Хӯрдани бода гар шавад ночор

خوردن باده گر شود ناچار

Кӯш то нагзарад ҳариф аз чор

کوش تا نگذرد حریف از چار

Ходимии чусту соҳибии хўшхўӣ

خادمی چست و صاحبی خوشخوی

Соқеи нағзу мутрибии хуши гӯй

ساقیی نغز و مطربی خوش گوی

То зару симу нақли дорӣ ва май

تا زر و سیم و نقل داری و می

Манеҳ аз ҷои хеши беруни пай

منه از جای خویش بیرون پی

Гар хурӣ май ба хонаи дгарон

گر خوری می به خانهٔ دگران

Бар ҳарифон мабош сарду гарон

بر حریفان مباش سرد و گران

Чашм дар шоҳид ҳариф макун

چشم در شاهد حریف مکن

Ҳазл бо мардум шариф макун

هزل با مردم شریف مکن

Нақл кам хур , ки мехумор кунад

نقل کم خور، که می‌خمار کند

Нақл кам кун ки срФгор кунад

نقل کم کن که سرفگار کند

Ба қабули касони з ҷой машав

به قبول کسان ز جای مشو

Андалеби сухан сарой машав

عندلیب سخن سرای مشو

Вақт хӯрдан ду бодаи камтари нӯш

وقت خوردن دو باده کمتر نوش

То набояд ба даст рафтану дӯш

تا نباید به دست رفتن و دوش

То бигардади хӯриши гўорндаҳ

تا بگردد خورش گوارنده

Машав , эй хоҷа , май гсорндаҳ

مشو، ای خواجه، می گسارنده

Май бҳл , то ки кори худ бикунад

می بهل، تا که کار خود بکند

Ки ба охири шикори худ бикунад

که به آخر شکار خود بکند

Хӯриш ва май чу дар ҳам омезӣ

خورش و می چو در هم آمیزی

Хӯни худро ба хон худ резӣ

خون خود را به خوان خود ریزی

Май хурӣ , эътироф кун ба гуноҳ

می خوری، اعتراف کن به گناه

То нагардад ҳароми сурху сиёҳ

تا نگردد حرام سرخ و سیاه

Чанд гӯйӣ ки : бодаи ғами бабрад ?

چند گویی که: باده غم ببرد؟

Дайну дунёи нигар ки ҳам бабрад

دین و دنیا نگر که هم ببرد

Биғмии шуъбае з бе нФсист

بیغمی شعبه‌ای ز بی‌نفسیست

Бтру хуррамии зи ноҷФсист

بطر و خرمی ز ناجفسیست

Он ки ширин ба ғам сарвар кунад

آن که شیرین به غم سرور کند

Аз дили хеши ғам чаҳ давр кунад ?

از دل خویش غم چه دور کند؟

Беҳтар аз ғами кадоми ёр буд ?

بهتر از غم کدام یار بود؟

Ки шабу рӯзи барқарор буд

که شب و روز برقرار بود

Май чунон хур ки ӯ мубоҳ шавад

می چنان خور که او مباح شود

На казу хона мустароҳ шавад

نه کزو خانه مستراح شود

Ҳар чаҳ мастӣ кунад ҳаромаст он

هر چه مستی کند حرامست آن

Гар шаробаст ва гар таомаст он

گر شرابست و گر طعامست آن

Мастии молу ҷоҳу зӯру ҷамол

مستی مال و جاه و زور و جمال

Ҳам ҳаромаст ва нест ҳеҷ ҳалол

هم حرامست و نیست هیچ حلال

Ба зарурати наҷиси ҳалол буд

به ضرورت نجس حلال بود

Бизрўрти нафаси вабол буд

بیضرورت نفس وبال بود

Оби замзам ?герат кунад сармаст

آب زمزم گرت کند سرمست

Рӯ бишӯй аз ҳалол бӯдани даст

رو بشوی از حلال بودن دست

Ту дар обӣ , чунин далери Марв

تو در آبی، چنین دلیر مرو

Бар канораши рисӣ , ба зери Марв

بر کنارش رسی، به زیر مرو

Гар чаҳ ғами сӯз ва ғусса коҳаст ӯ

گر چه غم سوز و غصه کاهست او

Зу брмн , об зер коҳаст ӯ

زو برمن، آب زیر کاهست او

Гар чаҳ обии тнки намояду саҳл

گر چه آبی تنک نماید و سهل

Пой дар вай манеҳ ту аз сари ҷаҳл

پای در وی منه تو از سر جهل

Бар ҳазар бош зи оби оташи ранг

بر حذر باش ز آب آتش رنگ

Ки туфаш аждаҳосту ноби наҳанг

که تفش اژدهاست و ناب نهنگ

Оташи бода бар макун зини пас

آتش باده بر مکن زین پس

Ки турои оташи ҷавонии бас

که ترا آتش جوانی بس

Май ки оташи надида ҷӯш кунад

می که آتش ندیده جوش کند

Чун ба оташ расад хурӯш кунад

چون به آتش رسد خروش کند

Май чу оташ бар оташати резад

می چو آتش بر آتشت ریزد

намендонӣ чаҳ фитна бар хезад ?

می ندانی چه فتنه بر خیزد؟

Зини ду оташ чу деги брҷўшӣ

زین دو آتش چو دیگ برجوشی

Гар ба якбораи худ Сиёвушӣ

گر به یکباره خود سیاووشی

Косае кндрў хушӣ набӯд

کاسه‌ای کندرو خوشی نبود

Чаҳ шавадгар ду оташӣ набӯд ?

چه شود گر دو آتشی نبود؟

Бҳли ин оташ ар камаст , ар беш

بهل این آتش ار کمست، ار بیش

Ки дурушти отшисти андари пеш

که درشت آتشیست اندر پیش

Макун , эй нафасу кор худ дарёб

مکن، ای نفس و کار خود دریاب

Рӯз шуд бргшои чашм аз хоб

روز شد برگشای چشم از خواب

Чанд розии шӯй ба хӯрд ва ба хуфт ?

چند راضی شوی به خورد و به خفت؟

Тарки ин бихўдӣ бибояд гуфт

ترک این بیخودی بباید گفت

Бодаи нӯшндагони ҷоми аласт

باده نوشندگان جام الست

Нашаванд аз шароби дунёи маст

نشوند از شراب دنیا مست

Завқи покони захм ва мастӣ нест

ذوق پاکان زخم و مستی نیست

Ҷоҳи некон ба кибр ва ҳастӣ нест

جاه نیکان به کبر و هستی نیست

Ҳар крои ишқ ӯ хароб кунад

هر کرا عشق او خراب کند

Фориғ аз банг ва аз шароб кунад

فارغ از بنگ و از شراب کند

Аз кафи ман чу ҷоми ҷами дорӣ

از کف من چو جام‌جم داری

Дигари андари ҷаҳон чаҳ ғами дорӣ ?

دیگر اندر جهان چه غم داری؟

Гар чаҳ ахтар ба ихтиёр ту шуд

گر چه اختر به اختیار تو شد

Врчаҳи шери фалаки шикор ту шуд

ورچه شیر فلک شکار تو شد

Ту бикборгии з даст машав

تو بیکبارگی ز دست مشو

Вази шароби ғурур маст машав

وز شراب غرور مست مشو

Баси азин обу хок ғорат кун

بس ازین آب و خاک غارت کن

Обу хокӣ дигар иморат кун

آب و خاکی دگر عمارت کن

Гоҳи мастӣу гуҳи харобии ту

گاه مستی و گه خرابی تو

Кас надонад ки аз чаҳ бобии ту ?

کس نداند که از چه بابی تو؟

Чун накардӣ харобии ободон

چون نکردی خرابی آبادان

Бар харобӣ чаҳ мешӯй шодон ?

بر خرابی چه میشوی شادان؟

Хез ва обод кун мақомии нек

خیز و آباد کن مقامی نیک

То барорӣ ба хайри номии нек

تا برآری به خیر نامی نیک

Чанд роҳати барии зи малики касон ?

چند راحت بری ز ملک کسان؟

Роҳатии ҳам ба малик худ бирасон

راحتی هم به ملک خود برسان