Падарии дории андарин боло

پدری داری اندرین بالا

Гашта дар асл ва дар гуҳари воло

گشته در اصل و در گهر والا

Гар азин қуббаи раҳ ба дарёбӣ

گر ازین قبه ره به دریابی

Хешро пеши он падари ёбӣ

خویش را پیش آن پدر یابی

Падаратро бародарон ҳастанд

پدرت را برادران هستند

Ҳамаро ҷуфт ва модарон ҳастанд

همه را جفت و مادران هستند

Сар ба сари нуру ҷумлаи рӯҳонӣ

سر به سر نور و جمله روحانی

Фориғ аз нанги олами фонӣ

فارغ از ننگ عالم فانی

Талаби он тборў хешӣ кун

طلب آن تبارو خویشی کن

Рӯй дар рӯй фазл ва пешӣ кун

روی در روی فضل و پیشی کن

Ту дарин чормихи табъу ҳаво

تو درین چارمیخ طبع و هوا

Ном эшон мабар , ки нест раво

نام ایشان مبر، که نیست روا

Накунӣ имтизоҷ бо анҷум

نکنی امتزاج با انجم

То нагирӣ табиати панҷум

تا نگیری طبیعت پنجم

Хар исоаст ин тани мурдор

خر عیسیست این تن مردار

Сӯзан ӯ таъаллуқу пиндор

سوزن او تعلق و پندار

Чаҳ шӯии бастаи хару сӯзан ?

چه شوی بستهٔ خر و سوزن؟

Зини ду бегонаи хаймаи иксўзн

زین دو بیگانه خیمه یکسوزن

То нафас ҳасту нафас , корӣ кун

تا نفس هست و نفس، کاری کن

Гирди хеш аз амал ҳисорӣ кун

گرد خویش از عمل حصاری کن

Модроннди ин мрокби дун

مادرانند این مراکب دون

Падаронат , кавокиби гардун

پدرانت، کواکب گردون

БрФлки дорӣ , эй писар , оё

برفلک داری، ای پسر، آیا

Псро , майл кун сӯии бобо

پسرا، میل کن سوی بابا

Модаронро ба духтарон бигзор

مادران را به دختران بگذار

Суҳбати ин бад ахтарон бигзор

صحبت این بد اختران بگذار

Ту чу исо аз он падари зодӣ

تو چو عیسی از آن پدر زادی

На ту зини модарони ғрзодӣ

نه تو زین مادران غرزادی

Кард эзади зи баҳри ёрии ту

کرد ایزد ز بهر یاری تو

Ҳиси даҳ гонаро ҳўории ту

حس ده گانه را حواری تو

Коҳилиро ба хеши роҳи мада

کاهلی را به خویش راه مده

Дил ба ин об ва ин гиёҳи мада

دل به این آب و این گیاه مده

Бо худои худ ар бадоне шуд

با خدای خود ار بدانی شد

Ошнои он замон туоне шуд

آشنا آن زمان توانی شد

Ҷаҳд он кун ки поки шӯй

جهد آن کن که پاک شوی

Ҳайф бошад ки хоки хоки шӯй

حیف باشد که خاک خاک شوی