Чун мизоҷи ҷаҳони бдонстм
چون مزاج جهان بدانستم
Нашудам ғарра , то тавонистам
نشدم غره، تا توانستم
Кори ман гӯшау канорӣ буд
کار من گوشه و کناری بود
Ростиро шигарфи корӣ буд
راستی را شگرف کاری بود
Моҳро қадари ман сҳо гуфтӣ
ماه را قدر من سها گفتی
Зуҳраро худ бибин чҳо гуфтӣ ?
زهره را خود ببین چها گفتی؟
Онкӣ меҳраш наёяд андари чашм
آنکه مهرش نیاید اندر چشم
Шояд ар гирад аз Уториди хашм
شاید ار گیرد از عطارد خشم
Манзилами Маккаи муборак буд
منزلم مکهٔ مبارک بود
Нзлм аз « амма » ва « таборак » буд
نزلم از «عمَّ» و «تبارک» بود
Дили ман бо малик ба роз шуда
دل من با ملک به راز شده
Ҷонам аз ҷисм бениёз шуда
جانم از جسم بینیاز شده
Дайр дар қудсу сайр дар лоҳут
دیر در قدس و سیر در لاهوت
Аз « або » ва « абят » сохтаи қӯт
از «ابا» و «ابیت» ساخته قوت
Бўқбису ҳурии даруни хатам
بوقبیس و حری درون خطم
Бўлҳлб дар забонаи схтм
بولهلب در زبانهٔ سخطم
Мнкср гашта қалбу ёр шуда
منکسر گشته قلب و یار شده
Қолабами анкабути ғор шуда
قالبم عنکبوت غار شده
Дами исои дили марои ҳосил
دم عیسی دل مرا حاصل
Кафи Мӯсо ба соидами восил
کف موسی به ساعدم واصل
Нафаси ман збўр хон гашта
نفس من زبور خوان گشته
Нафасами Инҷилро забон гашта
نفسم انجیل را زبان گشته
Доманам зон футуҳи гармои гарм
دامنم زان فتوح گرما گرم
Дошт аз остини Марями шарм
داشت از آستین مریم شرم
Ҳар замонами навозишии тоза
هر زمانم نوازشی تازه
Чарх аз овози ман пари овоза
چرخ از آواز من پر آوازه
Моҳи тлъми клФ пазир набӯд
ماه طلعم کلف پذیر نبود
Рӯзи айшами завол гир набӯд
روز عیشم زوال گیر نبود
Соя бар моли каси ниФгндм
سایه بر مال کس نیفگندم
Молаш кас накард дар бандам
مالش کس نکرد در بندم
Чашми захмӣ ба ҳол ман барисед
چشم زخمی به حال من برسید
Тири нақсӣ ба бол ман барисед
تیر نقصی به بال من برسید
Ғайрати рӯзгор бодам дод
غیرت روزگار بادم داد
Додам он рӯзгори неки ббод
دادم آن روزگار نیک بباد
Ду се дарвешро ба ман пайваст
دو سه درویش را به من پیوست
Равнақи эҳтишом ман бишикаст
رونق احتشام من بشکست
Ғами эшон дилам ба ҷон оварад
غم ایشان دلم به جان آورد
Ба зарурем дар миён оварад
به ضروریم در میان آورد
То шудам кФчаҳи дасту косаи шикам
تا شدم کفچه دست و کاسه شکم
Бар дар халқ мешудам ки : дирам
بر در خلق میشدم که: درم
Чанд пурсӣ нишони ман ки куҷост ?
چند پرسی نشان من که کجاست؟
Гум шудам , пай чаҳ пўиӣ аз чапу рост ?
گم شدم، پی چه پویی از چپ و راست؟
Муддатӣ шуд ки аз ватани даврам
مدتی شد که از وطن دورم
Ғурбатам ранҷа карду ранҷурам
غربتم رنجه کرد و رنجورم
Дили ман тобу сина танагӣ ёфт
دل من تاب و سینه تنگی یافت
Ҷонам аз ғуссаи бор сангӣ ёфт
جانم از غصه بار سنگی یافت
Рахти худ дар харобае барадам
رخت خود در خرابهای بردم
Зон дили афсурдагони биФсрдм
زان دل افسردگان بیفسردم
Суханамро дарав ривоҷ набӯд
سخنم را درو رواج نبود
Ваз харобӣ бирав хароҷ набӯд
وز خرابی برو خراج نبود
Бар сари шеъри ҷон ҳаме додам
بر سر شعر جان همی دادم
Гоҳгоҳш ба нон ҳаме додам
گاهگاهش به نان همی دادم
Бо чунон қавму дастгоҳии саҳл
با چنان قوم و دستگاهی سهل
Созгорӣаст кори мардуми аҳл
سازگاریست کار مردم اهل
Гар набӯдӣ шикваи як ду бузург
گر نبودی شکوه یک دو بزرگ
Андарон фатратам бихӯрадӣ гург
اندران فترتم بخوردی گرگ
Дар чунин фақру ноМуродӣ ҳо
در چنین فقر و نامرادیها
« хзъти вҷҳтии лўодиҳо »
« خضعت وجهتی لوادیها»
Садри машрӯҳу садра чок зада
صدر مشروح و صدره چاک زده
Солҳо оҳ сўзнок зада
سالها آه سوزناک زده
Мунтазир то саҳар шавад шомам
منتظر تا سحر شود شامم
Ранг рӯзӣ битобад аз бомам
رنگ روزی بتابد از بامم
Хабар мнъмӣ шунида шавад
خبر منعمی شنیده شود
Ҳӯшмандии зи давр дида шавад
هوشمندی ز دور دیده شود
То ки шуд сяти ртбти хоҷа
تا که شد صیت رتبت خواجه
Сарвариро тарози дибоҷа
سروری را تراز دیباجه
Маснадаши сади малик дорӣ шуд
مسندش سد ملک داری شد
Фалакаши ҳомил иморӣ шуд
فلکش حامل عماری شد
Ахтари толеъам баландӣ ёфт
اختر طالعم بلندی یافت
Корам аз бахт зўрмндӣ ёфт
کارم از بخت زورمندی یافت
Ғами дил рӯй дар рамидан кард
غم دل روی در رمیدن کرد
Фитна оҳанг орамидан кард
فتنه آهنگ آرمیدن کرد
Шаби сурӯшӣ ба сӯрати мардум
شب سروشی به صورت مردم
Қол : « ё аиҳо алмзл , Қум »
قال: «یا ایها المزمل، قم»
эй кулем сухани каломати кӯ ?
ای کلیم سخن کلامت کو؟
Ҷами ҷаҳонгири гашти ҷомати кӯ ?
جم جهانگیر گشت جامت کو؟
Карамаш дар гушӯд ва хон андохт
کرمش در گشود و خوان انداخت
Лутфаши овоза дар ҷаҳони андохт
لطفش آوازه در جهان انداخت
Чаҳ нишинӣ ки вақт кор омад ?
چه نشینی که وقت کار آمد؟
Гули умедҳо ба бор омад
گل امیدها به بار آمد
Марди корӣ , ҳадис мардон кун
مرد کاری، حدیث مردان کن
Ҷоми пари гашт , давр гардон кун
جام پر گشت، دور گردان کن
Карт аз даст агар чаҳ рафт , бакӯш
کارت از دست اگر چه رفت، بکوش
Венаи қадаҳро ба ёд хоҷа бануш
وین قدح را به یاد خواجه بنوش