با دلت خطابی هست

Зон нзрҳоти фатҳ бобӣ ҳаст

زان نظرهات فتح بابی هست

Лек ҳам оФтист дар ҳушат

لیک هم آفتیست در هوشت

Ки нарафт он хитоб дар гӯшт

که نرفت آن خطاب در گوشت

Тир чун аз камон суст ояд

تیر چون از کمان سست آید

Аз куҷо бар ҳадаф дуруст ояд ?

از کجا بر هدف درست آید؟

Ту ки бозуӣ бигноҳт нест

تو که بازوی بیگناهت نیست

Сипарии ҷузи атоӣ шоҳат нест

سپری جز عطای شاهت نیست

То Асои ту аждаҳо нашавад

تا عصای تو اژدها نشود

Ба дуои ту кас раҳо нашавад

به دعای تو کس رها نشود

Чун нае воқиф аз дуои башар

چون نه‌ای واقف از دعای بشر

Мебарӣ дар дуои борони хар

میبری در دعای باران خر

Пеш эзад бибин қабулат ҳаст ?

پیش ایزد ببین قبولت هست؟

Пас баровар ба сӯии болои даст

پس برآور به سوی بالا دست

Ҳар чаҳ дар хат олам ӯйанд

هر چه در خط عالم اویند

Ҳамаи тасбеҳ ӯ ҳаме гӯйанд

همه تسبیح او همی گویند

Ҳар касеро ба қадари пояи хеш

هر کسی را به قدر پایهٔ خویش

Ҳаст ҳаддӣ ки нагзарад зон беш

هست حدی که نگذرد زان بیش

Кас ба тасбеҳ ӯ наёбади роҳ

کس به تسبیح او نیابد راه

Магар аз лаҳҷаи каломи аллоҳ

مگر از لهجهٔ کلام‌الله

Ҳар забон ,гар чаҳ гуфтугӯ донад

هر زبان، گر چه گفتگو داند

Ҳақи тасбеҳ ӯ ҳам ӯ донад

حق تسبیح او هم او داند

Андарин нукта чун накардӣ сайр

اندرین نکته چون نکردی سیر

Набарӣ раҳ ба сари мантиқи тайр

نبری ره به سر منطق طیر

Ҳар кро аз дараш саволӣ ҳаст

هر کرا از درش سؤالی هست

Ҳар якеро забон ҳоле ҳаст

هر یکی را زبان حالی هست

Вирд ранҷур чист ? « ё шоФӣ »

ورد رنجور چیست؟ «یا شافی»

Ваон бечора ? « анаи кофӣ »

وان بیچاره؟ « انه کافی »

Мурғ ё зи об ва дона гуяд роз

مرغ یا ز آب و دانه گوید راز

ё зи пайкону сангу чнгли боз

یا ز پیکان و سنگ و چنگل باز

Мӯр аз осеби сайлу офати сам

مور از آسیب سیل و آفت سم

Талаби арзану ҷӯу гандум

طلب ارزن و جو و گندم

Гар азин дар буд иборати ту

گر ازین در بود عبارت تو

Кас напечад сар аз ишорати ту

کس نپیچد سر از اشارت تو

Дар ҷаҳони исми аъзам ӯ донад

در جهان اسم اعظم او داند

Ва он буд кӯат бар забон ронад

و آن بود کوت بر زبان راند

Ҳар ки бо номаш ошно гардид

هر که با نامش آشنا گردید

Ҳоҷаташи србср раво гардид

حاجتش سربسر روا گردید

То нагӯйӣ сухани муносиби ҳол

تا نگویی سخن مناسب حال

Нашавад ҳеҷ мустаҷоби савол

نشود هیچ مستجاب سؤال

Ҳар чаҳ хоҳӣ ба қадари ҳоҷати хоҳ

هر چه خواهی به قدر حاجت خواه

То бидон дар диҳанд бозати роҳ

تا بدان در دهند بازت راه

Чу фузунат диҳанд зи он ту нест

چو فزونت دهند ز آن تو نیست

Ҳам накӯтар , казон зиён ту нест

هم نکوتر، کزان زیان تو نیست

Ту ки зари дорӣу дирами хоҳӣ

تو که زر داری و درم خواهی

Пар таманно кунӣ , на кам хоҳӣ

پر تمنا کنی، نه کم خواهی

Ду бисозӣ сарой ва бас накунӣ

دو بسازی سرای و بس نکنی

То бчор дигар ҳавас накунӣ

تا بچار دگر هوس نکنی

Гар баландат кунад ниёеи зер

گر بلندت کند نیایی زیر

Вар фузунат диҳад нагардӣ сайр

ور فزونت دهد نگردی سیر

Чун ба ҳоҷати чунин сароеи ту

چون به حاجت چنین سرایی تو

Бҳлд то ҳаме дарое ту

بهلد تا همی درایی تو

Ҳоли он Тифлу ҳолат ту якеаст

حال آن طفل و حالت تو یکیست

Дар бузургӣу хурдӣ арча шаккӣаст

در بزرگی و خردی ارچه شکیست

Конгбинши диҳӣ шукр хоҳад

کانگبینش دهی شکر خواهد

Врчаҳ ширин кунӣ дигар хоҳад

ورچه شیرین کنی دگر خواهد

Чун з ҳад бугзарад фиғону хурӯш

چون ز حد بگذرد فغان و خروش

Бар даҳонаш занӣ шавад хомӯш

بر دهانش زنی شود خاموش

Ин ҳисобат куҷо шавад рӯзӣ ?

این حسابت کجا شود روزی؟

Чун зи донандае нёмўзӣ

چون ز داننده‌ای نیاموزی