Буд рӯзии Масеҳу ёронаш

بود روزی مسیح و یارانش

Дониш андӯзу рози доронаш

دانش اندوز و راز دارانش

Сухани ишқро баён мекард

سخن عشق را بیان میکرد

Фош мегуфт ва пас ниҳон мекард

فاش میگفت و پس نهان میکرد

Дар миёни сухан чу ёронаш

در میان سخن چو یارانش

Хастаи диданду ашки боронаш

خسته دیدند و اشک بارانش

Хостандаш нишони ишқу далел

خواستندش نشان عشق و دلیل

Гуфт : фардост рӯзи нору халил

گفت: فرداست روز نار و خلیل

Рӯзи дигар чу рухи бакори ниҳод

روز دیگر چو رخ بکار نهاد

Пой бар дастгоҳи дори ниҳод

پای بر دستگاه دار نهاد

Гуфт : агар дар миёна кас бошад

گفت: اگر در میانه کس باشد

Ишқро ин далел бас бошад

عشق را این دلیل بس باشد

Ҳар ки ӯ рӯй дар худоӣ кунад

هر که او روی در خدای کند

Сулби худро салиб соӣ кунад

صلب خود را صلیب‌سای کند

То таниши пои банд дор нашуд

تا تنش پای بند دار نشد

Ҷон ӯ бар фалак савор нашуд

جان او بر فلک سوار نشد

Чори мех аз барои тан будаст

چار میخ از برای تن بودست

Шамъи ҷонро фалак лаган будаст

شمع جان را فلک لگن بودست

Нест даъвии дӯст бе бурҳон

نیست دعوی دوست بی‌برهان

Ҷони худро зтни чунин бурҳон

جان خود را زتن چنین برهان

Гуфтае : бепадар чаҳ кас бошад ?

گفته‌ای: بی‌پدر چه کس باشد؟

Падари осмон на бас бошад ?

پدر آسمان نه بس باشد؟

Онкӣ ӯ мурда зинда донад кард

آنکه او مرده زنده داند کرد

Душманаши мурда чун тавонад кард ?

دشمنش مرده چون تواند کرد؟

Зинда кунро чигуна шояд кишт ?

زنده کن را چگونه شاید کشت؟

Чу бигӯед : бикаш , бибояд кишт

چو بگوید: بکش، بباید کشت

Чун ба маънӣ қавӣ шавад дили ту

چون به معنی قوی شود دل تو

Аз замин бар фалаки баради гули ту

از زمین بر فلک برد گل تو

Грндонӣ ки чист ин поя ?

گرندانی که چیست این پایه؟

Бингар ҳоли шабнаму хоя

بنگر حال شبنم و خایه

Чун шавад мағзи ҷони фузун аз пӯст

چون شود مغز جان‌فزون از پوست

Пӯстро рост мебарад сӯии дӯст

پوست را راست میبرد سوی دوست

Ҳарчӣ ин ҷот бегмон бошад

هرچه این جات بیگمان باشد

Чун ба онҷои рисӣ ҳамон бошад

چون به آنجا رسی همان باشد

Ҳавасасту ҳўӣ , ки фонии ҷуст

هوسست و هوی، که فانی جست

Ақлу ҷони ҷавҳари маъонии ҷуст

عقل و جان جوهر معانی جست

Илми ҷузвӣ , агар зи дили хуоне

علم جزوی، اگر ز دل خوانی

Ҳама куллӣ шаванду рӯҳонӣ

همه کلی شوند و روحانی

Аз чунин илм дил шавад ҳамаи байн

از چنین علم دل شود همه بین

Ваз дигар илми шӯру дмдмаҳи байн

وز دگر علم شور و دمدمه بین

Илм агар баҳр равшанӣ бошад

علم اگر بهر روشنی باشد

Равшанӣ бахшад ва ҳнӣ бошад

روشنی بخشد و هنی باشد

Тирагии илм печ барпечаст

تیرگی علم پیچ برپیچست

Каш бикованд ва ҳеҷ дар ҳеҷаст

کش بکاوند و هیچ در هیچست

Бе миёнҷии сухан хирад гуяд

بی‌میانجی سخن خرد گوید

Ҳарчӣ гуфт аз худоӣ худ гуяд

هرچه گفت از خدای خود گوید

Зару симӣ ки дузд донад барад

زر و سیمی که دزد داند برد

Пасторӣ ки зуд мераду мард

پاستوری که زود میرد و مرد

Ҳамраҳи нафас бар фалак наравад

همره نفس بر فلک نرود

Зонка онҷои гумон ва шак наравад

زانکه آنجا گمان و شک نرود

Бугзарад зини сарочаи фонӣ

بگذرد زین سراچه فانی

Ки ба доми ғурури дармонӣ

که به دام غرور درمانی

Чанд гӯям туро ба сарв ба ҷҳр ?

چند گویم ترا به سرو به جهر؟

Ки талаб кун зи илму дониши баҳр

که طلب کن ز علم و دانش بهر

Нозанинӣу нози парварда

نازنینی و ناز پرورده

Шери пистони ҳури айни хӯрда

شیر پستان حور عین خورده

Хештанро ба ҷаҳл хор макун

خویشتن را به جهل خوار مکن

Даст бо дев дар канор макун

دست با دیو در کنار مکن

Пуркун аз ақли чашму гӯшӣ чанд

پرکن از عقل چشم و گوشی چند

Дӯстии гир бо сурӯшӣ чанд

دوستی گیر با سروشی چند

То чу рӯзи аҷал фароз ояд

تا چو روز اجل فراز آید

Бошад ончати бакор боз ояд

باشد آنچت بکار باز آید

Ғарқаи хоҳӣ шудан макун зиштӣ

غرقه‌خواهی شدن مکن زشتی

Ки дар афтодат об дар киштӣ

که در افتادت آب در کشتی

То зи маънии фиришта вааш нашӯй

تا ز معنی فرشته وش نشوی

Аз ҳузури фиришта хуш нашӯй

از حضور فرشته خوش نشوی

Ҳар ки зинҷои набарди бенаӣ

هر که زینجا نبرد بینایی

Наравад бар сипеҳри миное

نرود بر سپهر مینایی

Чу зи девон тиҳӣ шавад сртў

چو ز دیوان تهی شود سرتو

Малик омад шудан кунад бар ту

ملک آمد شدن کند بر تو

Равшанони фалак бакор тавонад

روشنان فلک بکار تواند

Ҳама дар банд интизор тавонад

همه در بند انتظار تواند

Ту фурӯ дода тан ба торикӣ

تو فرو داده تن به تاریکی

Гашта чун мӯии сари зи борикӣ

گشته چون موی سر ز باریکی

Нафаси худро бикаш , набард инаст

نفس خود را بکش، نبرد اینست

Миннатҳои камол мард инаст

منتهای کمال مرد اینست

Кӣ шавад чун мФорқоти баланд ?

کی شود چون مفارقات بلند؟

Карда нафаси мФорқи андари банд

کرده نفس مفارق اندر بند