Аввали устод , пас гуҳар сифтан

اول استاد، پس گهر سفتن

То набояд ба дарди сар хуфтан

تا نباید به درد سر خفتن

Мардро коўстод ёр шавад

مرد را کاوستاد یار شود

Зуд бошад ки мард кор шавад

زود باشد که مرد کار شود

Дар ъзш ба рух фароз кунад

در عزش به رخ فراز کند

Чашм ӯро ба нур боз кунад

چشم او را به نور باز کند

Байзаи вораш ба зер бол кашад

بیضه وارش به زیر بال کشد

Бар сараши соя камол кашад

بر سرش سایهٔ کمال کشد

Мекунад кам зи қадари қӯти бадан

میکند کم ز قدر قوت بدن

Қӯт рӯҳ медиҳад ба сухан

قوت روح میدهد به سخن

Нҳлд дар ҳиҷоби зотш ро

نهلد در حجاب ذاتش را

На ба дасти халали сафоташ ро

نه به دست خلل صفاتش را

Ба равиши дил қўиш гирданд

به روش دل قویش گرداند

То чу худ мънўиш гирданд

تا چو خود معنویش گرداند

Шабу рӯзаши чунин ба асл ва ба фаръ

شب و روزش چنین به اصل و به فرع

Парвариш мекунад ба мояи шаръ

پرورش میکند به مایهٔ شرع

Набард зу назар ба сар ва ба ҷҳр

نبرد زو نظر به سر و به جهر

Ҳар дамаш медиҳад зи маънии баҳр

هر دمش میدهد ز معنی بهر

Дар трқиши поя бар поя

در ترقیش پایه بر پایه

Мерасонад ба нур аз соя

میرساند به نور از سایه

Чун азин ранҷҳо шавад беҳтар

چون ازین رنجها شود بهتر

Ба дигар ганҷҳо шавад раҳбар

به دگر گنجها شود رهبر

Ба либосӣ дигар бар ояд мард

به لباسی دگر بر آید مرد

Ба вуҷӯдӣ дигар бзоиди мард

به وجودی دگر بزاید مرد

Ҷисмро карда аз риёзати сулб

جسم را کرده از ریاضت صلب

Рӯҳро карда мтмни алқлб

روح را کرده مطمن‌القلب

Бар сари нафас ӯ ба сарҳади сидқ

بر سر نفس او به سرحد صدق

Мутамаккин шавад ба мақъади сидқ

متمکن شود به مقعد صدق

Ин буд розӣ , он буд маразӣ

این بود راضی، آن بود مرضی

Барраади шайх аз он гарони қарзӣ

برهد شیخ از آن گران قرضی

Ҳаду маду търФ ин бошад

حد و مد و تعرف این باشد

Расми рушду тасарруф ин бошад

رسم رشد و تصرف این باشد

Кӯдаки нафасро зи ранҷи ҳаво

کودک نفس را ز رنج هوا

Накунад ҷузи чунин табиби даво

نکند جز چنین طبیب دوا

Гар чунин раҳбарӣ шавад ёрат

گر چنین رهبری شود یارت

Зини манозили буруни баради борат

زین منازل برون برد بارت

Ҳар чаҳ дар ҷисми дард ва доғ шавад

هر چه در جسم درد و داغ شود

Рӯҳро равған чароғ шавад

روح را روغن چراغ شود

Ҷуз ба саъии тан ва ба тақвои дил

جز به سعی تن و به تقوی دل

Кӣ расад толиби андарин манзил ?

کی رسد طالب اندرین منزل؟

Гар ба ин ҳол нафас гардад ҳаст

گر به این حال نفس گردد هست

ё диҳад ртбтии чунинаш даст

یا دهد رتبتی چنینش دست

Ин буд сари нишонаи сониш

این بود سر نشانهٔ ثانیش

Ки ту тавлид мисли михўониш

که تو تولید مثل میخوانیش

Андарин даври азин вуҷӯдии пок

اندرین دور ازین وجودی پاک

Натавон ёфтан магар дар хок

نتوان یافتن مگر در خاک