Мутриб , охири ту низ шодам кун

مطرب، آخر تو نیز شادم کن

Зон фаромӯши аҳд ёдам кун

زان فراموش عهد یادم کن

Гар чаҳ ҳаргиз накард ёд аз мо

گر چه هرگز نکرد یاد از ما

Он причҳраҳи ёди бод аз мо

آن پریچهره یاد باد از ما

Ёд ӯ кун , вале ба ном дигар

یاد او کن، ولی به نام دگر

То банушем як ду ҷом дигар

تا بنوشیم یک دو جام دگر

Чун дар оварадяш ба пардаи роз

چون در آوردیش به پردهٔ راز

Ҷуз ҳадисаш магӯӣу пардаи мсоз

جز حدیثش مگوی و پرده مساز

Вар ғазал хоҳад он рамидаи ғизол

ور غزل خواهد آن رمیده غزال

Ғазал Авҳадӣ бихон дар ҳол

غزل اوحدی بخوان در حال

Гар чаҳ ӯ длФрўзтр бошад

گر چه او دلفروزتر باشد

Сухани мо бисӯзтар бошад

سخن ما بسوزتر باشد

Врчаҳ ӯ сокинасту оҳиста

ورچه او ساکنست و آهسته

Ман ба хизмати дувуми камари баста

من به خدمت دوم کمر بسته

ӯ ба тан ҳукм карду фармон низ

او به تن حکم کرد و فرمان نیز

Ман дилаш мекунам фидо , ҷон низ

من دلش میکنم فدا، جان نیز

Ман шикоят кунам вале ба ниёз

من شکایت کنم ولی به نیاز

ӯ ҳикоят кунад саросари ноз

او حکایت کند سراسر ناز

ӯ чу душман ҳаме кунад зорам

او چو دشمن همی کند زارم

Ман ба шодӣ ки : дӯстӣ дорам

من به شادی که: دوستی دارم

Ман ғамаши микшм ба сад зорӣ

من غمش میکشم به صد زاری

ӯ маро мекашад ба сари борӣ

او مرا میکشد به سر باری

Ман кунам ёди азуи халафи гирдам

من کنم یاد ازو خلف گردم

ӯ кунад тарки ман , талафи гирдам

او کند ترک من، تلف گردم

Гар кашидам ба зулф ӯ дастӣ

گر کشیدم به زلف او دستی

Маст будам , мгир бар мастӣ

مست بودم، مگیر بر مستی

Дӯш май ҷустам аз лабаши комӣ

دوش می‌جستم از لبش کامی

Чун бмн дод азин нмти ҷомӣ

چون بمن داد ازین نمط جامی

Нншстм чу тезрав будам

ننشستم چو تیزرو بودم

Ки ба ин бода дар гарав будам

که به این باده در گرو بودم

Дарди ман хур , ки соҳиби дардам

درد من خور، که صاحب دردم

То бадоне ки ман чаҳ михўрдм ?

تا بدانی که من چه می‌خوردم؟

Ҷом меёфтӣ , зи дасти мада

جام می یافتی، ز دست مده

Ту худаш нӯш кун , ба масти мада

تو خودش نوش کن، به مست مده

намеказу ҳаст қатрау мардӣ

می کزو هست قطره و مردی

Чун тавон доданаши баҳри сардӣ ?

چون توان دادنش بهر سردی؟

Пер мо бошу шиша пар ме кун

پیر ما باش و شیشه پر می کن

Пои ғамро ба соғарӣ пай кун

پای غم را به ساغری پی کن

Ман казин гӯна ринд бошам маст

من کزین گونه رند باشم مست

Чун нуҳуми ҷоми оннигор аз даст ?

چون نهم جام آن نگار از دست؟

Мастам аз гуфтугӯии ом чаҳ ғам ?

مستم از گفتگوی عام چه غم؟

Ошиқонро зи нангу ном чаҳ ғам ?

عاشقان را ز ننگ و نام چه غم؟

Ҷуръае май зи ҷоми ман дар каш

جرعه‌ای می ز جام من در کش

То ба ҷовид маст мерӯу хуш

تا به جاوید مست می‌رو و خوش

Гар шавад маҷлиси ту зин май гарм

گر شود مجلس تو زین می گرم

Баъди азинти з кас наёяд шарм

بعد ازینت ز کس نیاید شرم

Чаҳ наҳй пеши пухтаи бодаи хом ?

چه نهی پیش پخته بادهٔ خام؟

Пухтаро низ пухта бояд ҷом

پخته را نیز پخته باید جام

Андакӣ гар банушӣ аз ҷомам

اندکی گر بنوشی از جامم

Бишносӣ ки пухта ё хомам

بشناسی که پخته یا خامم

Авҳадӣ , ин сухан дароз кашид

اوحدی، این سخن دراز کشید

Шаби торики парда боз кашид

شب تاریک پرده باز کشید

Андарин шаҳр чун зарифӣ нест

اندرین شهر چون ظریفی نیست

Вази ҳарифони мо ҳарифӣ нест

وز حریفان ما حریفی نیست

То банушем соғарии боҳам

تا بنوشیم ساغری باهم

Барраем аз вуҷӯди худ мо ҳам

برهیم از وجود خود ما هم

Лоҷарами ҷоми хеши минўшим

لاجرم جام خویش می‌نوشیم

Ҷома бар ҷоми хеши мипўшим

جامه بر جام خویش می‌پوشیم

Ту мубини инки нақл кам дорам

تو مبین اینکه نقل کم دارم

Ин нигаҳ кун ки « ҷоми ҷам » дорам

این نگه کن که «جام جم» دارم

Хон нақли биҳишт он манаст

خوان نقل بهشت آن منست

Ҳури муҳтоҷ нақл хон манаст

حور محتاج نقل خوان منست

Зода нестӣаст ҳастӣ ман

زادهٔ نیستیست هستی من

Подшоҳӣаст тангдастии ман

پادشاهیست تنگدستی من

Хӯрдам аз ишқи соғари резон

خوردم از عشق ساغر ریزان

Мерӯм инак аўФтони хезон

میروم اینک اوفتان خیزان

Гар ту бар ман ситам кунӣ вар дод

گر تو بر من ستم کنی ور داد

Манаму ишқ , ҳар чаҳ бодои бод !

منم و عشق، هر چه بادا باد!

Бошад аз ишқи қӯти мардон

باشد از عشق قوت مردان

Об ва нон чист ? қӯт бе дардон

آب و نان چیست؟ قوت بی‌دردان

Дояи дил чу сарфарозам кард

دایهٔ دل چو سرفرازم کرد

Ишқ дод вази шер бозам кард

عشق داد و ز شیر بازم کرد

эй ки андари шикаст мо кӯшӣ

ای که اندر شکست ما کوشی

Оштӣ кун , чу ҷоми мо нӯшӣ

آشتی کن، چو جام ما نوشی

Гар чаҳ кӯтоҳи дидае бомам

گر چه کوتاه دیده‌ای بامم

Давр кун санги таъна аз ҷомам

دور کن سنگ طعنه از جامم

Хонаи торик ва вақт бегоҳаст

خانه تاریک و وقت بیگاهست

Раҳ бигардон , ки чоҳ дар роҳаст

ره بگردان، که چاه در راهست

Ташнае , гирди ҷӯйу чоҳи магарад

تشنه‌ای، گرد جوی و چاه مگرد

Роҳ ҷӯӣ куну зи роҳи магарад

راه جویی کن و ز راه مگرد

Оби азин чашма сиблат бануш

آب ازین چشمهٔ سبیل بنوش

Бодаи зини ҷом слсбил бануш

باده زین جام سلسبیل بنوش