Навбаҳорасту рӯзи айши имрӯз

نوبهارست و روز عیش امروز

Бҳли ин изтиробу тиши имрӯз

بهل این اضطراب و طیش امروز

Вақт ёрӣаст , дӯстони дастӣ

وقت یاریست، دوستان دستی

Ҷой раҳмаст бар чунон мастӣ

جای رحمست بر چنان مستی

Гар чаҳ ҷой ғамаст , ғам нахӯрем

گر چه جای غمست، غم نخوریم

Даст бар ҳам занем ва дар гузарем

دست بر هم زنیم و در گذریم

Пеши дастон , ки пеш азин буданд

پیش دستان، که پیش ازین بودند

Икдм аз дарди сари нисўднд

یکدم از درد سر نیسودند

Бтў ҳаштанд манзилии обод

بتو هشتند منزلی آباد

То азишон кунӣ ба некии ёд

تا ازیشان کنی به نیکی یاد

Зончаҳ ҳаст ар бааш ндонӣ кард

زانچه هست ار بهش ندانی کرد

Ҷаҳд кун то бааш туоне хӯрд

جهد کن تا بهش توانی خورد

Сирати он гузаштагон бишинав

سیرت آن گذشتگان بشنو

Чун шунидӣ бунаи асосии нав

چون شنیدی بنه اساسی نو

Хуш заминӣаст , дар иморат кӯш

خوش زمینیست، در عمارت کوش

Ҳосили ранҷ худ бипош ва бапуш

حاصل رنج خود بپاش و بپوش

Ин иморат ба адл шояд кард

این عمارت به عدل شاید کرد

Бештари рух ба адл бояд кард

بیشتر رخ به عدل باید کرد

Ҳар касеро ба қадар мулкӣ ҳаст

هر کسی را به قدر ملکی هست

Ки бидон малик ҳукм дораду даст

که بدان ملک حکم دارد و دست

Шоҳ дар кишвару малик дар шаҳр

شاه در کشور و ملک در شهر

Ҳар яке дорад аз ҳукӯмати баҳр

هر یکی دارد از حکومت بهر

Гар на аз муъаддилат хитоб кунанд

گر نه از معدلت خطاب کنند

Дон ки он маликро хароб кунанд

دان که آن ملک را خراب کنند

Подшоҳии ту ҳам ба маскани хеш

پادشاهی تو هم به مسکن خویش

Балки дар ҳастӣ худу тани хеш

بلکه در هستی خود و تن خویش

Андарин малики подшоҳии худ

اندرین ملک پادشاهی خود

Сабт кун номи бигноҳии худ

ثبت کن نام بیگناهی خود

Беҳисобӣ макун , баҳонаи мҷўӣ

بی‌حسابی مکن، بهانه مجوی

Ки ҳисобат кунанд мӯӣ ба мӯӣ

که حسابت کنند موی به موی

Онкии адлаши нмирўд дар хоб

آنکه عدلش نمیرود در خواب

Малик ӯро макун ба зулми хароб

ملک او را مکن به ظلم خراب

Ки дарин хона бе виқори шӯй

که درین خانه بی‌وقار شوی

Андари он хонаи шармсори шӯй

اندر آن خانه شرمسار شوی

Ин сухани рози Авҳадӣ бар рас

این سخن راز اوحدی بر رس

Ки ба ҷуз Авҳадӣ надонад кас

که به جز اوحدی نداند کس