Мураккаби роҳро фурӯи каши танг

مرکب راه را فرو کش تنگ

Ки бурун шуд зи шаҳри пеши оҳанг

که برون شد ز شهر پیش آهنگ

Сухани ҳавли он ду роҳ магӯӣ

سخن هول آن دو راه مگوی

Пеши кӯрони ҳадис чоҳ магӯӣ

پیش کوران حدیث چاه مگوی

Шаби торику деву байғӯла

شب تاریک و دیو و بیغوله

Роҳи торику ?дула бар ?дула

راه تاریک و دوله بر دوله

Рафтанӣ кист андарин гӯша ?

رفتنی کیست اندرین گوشه؟

Гӯ : манеҳ рух ба роҳ бе тӯша

گو: منه رخ به راه بی‌توشه

То ҷавозии магар ба даст кунад

تا جوازی مگر به دست کند

Чораи амн ва боз раст кунад

چارهٔ امن و باز رست کند

Соқӣ , аз ҷоми ҷами шаробами даҳ

ساقی، از جام جم شرابم ده

Нақл агар нест , ҳам шаробами даҳ

نقل اگر نیست، هم شرابم ده

Дар чунин ҳайрату тиҳии дастӣ

در چنین حیرت و تهی‌دستی

Меҳр бе нест ҷуз майу мастӣ

مهر بی نیست جز می و مستی

Корвон рафт ва корсозӣ нест

کاروان رفت و کارسازی نیست

Ғам хӯрам , ғам , ки кор бозӣ нест

غم خورم، غم، که کار بازی نیست

Гузарам бар сари ду роҳ омад

گذرم بر سر دو راه آمد

Рӯзи ташвиш ва иштибоҳ омад

روز تشویش و اشتباه آمد

Роҳи ман то кадом хоҳад буд ?

راه من تا کدام خواهد بود؟

Рӯзи арзам чаҳ ном хоҳад буд ?

روز عرضم چه نام خواهد بود؟

Ба чапам роҳ медиҳад , ёраст ?

به چپم راه میدهد، یا راست؟

Андарин раҳи зи ман чаҳ хоҳад хост

اندرین ره ز من چه خواهد خواست

Кӣсаи холӣу дилии хоҳон

کیسهٔ خالی و دلی خواهان

Дида бар дастгоҳи ҳамроҳон

دیده بر دستگاه همراهان

Мерӯм шармсору сар дар пеш

میروم شرمسار و سر در پیش

Зод роҳӣ накарда аз кам ва беш

زاد راهی نکرده از کم و بیش

Хоки беҳтари фаррошу болаши ман

خاک بهتر فراش و بالش من

Ки зи бори гуноҳи нолши ман

که ز بار گناه نالش من

Дидаи сармояи накукорон

دیده سرمایهٔ نکوکاران

Ашки ҳасрати зи дидҳо борон

اشک حسرت ز دیدها باران

Аз чаҳ бояд ҷафои кас бар ман ?

از چه باید جفای کس بر من؟

Зарди рӯе , ки ҳаст , бас бар ман

زرد رویی، که هست،بس بر من

Гар чаҳ сад пай ба хокам андозад

گر چه صد پی به خاکم اندازد

Сари нигун дар муғокам андозад

سر نگون در مغاکم اندازد

Хешро аз замини барангезам

خویش را از زمین برانگیزم

Ваз дар раҳматаши дроўизм

وز در رحمتش درآویزم

Андарин ҳоли ъҷру перии худ

اندرین حال عجر و پیری خود

Шармсорами зи саҳлгирӣ худ

شرمسارم ز سهل گیری خود

Солҳо ман ки ёд ӯ кардам

سالها من که یاد او کردم

Ҳам ба умед дод ӯ кардам

هم به امید داد او کردم

Дод ман чист ? роҳ додан ӯ

داد من چیست؟ راه دادن او

Бар дар худ паноҳ додан ӯ

بر در خود پناه دادن او

Чун маниро чаҳ пишдории даст ?

چون منی را چه پیشداری دست؟

Ки қалами баргирифтае аз маст

که قلم برگرفته‌ای از مست

Бихўдиро чаҳ ихтиёр буд ?

بیخودی را چه اختیار بود؟

Ки чунин мӯҷиби ғубор буд ?

که چنین موجب غبار بود؟

Гар чаҳ холии зи барг ва соз омад

گر چه خالی ز برگ و ساز آمد

На ба ҳукм ту рафт ва боз омад ?

نه به حکم تو رفت و باز آمد؟

Кор дар дасти бандаи худ чаҳ буд ?

کار در دست بنده خود چه بود؟

Ҳама аз тести вази ту бад чу буд ?

همه از تست وز تو بد چو بود؟

Бар ту мо эътимод он дорем

بر تو ما اعتماد آن داریم

Ки бубахшӣ , чу дасти пеши орем

که ببخشی، چو دست پیش آریم

Илми раҳмат ар броФрозӣ

علم رحمت ار برافرازی

Соя бар ҷурм кас наяндозӣ

سایه بر جرم کس نیندازی

Чист пеши ту ҳарами аиндўи се мӯр

چیست پیش تو حرم ایندو سه مور

Назд афви ту сари муштии ъўр ?

نزد عفو تو سر مشتی عور؟

Чун туе вонгаҳеи тафаҳҳуси кор

چون تویی وانگهی تفحص کار

Раҳмати маҳзу аинҳсобу шумор ?

رحمت محض و اینحساب و شمار؟

Аз гуноҳ ар чаҳ чирк нок шавем

از گناه ار چه چرک ناک شویم

Чун ба дарё расем пок шавем

چون به دریا رسیم پاک شویم

Аз ману рӯзу шаби гунаҳ ҷустан

از من و روز و شب گنه جستن

Вази ту дар як назари фурӯ шустан

وز تو در یک نظر فرو شستن

Медиҳад дар танами гувоҳии дил

میدهد در تنم گواهی دل

Ки нагӯйӣ сухани зи муштии гул

که نگویی سخن ز مشتی گل

Кӣ марои ин хаёл ғарра кунад ?

کی مرا این خیال غره کند؟

КоФтобми ҳисоб зарра кунад ?

کافتابم حساب ذره کند؟

Пеши ҷони бахшеи чунин Карамӣ

پیش جان بخشی چنین کرمی

Аз ғуборӣ ки гуяду з наме ?

از غباری که گوید و ز نمی؟

Бандаеро чаҳ дастгоҳ буд ?

بنده‌ای را چه دستگاه بود؟

Ки сазовори подшоҳ буд ?

که سزاوار پادشاه بود؟

Агараш рад кунӣ , ҳалок шавад

اگرش رد کنی، هلاک شود

Вари қабул , аз гуноҳ пок шавад

ور قبول، از گناه پاک شود

эй ки ҳар дардро давои доне

ای که هر درد را دوا دانی

Нотавонами зи дарди нодонӣ

ناتوانم ز درد نادانی

Зон чунон ҳикматӣ раво набӯд

زان چنان حکمتی روا نبود

Ки чунин дардро даво набӯд

که چنین درد را دوا نبود

Гар ту тавфиқмони диҳӣ , рстим

گر تو توفیقمان دهی، رستیم

Вар на , баси муфлис ва тиҳӣ дастем

ور نه، بس مفلس و تهی‌دستیم

Наравад дар хаёли мавҷӯдӣ

نرود در خیال موجودی

Инчунин сарфа аз чунон ҷўдӣ

اینچنین صرفه از چنان جودی

Чаҳ азин як ду мушт хок ояд ?

چه ازین یک دو مشت خاک آید؟

Ки сазовор чун ту пок ояд ?

که سزاوار چون تو پاک آید؟

Ба ямину шимолмони мдўон

به یمین و شمالمان مدوان

Ҷуз ба кӯии висолмони мдўон

جز به کوی وصالمان مدوان

Нашавад дар биҳишти анбӯҳӣ

نشود در بهشت انبوهی

Ки баҳри зарра дар шавад кӯҳӣ

که بهر ذره در شود کوهی

Пеши ту зарраи исти ҳафт замин

پیش تو ذره‌ایست هفت زمین

Зарра Эй чист аз ясору ямин ?

ذره‌ای چیست از یسار و یمین؟

Чаҳ бигӯям ? ки : во кадом бубахш

چه بگویم؟ که: وا کدام ببخش

эй тамомии турои тамом , бубахш

ای تمامی ترا تمام، ببخش

Бидиҳ , эй кирдигор бахшанда

بده، ای کردگار بخشنده

Подшоҳӣ , мгир бар банда

پادشاهی، مگیر بر بنده

Магари Андам ки рӯз он бошад

مگر آندم که روز آن باشد

Авҳадӣ низ дар миён бошад

اوحدی نیز در میان باشد