Аикаҳ бар тахти мамлакати шоҳӣ

ایکه بر تخت مملکت شاهی

Адл кун ,гар зи эзади огоҳӣ

عدل کن، گر ز ایزد آگاهی

Адл чун гашт бо хилофати ёр

عدل چون گشت با خلافت یار

Наҳоланд аз хилофу зулми осор

نهلند از خلاف و ظلم آثار

Адл бояд Халифаро , пас ҳукм

عدل باید خلیفه را، پس حکم

Адл набӯд куҷо кунад каси ҳукм ?

عدل نبود کجا کند کس حکم؟

Адл бе илми бех ва бар накунад

عدل بی‌علم بیخ و بر نکند

Ҳукм беадлу илм асар накунад

حکم بی‌عدل و علم اثر نکند

Тахтро устуворӣ аз адласт

تخت را استواری از عدلست

Подшаҳро саворӣ аз адласт

پادشه را سواری از عدلست

Дӯди дилҳо ба додгар нарасад

دود دلها به دادگر نرسد

Одилонро ба ҷон хатар нарасад

عادلان را به جان خطر نرسد

Пойдорӣ ба адл ва дод буд

پایداری به عدل و داد بود

Зулму шоҳии чароғу бод буд

ظلم و شاهی چراغ و باد بود

Тоқи касрӣ ба дод монад дуруст

طاق کسری به داد ماند درست

Хонасозӣ , ба дод кӯш нахуст

خانه سازی، به داد کوش نخست

Адлу умри дароз ҳам зоданд

عدل و عمر دراز هم زادند

Ъоқлонми чунин хабар доданд

عاقلانم چنین خبر دادند

Шоҳи кӯи адл ва дод пеша кунад

شاه کو عدل و داد پیشه کند

Подшоҳяши бех ва реша кунад

پادشاهیش بیخ و ریشه کند

Соя кирдигор бошад шоҳ

سایهٔ کردگار باشد شاه

Шоҳи одил , на шоҳи одили коҳ

شاه عادل، نه شاه عادل کاه

Сояи онро буд ки дорад тан

سایه آنرا بود که دارد تن

Ту бар он нури ранг соя мазан

تو بر آن نور رنگ سایه مزن

Нури куллӣ зи сояи давр буд

نور کلی ز سایه دور بود

Сояи нур низ нур буд

سایهٔ نور نیز نور بود

Халқи азин соя дар паноҳ оянд

خلق ازین سایه در پناه آیند

Мардум аз фар ӯ ба роҳ оянд

مردم از فر او به راه آیند

Шоҳ хуфтааст фитнаи бедор

شاه خفته است فتنهٔ بیدار

Чашми давлати зи шоҳи хуфтаи мадор

چشم دولت ز شاه خفته مدار

Шоҳ чун мустаъиди ҷанг буд

شاه چون مستعد جنگ بود

Душманонро маҷоли танг буд

دشمنان را مجال تنگ بود

Ҷанги душман ба соз бошаду мард

جنگ دشمن به ساز باشد و مرد

Ин ду пешӣ ба даст бояд кард

این دو پیشی به دست باید کرد

Адл бояд тилоияи сипаҳат

عدل باید طلایهٔ سپهت

То кунад фатҳро далели раҳат

تا کند فتح را دلیل رهت

Лашкар аз адл бар нишон ваз дод

لشکر از عدل بر نشان وز داد

То кунандат ба фатҳу нусрати шод

تا کنندت به فتح و نصرت شاد

Бтў доданд малики даст ба даст

بتو دادند ملک دست به دست

Мадаи ин маликро ба ғофилу маст

مده این ملک را به غافل و مست

Дшмнонт ба ҳам чу рой зананд

دشمنانت به هم چو رای زنند

Бар футуҳи ту даст ва пой зананд

بر فتوح تو دست و پای زنند

Ҳар якеро ба гӯша Эй андоз

هر یکی را به گوشه‌ای انداز

Онкии дафъаши нмитўон , бинавоз

آنکه دفعش نمیتوان، بنواز

Бар қавии панҷаи даст кин магушоӣ

بر قوی پنجه دست کین مگشای

Бар заъифу забун камӣн магушоӣ

بر ضعیف و زبون کمین مگشای

Кони яке гар сагаст гург шавад

کان یکی گر سگست گرگ شود

Вена ба қасди ту сар бузург шавад

وین به قصد تو سر بزرگ شود

Фош кун ҳиялат бад андишон

فاش کن حیلت بد اندیشان

То нгўинди ғофилии зишон

تا نگویند غافلی زیشان

Шоҳ бояд ки дорад аз сари ҳуш

شاه باید که دارد از سر هوش

Бар ҷаҳони чашм ва бар раияти гӯш

بر جهان چشم و بر رعیت گوش

Шоҳрогар ба адл даст расаст

شاه را گر به عدل دست رسست

Қосид ӯ яке пиёда басаст

قاصد او یکی پیاده بسست

Моли даҳ ,гар чаҳор кас бошад

مال ده، گر چهار کس باشد

Як сари тозӣона бас бошад

یک سر تازیانه بس باشد

Ҳеҷ дар вақти тундӣу тезӣ

هیچ در وقت تندی و تیزی

Майл ва рағбат макун ба хунрезӣ

میل و رغبت مکن به خونریزی

Хӯн ноҳақ макун , чу ёбии даст

خون ناحق مکن، چو یابی دست

Каз мукофот он нишоед раст

کز مکافات آن نشاید رست

Гар зи қуръон ба дил раседат файз

گر ز قرآن به دل رسیدت فیض

Ёд кун сар « козимин алғиз »

یاد کن سر «کاظمین‌الغیظ»

Ахтару осмони камари бастанд

اختر و آسمان کمر بستند

Ба чаҳор охшиҷ пайвастанд

به چهار آخشیج پیوستند

То чунин сӯратӣ ҳувайдо шуд

تا چنین صورتی هویدا شد

Вндрони сари сунъ пайдо шуд

وندران سر صنع پیدا شد

Нусха ҳрз кирдигораст ин

نسخهٔ حرز کردگارست این

Бас тилисмӣ бузургвораст ин

بس طلسمی بزرگوارست این

Ҳар ки бемӯҷибаш хароб кунад

هر که بی‌موجبش خراب کند

Хешро арза азоб кунад

خویش را عرضهٔ عذاب کند

Чун набошад зи шаръи ҳукмии ҷузам

چون نباشد ز شرع حکمی جزم

Зулм бошад ба куштани каси азм

ظلم باشد به کشتن کس عزم

Зулмат аз зулми дону нур аз адл

ظلمت از ظلم دان و نور از عدل

Ин бидон ва мабош давр аз адл

این بدان و مباش دور از عدل

Рӯҳи худро ба олами арвоҳ

روح خود را به عالم ارواح

Инси даҳ , то рисӣ ба рӯҳ ва ба роҳ

انس ده، تا رسی به روح و به راح

Чун малик бо ту ошноӣ ёфт

چون ملک با تو آشنایی یافت

Дилат аз ғайб равшаноӣ ёфт

دلت از غیب روشنایی یافت

Инки чун сояи сӯи бсўи гардӣ

اینکه چون سایه سو بسو گردی

Соя бархезад ва ту ӯ гардӣ

سایه برخیزد و تو او گردی

Қавлу феълу замир чун шуд рост

قول و فعل و ضمیر چون شد راست

Ихтилофӣ намонад андари хост

اختلافی نماند اندر خواست

Ҳар чаҳ хоҳии ту эзад он хоҳад

هر چه خواهی تو ایزد آن خواهد

Венаи муроди дилат ба ҷон хоҳад

وین مراد دلت به جان خواهد

Оби хоҳии ту , абр об кашад

آب خواهی تو، ابر آب کشد

Эминӣ , фитнаи сар ба хоб кашад

ایمنی، فتنه سر به خواب کشد

Бо ту байъат кунанд ҷину малик

با تو بیعت کنند جن و ملک

Сар ба ҳикмат диҳанд чарху фалак

سر به حکمت دهند چرخ و فلک

Науммат исмӣ шавад здоиндаҳ

نامت اسمی شود زداینده

Тани тилисмии ҷаҳони гушоянда

تن طلسمی جهان گشاینده

Суханатро қазо қабул кунад

سخنت را قضا قبول کند

Пеши тахтати қадар нузул кунад

پیش تختت قدر نزول کند

Диданати ҳишмат ва ҷалол диҳад

دیدنت حشمت و جلال دهد

Илтифоти ту малик ва мол диҳад

التفات تو ملک و مال دهد

Онкии дил дар ту баст ҷон ёбад

آنکه دل در تو بست جان یابد

Вонкаҳи судати барад зиён ёбад

وآنکه سودت برد زیان یابد

Ҳар ки қасд ту кард хаста шавад

هر که قصد تو کرد خسته شود

Душманати худ ба худ шикаста шавад

دشمنت خود به خود شکسته شود

Фари Кайхусравӣ азинҷо хост

فر کیخسروی ازینجا خاست

Ки ҷҳонро ба илм ва адл орост

که جهانرا به علم و عدل آراست

Рӯзи хилвати гилӣми пӯшедӣ

روز خلوت گلیم پوشیدی

Ба намоз ва беҳруза кушедӣ

به نماز و بهروزه کوشیدی

Дасти бастӣ , камари биФгндӣ

دست بستی، کمر بیفگندی

Тоҷи шоҳии зи сари биФгндӣ

تاج شاهی ز سر بیفگندی

Рӯй бар регу дил чу дег ба ҷӯш

روی بر ریگ و دل چو دیگ به جوش

Дили сухани густару забони хомӯш

دل سخن گستر و زبان خاموش

То бидидӣ дилаш ба дидаи роз

تا بدیدی دلش به دیدهٔ راز

Дӣданӣҳои ин нишебу фароз

دیدنیهای این نشیب و فراز

Сари ҷоми ҷаҳон намо инаст

سر جام جهان نما اینست

Асари қурбат худо инаст

اثر قربت خدا اینست

Равшаноне ки ин хирад доранд

روشنانی که این خرد دارند

Ҷоми ҷисму замир худ доранд

جام جسم و ضمیر خود دارند

Ҳар крои ин камону тир буд

هر کرا این کمان و تیر بود

Рӯҳи сайду фириштаи гир буд

روح صید و فرشته گیر بود

Хутба инасту сикка он бошад

خطبه اینست و سکه آن باشد

Ки ду гетӣ дар он миён бошад

که دو گیتی در آن میان باشد

Одилӣ , соя худо бошӣ

عادلی، سایهٔ خدا باشی

Варна аз сояи ҳам ҷудо бошӣ

ورنه از سایه هم جدا باشی