Бода кам хур , хирад ба боди мада
باده کم خور، خرد به باد مده
Хешро ёд ӯ ба ёди мада
خویش را یاد او به یاد مده
Ҳуши ёри ту ба , ки беҳӯшӣ
هوش یار تو به، که بیهوشی
Ҳӯшёрии ту , бода кам нӯшӣ
هوشیاری تو، باده کم نوشی
намебтўнт кашад сар аз бустон
می بتونت کشد سر از بستان
Банг рӯят кунад ба гӯристон
بنگ رویت کند به گورستان
Бода дар хику банг дар анбон
باده در خیک و بنگ در انبان
Гар на девона Эй машав ҷунбон
گر نه دیوانهای مشو جنبان
Хику анбон ба хӯк ва саг бигзор
خیک و انبان به خوک و سگ بگذار
Хӯки гандидау саги мурдор
خوک گندیده و سگ مردار
намесурхат намад ба дӯш кунад
می سرخت نمد به دوش کند
Банги сабзати гилӣм пӯш кунад
بنگ سبزت گلیم پوش کند
Дил сиёҳӣ диҳанду рухи зардӣ
دل سیاهی دهند و رخ زردی
Бҳли ин сабзу сурх , агар мардӣ
بهل این سبز و سرخ، اگر مردی
Бангати он иштиҳо диҳад ба дурӯғ
بنگت آن اشتها دهد به دروغ
Ки чу моءи алъсли блисии дуғ
که چو ماء العسل بلیسی دوغ
намечунонат кунад ба нодонӣ
می چنانت کند به نادانی
Ки бузи модаро парии хуоне
که بز ماده را پری خوانی
Ҳар сиқт каз ҷаҳон бирав хнднд
هر سقط کز جهان برو خندند
Ин ду даллолаи шан фурӯ банданд
این دو دلاله شان فرو بندند
Банг дар бар кашад ба занҷират
بنگ در بر کشد به زنجیرت
Гар набошад мавизу анҷӣрат
گر نباشد مویز و انجیرت
Хӯрдани оби гарми всбзаҳи хушк
خوردن آب گرم وسبزهٔ خشک
Хӯни бсўзондт чу нофаи машк
خون بسوزاندت چو نافهٔ مشک
Бҳли он обро , китар гардӣ
بهل آن آب را، که تر گردی
Махӯр ин сабзаро , ки хари гардӣ
مخور این سبزه را، که خر گردی
Оби гандида , хоки пусида
آب گندیده، خاک پوسیده
Дар ту чун нафасу рӯҳи ду саййида
در تو چون نفس و روح دو سیده
Таркашон кун , ки душманон баданд
ترکشان کن، که دشمنان بدند
Зонка ин ҳар ду душман хираданд
زانکه این هر دو دشمن خردند
Бути парастии з май парастӣ ба
بت پرستی ز میپرستی به
Мурдани ғофилони зи мастӣ ба
مردن غافلان ز مستی به
Ҷӯад некаст вуҷӯди мисатони бад
جود نیکست وجود مستان بد
Ҳӯшёрии зи масти мисатони бад
هوشیاری ز مست مستان بد
Маст нодам шавад ба ҳушёрӣ
مست نادم شود به هشیاری
Ту зи мисатони тамаъ чаҳ мидорӣ ?
تو ز مستان طمع چه میداری؟
Гар чаҳ дар ҳар ду вазъ ва рафъӣ нест
گر چه در هر دو وضع و رفعی نیست
Ҳам шароб эй писар , ки нафъӣ нест
هم شراب ای پسر، که نفعی نیست