Дар қиёмат куҷо равад бо нафас ?

در قیامت کجا رود با نفس؟

Илм ҳар бўолФзўл ва ҳар бо хФс

علم هر بوالفضول و هر با خفس

Илм нафасасту ақлу илми илоҳ

علم نفسست و عقل و علم‌اله

Каз ҷаҳон бо ту мешавад ҳамроҳ

کز جهان با تو میشود همراه

Венаи се илм ар кунӣ ба ақли назар

وین سه علم ار کنی به عقل نظر

Аз калом ва ҳадис нест ба дар

از کلام و حدیث نیست به در

Илми кони ҷузи ҳадис ва қуръонаст

علم کان جز حدیث و قرآنست

Сари басари соз ва олат нонаст

سر بسر ساز و آلت نانست

Ҷони азин илм нақш гираду бас

جان ازین علم نقش گیرد و بس

Чаҳ кунад илми тараоту ҳавас ?

چه کند علم ترهات و هوس؟

Ҳосили ин се илм арча басӣаст

حاصل این سه علم ارچه بسیست

Зуд дарёбад , ар ба хона касеаст

زود دریابد، ار به خانه کسیست

Ҷон баситаст ва ин се илми басит

جان بسیطست و این سه علم بسیط

Ту фурӯи рафта дар вҷизу всит

تو فرو رفته در وجیز و وسیط

Зинат ақл чист ? дониш ва дод

زینت عقل چیست؟ دانش و داد

Шарафи нафас ? халқи хуби ниҳод

شرف نفس؟ خلق خوب نهاد

Зини се ҳам бо ту нақл бояд кард

زین سه هم با تو نقل باید کرد

Нафасро низ ақл бояд кард

نفس را نیز عقل باید کرد

Ва он дуро дар миён чу восита нест

و آن دو را در میان چو واسطه نیست

Ба ҳақиқат ду нестанд , якеаст

به حقیقت دو نیستند، یکیست

Гар надории сари сдоъу набард

گر نداری سر صداع و نبرد

Гирди ин солиси салосаи магарад

گرد این ثالث ثلاثه مگرد

Нафас ва ақланд кадхудои фалак

نفس و عقلند کدخدای فلک

Зини ду шояд шуд ошнои фалак

زین دو شاید شد آشنای فلک

Ин ду фармондиҳ , ар ндонндт

این دو فرمانده، ار ندانندت

Ба фалак бар шӯй , бронндт

به فلک بر شوی، برانندت

Зини се илм онкӣ ҳаст бегона

زین سه علم آنکه هست بیگانه

Ндиҳандаш бар осмони хона

ندهندش بر آسمان خانه

Агар ин ҷои шинохтии рстӣ

اگر این جا شناختی رستی

Варна , ҷон мекун андарин пастӣ

ورنه، جان میکن اندرین پستی

Паии ин зоди рӯ , ки зод инаст

پی این زاد رو، که زاد اینست

Рӯҳро тӯша маъод инаст

روح را توشهٔ معاد اینست

Ҳар ки ӯ ошно нашуд бо наҷм

هر که او آشنا نشد با نجم

Ҳамчу шайтон кунад шаҳобаши рҷм

همچو شیطان کند شهابش رجم

Дев чун истироқ самъ кунад

دیو چون استراق سمع کند

Оташаши эҳтироқ ҷамъ кунад

آتشش احتراق جمع کند

То чу он оташ андрў уфтад

تا چو آن آتش اندرو افتد

Сари муъаллақи занон фурӯ уфтад

سر معلق‌زنان فرو افتد

Рафтани дев то ҳаво бошад

رفتن دیو تا هوا باشد

Ҷой ӯ брФлк куҷо бошад ?

جای او برفلک کجا باشد؟

Фалакӣ чун набӯд ҳамроҳаш

فلکی چون نبود همراهش

Барнаёмад кулоҳи азин чоҳаш

برنیامد کلاه ازین چاهش

Ту ба бодӣ чу яхи фурӯбандӣ

تو به بادی چو یخ فروبندی

Ба туфии охи вохи фурӯи бандӣ

به تفی آخ واخ فرو بندی

Чун туоне гузашти азин ду нҳнк ?

چون توانی گذشت ازین دو نهنک؟

Магари оншб ки хӯрда бошӣ бнк

مگر آنشب که خورده باشی بنک

Эътидол ар зи зари биомузӣ

اعتدال ار ز زر بیاموزی

Дар асири аўФтӣ , барафрӯзӣ

در اثیر اوفتی، برافروزی

Қалбро сӯхтан яқин бошад

قلب را سوختن یقین باشد

Венаи асир аз барои ин бошад

وین اثیر از برای این باشد

Нақди онкас ки холис омад тафт

نقد آنکس که خالص آمد تفت

Аз халоси асир берун рафт

از خلاص اثیر بیرون رفت

Роҳи гардуни пари оташи андозист

راه گردون پر آتش اندازیست

Пас ту пиндоштӣ ки брбозист ?

پس تو پنداشتی که بربازیست؟

Гарна пеши ин забонаҳо будӣ

گرنه پیش این زبانه‌ها بودی

Осмони ошиёнаҳо будӣ

آسمان آشیانه‌ها بودی

Чун самандар нагашта оташи хор

چون سمندر نگشته آتش‌خوار

Чун рӯй бар сипеҳри оташи бор ?

چون روی بر سپهر آتش بار؟

эй чу рӯбоҳ , назд шери Марв

ای چو روباه، نزد شیر مرو

Пеш ӯ бош ҳақи далери Марв

پیش او باش حق دلیر مرو

Гузарат бар асир хоҳад буд

گذرت بر اثیر خواهد بود

Роҳ бар змҳрир хоҳад буд

راه بر زمهریر خواهد بود

Сарду гарми ин дам ар наварзӣ ту

سرد و گرم این دم ار نورزی تو

Зин бисӯзӣ вазон билразӣ ту

زین بسوزی وزان بلرزی تو

Тоқати ҳеҷ сард ва гармат нест

طاقت هیچ سرد و گرمت نیست

Ба фалак мерӯй ва шармат нест

به فلک میروی و شرمت نیست

То танати ҳамчу ҷон нагардад пок

تا تنت همچو جان نگردد پاک

Натавонӣ гузашт бар афлок

نتوانی گذشت بر افلاک

Чун шавад ҷамъи нур бо соя

چون شود جمع نور با سایه

Чаҳ сипеҳр ва чаҳ нардбони поя ?

چه سپهر و چه نردبان پایه؟

Онкӣ аз обу хок моя надошт

آنکه از آب و خاک مایه نداشت

БрФлк шуд , ки ҳеҷ соя надошт

برفلک شد، که هیچ سایه نداشت

Соя зоил шавад чу нур омад

سایه زایل شود چو نور آمد

Ғайб бигурехт чун ҳузур омад

غیب بگریخت چون حضور آمد

Ҳар крои ақлу рӯҳи доя буд

هر کرا عقل و روح دایه بود

Тан ӯро кадоми соя буд ?

تن او را کدام سایه بود؟

Нур бар соя чун зиёдат шуд

نور بر سایه چون زیادت شد

Ғайб дар кисват шаҳодат шуд

غیب در کسوت شهادت شد