эй хирадро ту кори созанда

ای خرد را تو کار سازنده

Ҷону танро ту дили навозанда

جان و تن را تو دل نوازنده

Дар сифоти ту маҳв шуд сифатам

در صفات تو محو شد صفتم

Гум шуд андари раҳи ту маърифатам

گم شد اندر ره تو معرفتم

Равшаноӣ бубахш аз он наварам

روشنایی ببخش از آن نورم

Аз дар хештан макун даврам

از در خویشتن مکن دورم

Ршҳаҳи нур дар димоғами рез

رشحهٔ نور در دماغم ریز

Зяти ин шиша дар чароғами рез

زیت این شیشه در چراغم ریز

То бубинам чу дар назар бошӣ

تا ببینم چو در نظر باشی

Роҳ ёбам чу роҳ бар бошӣ

راه یابم چو راه بر باشی

Бинмое , чаро надонам дид ?

بنمایی،چرا ندانم دید؟

Нанамое , куҷо тавонам дид ?

ننمایی، کجا توانم دید؟

Гар чаҳ шуд муддатӣ ки дар роҳам

گر چه شد مدتی که در راهم

Ҳамчунон дар ҳубути ин чоҳам

همچنان در هبوط این چاهم

Аз пас парда мекунам бозӣ

از پس پرده میکنم بازی

То магари пардаро барандозӣ

تا مگر پرده را براندازی

Бар дарат беадаб задам ангушт

بر درت بی‌ادب زدم انگشت

Ҳалқае сохтам зи чанбари пушт

حلقه‌ای ساختم ز چنبر پشت

То з дар ҳалқаро дар овезам

تا ز در حلقه را در آویزم

Мизнми оҳу ашки миризм

میزنم آه و اشک میریزم

Бтўи мипўим , эй паноҳами ту

بتو میپویم، ای پناهم تو

Магари оре дигар ба роҳами ту

مگر آری دگر به راهم تو

Серум аз роҳ шуд , ба роҳи Ораш

سرم از راه شد، به راه آرش

Дасти ман гир ва дар паноҳи Ораш

دست من گیر و در پناه آرش

Зини хаёлот бар канорами каш

زین خیالات بر کنارم کش

Пардаи афви пеши корами каш

پردهٔ عفو پیش کارم کش

Бо манӣ дарди сар чаҳ мехоҳам ?

با منی درد سر چه میخواهم؟

Чу ту дорам дигар чаҳ мехоҳам ?

چو تو دارم دگر چه میخواهم؟

Карамат чун зи ман бурӣда нашуд

کرمت چون ز من بریده نشد

Чаҳ бубинам дигар ? ки дида нашуд

چه ببینم دگر؟ که دیده نشد

Бе худ ар зонка бохатм наДубай

بی‌خود ار زانکه باختم ندبی

Ту ба чӯб худам бикун адабӣ

تو به چوب خودم بکن ادبی

Бо чунин доғи бандагӣ , ки марост

با چنین داغ بندگی، که مراست

Ба сари худ чаҳ гирдам аз чапу рост ?

به سر خود چه گردم از چپ و راست؟

Аз ту гашти устихони ман пари мағз

از تو گشت استخوان من پر مغز

Агар чаҳ корӣ наомад аз ман нағз

اگر چه کاری نیامد از من نغز

Боди нихват бурун кун аз хокам

باد نخوت برون کن از خاکم

Муттасил кун ба унсури покам

متصل کن به عنصر پاکم

Равшанам кун чу рӯзи шбхизон

روشنم کن چو روز شبخیزان

Ба шабами зин вуҷӯд бигурезон

به شبم زین وجود بگریزان

Чун бар андешам аз ту андари ҳол

چون بر اندیشم از تو اندر حال

Мурғи андешаро бирезади бол

مرغ اندیشه را بریزد بال

Ту биҷӯе маро ? хаёласт ин

تو بجویی مرا؟ خیالست این

Бози пурсӣ зи ман ? маҳоласт ин

باز پرسی ز من؟ محالست این

То ҳудуси марои қадам чаҳ кунад ?

تا حدوث مرا قدم چه کند؟

Ваон вуҷӯди андарин адам чаҳ кунад ?

وان وجود اندرین عدم چه کند؟

Дайр шуд каз дукон гурехта ам

دیر شد کز دکان گریخته‌ام

Ва оби рӯе , ки буд , рехта ам

و آب رویی، که بود، ریخته‌ام

Хаҷалами ман зи бенавои хеш

خجلم من ز بینوایی خویش

Шармсор аз гурези поеи хеш

شرمسار از گریز پایی خویش

Ваа ! ки аз кори худ чаҳ тнгдлм !

وه! که از کار خود چه تنگدلم!

наменамирам зи ғам , чаҳ сангдилам !

می‌نمیرم ز غم، چه سنگدلم!

Суд дидам , сафар ба он кардам

سود دیدم، سفر به آن کردم

Бахтам ошуфта шуд , зиён кардам

بختم آشفته شد، زیان کردم

Дилам аз кори тан ба ҷон омад

دلم از کار تن به جان آمد

Ҳам зи ман бар ман ин зиён омад

هم ز من بر من این زیان آمد

Ҷигарам хӯн шуд аз парешоне

جگرم خون شد از پریشانی

Оҳ ! азин ҷони сахти пешонӣ !

آه! ازین جان سخت پیشانی!

Гашта чандини варақи сиёҳ аз ман

گشته چندین ورق سیاه از من

Ман куҷо мерӯм ? ки оҳ аз ман !

من کجا میروم؟ که آه از من!

Тангдастӣ чу ман чаҳ кор кунад ?

تنگدستی چو من چه کار کند؟

То азуи худ касе шумор кунад

تا ازو خود کسی شمار کند

Бе чароғи ту ман ба чоҳи уфтам

بی‌چراغ تو من به چاه افتم

Дасти ман гир , то ба роҳи уфтам

دست من گیر، تا به راه افتم

Ҷузи атои ту поимрдм нест

جز عطای تو پایمردم نیست

Ғайри азин ашк ва рӯй зардам нест

غیر ازین اشک و روی زردم نیست

Аз ту узр гуноҳ ме хоҳам

از تو عذر گناه می‌خواهم

Чун ту гуфтӣ : бихоҳ , мехоҳам

چون تو گفتی: بخواه، میخواهم

Даст ҳоҷат кашида , сар дар пеш

دست حاجت کشیده، سر در پیش

Омадам бар дарат ман дарвеш

آمدم بر درت من درویش

Магарами раҳмат ту гирад даст

مگرم رحمت تو گیرد دست

Варна асбоб ноумедӣ ҳаст

ورنه اسباب ناامیدی هست

Чехияанд узри печ бар печам ?

چکند عذر پیچ بر پیچم؟

Ки зи кирдори хеш бар ҳеҷам

که ز کردار خویش بر هیچم

Натавонистам ончӣ фармудӣ

نتوانستم آنچه فرمودی

Битавонам , ба ман чу бинмудӣ

بتوانم، به من چو بنمودی

Гар бубахшӣ ту , ҷой он дорам

گر ببخشی تو، جای آن دارم

Вар бисӯзӣ , сазоӣ он дорам

ور بسوزی، سزای آن دارم

Ғами мо хур , ки аз ғамат шодем

غم ما خور، که از غمت شادیم

Мҳл аз дастмон , ки афтодем

مهل از دستمان، که افتادیم

Гар чароғӣ ба роҳи мо дорӣ

گر چراغی به راه ما داری

Ба дар ойем азин шаби торӣ

به در آییم ازین شب تاری

Мо чаҳ дорем кон надода тест ?

ما چه داریم کان ندادهٔ تست؟

Чаҳ наад кас ки нониҳодаи тест ?

چه نهد کس که نانهادهٔ تست؟

Ба аноят алоҷ кун ранҷам

به عنایت علاج کن رنجم

Дастгоҳӣ фирист аз он ганҷам

دستگاهی فرست از آن گنجم

Дасту доман кушода майем

دست و دامن گشاده مییم

Мдўон , чун пиёда майем

مدوان، چون پیاده مییم

Чун гурезам ? ки пой роҳам нест

چون گریزم؟ که پای راهم نیست

Чун нишинам ? ки дастгоҳам нест

چون نشینم؟ که دستگاهم نیست

Гар чаҳ донам ки нек бад кардам

گر چه دانم که نیک بد کردم

Чаҳ тавон кард ? чунки худ кардам

چه توان کرد؟ چونکه خود کردم

Қаламӣ бар сари гуноҳами каш

قلمی بر سر گناهم کش

Роҳ гум кардаам , броҳми каш

راه گم کرده‌ام، براهم کش

Гар ту тавфиқи бандагӣами диҳӣ

گر تو توفیق بندگیم دهی

Ҷовдони хати зиндагӣами диҳӣ

جاودان خط زندگیم دهی

Дили ман хуш кун аз шамоили худ

دل من خوش کن از شمایل خود

Гарданам пар кун аз ҳамоили худ

گردنم پر کن از حمایل خود

Коми ман пеши тест , пешам хон

کام من پیش تست، پیشم خوان

Хокпои сегон хешам хон

خاکپای سگان خویشم خوان

Бо вафо ақд кун равонам ро

با وفا عقد کن روانم را

Ҳамдами сидқи сози ҷонам ро

همدم صدق ساز جانم را

Дайр шуд , соғар мем дарда

دیر شد، ساغر میم درده

Ки ман имшаби нмирўм дар даҳ

که من امشب نمیروم در ده

Медувум дар паии ту саргашта

میدوم در پی تو سرگشته

То ба поён барам сари ришта

تا به پایان برم سر رشته

Ман азин ду раҳе ба озорам

من ازین دو رهی به آزارم

Ту фиристодае , ту бози орм

تو فرستاده‌ای، تو باز آرم

Чун нҳштнд дар серуми мағзӣ

چون نهشتند در سرم مغزی

Нағзи донеи ту камтар аз нағзӣ

نغز دانی تو کمتر از نغزی

Ишқу девонагӣу сармастӣ

عشق و دیوانگی و سرمستی

Кард бозами бад-ӣни тиҳии дастӣ

کرد بازم بدین تهی دستی

Аз барои ту дар ту дорам даст

از برای تو در تو دارم دست

Чун ту бошӣ , ҳар ончӣ бояд ҳаст

چون تو باشی، هر آنچه باید هست

Крдгоро , ба ҳурмати некон

کردگارا، به حرمت نیکان

Ки дар орм ба силки наздикон

که در آرم به سلک نزدیکان

Решаи оз бар каш аз ҷонам

ریشهٔ آز بر کش از جانم

Ба ниёз ва тамаъ маранҷонам

به نیاز و طمع مرنجانم

Аз шароби ҳузур сайрам кун

از شراب حضور سیرم کن

Дар нФози сухан далерам кун

در نفاذ سخن دلیرم کن