Ошиқӣ , хезу ҳалқа бар дар зан

عاشقی، خیز و حلقه بر در زن

Даст дар домани паямбари зан

دست در دامن پیمبر زن

Ҳуби ин хоҷаи поимрди ту бас

حب این خواجه پایمرد تو بس

Назар ӯ давои дарди ту бас

نظر او دوای درد تو بس

ӯст маънӣ ва ин дигарҳо ном

اوست معنی و این دگرها نام

Пухта ӯ буд ва ин дигарҳо хом

پخته او بود و این دگرها خام

Онкӣ аз астФо бар афлоканд

آنکه از اصطفا بر افلاکند

Дар раҳи Мустафо кам аз хоканд

در ره مصطفی کم از خاکند

Аз дар ӯ тавон расед ба ком

از در او توان رسید به کام

Дигаронро бҳли барин дару бом

دیگران را بهل برین در و بام

ӯст дар коиноти мардуму мард

اوست در کاینات مردم و مرد

ӯ худованди дайну соҳиби дард

او خداوند دین و صاحب درد

Сафари одам сФирномаҳ ӯст

سفر آدم سفیرنامهٔ اوست

Дарҷи Идрӣси дарҷ хома ӯст

درج ادریس درج خامهٔ اوست

Байъа дар байъаташи миёни баста

بیعه در بیعتش میان بسته

Зонка ноқавсро забони баста

زانکه ناقوس را زبان بسته

Бар сар ӯ зи неки номии тоҷ

بر سر او ز نیک نامی تاج

Ҳамаи шабҳои ӯ шаби миъроҷ

همه شب‌های او شب معراج

Пеш ӯ худ макун ҳикояти шаб

پیش او خود مکن حکایت شب

ӯ чароғ , онгаҳе шикояти бас ?

او چراغ، آنگهی شکایت بس؟

Гавҳари чори ақд ва на дарҷ ӯст

گوهر چار عقد و نه درج اوست

Ахтари панҷ рукн ва на бурҷ ӯст

اختر پنج رکن و نه برج اوست

Шақаи арзи атфи домонаш

شقهٔ عرض عطف دامانش

Малик аз зумраи ғуломонаш

ملک از زمرهٔ غلامانش

Он ки маи бишиканад ба ним ангушт

آن که مه بشکند به نیم انگشت

Офтобаш чаҳ бошад андари мушт ?

آفتابش چه باشد اندر مشت؟

Вонкаҳ дар даст ӯст моҳи фалак

وانکه در دست اوست ماه فلک

Поиш осон равад ба роҳи фалак

پایش آسان رود به راه فلک

Шаби миъроҷи кӯс меҳр зада

شب معراج کوس مهر زده

Хайма бар торак сипеҳр зада

خیمه بر تارک سپهر زده

Гузар аз тир ва аз Зуҳал карда

گذر از تیر و از زحل کرده

Мушкили ҳафт чарх ҳал карда

مشکل هفت چرخ حل کرده

Сари сари ҷамалҳо бдонстаҳ

سر سر جملها بدانسته

Шарҳу тқсил он тавониста

شرح و تقصیل آن توانسته

Дар дамӣ шуд навад ҳазор сухан

در دمی شد نود هزار سخن

Кашфи бурҷон ӯ з олам кун

کشف برجان او ز عالم کن

Ба дамии рафта , боз гардӣда

به دمی رفته، باز گردیده

Рӯй ӯро ба чашми сари дида

روی او را به چشم سر دیده

Мем Аҳмад чу аз миён бархест

میم احمد چو از میان برخاست

Ба яқини худ аҳад бимонад рост

به یقین خود احد بماند راست

Роҳ дон ӯст , ҷбриилши соз

راه دان اوست، جبرییلش ساز

Ҳар чаҳ ӯ оварад , далелаши соз

هر چه او آورد، دلیلش ساز

эй фалаки мавкиби ситораи ҳашар

ای فلک موکب ستاره حشر

Ваии зи башарати кушода рӯй башар

وی ز بشرت گشاده روی بشر

Ҳошимии нисбати Қурайшии асл

هاشمی نسبت قریشی اصل

Абтаҳии тинати тҳомии фасл

ابطحی طینت تهامی فصل

Илми нусратати зи олами нур

علم نصرتت ز عالم نور

Изки лашкарати сабоу дбўр

یزک لشکرت صبا و دبور

Чарх на пояи пои минбари ту

چرخ نه پایه پای منبر تو

Ба сари арши ҷои минбари ту

به سر عرش جای منبر تو

Мӯъҷизати сангро забон бахшад

معجزت سنگ را زبان بخشد

Буии хилқат ба мурда ҷон бахшад

بوی خلقت به مرده جان بخشد

Рӯзи маҳшар , ки бори ом буд

روز محشر، که بار عام بود

Аз ту як умматии тамом буд

از تو یک امتی تمام بود

Бигрифта ба нури шаръи яқин

بگرفته به نور شرع یقین

Чори ёри ту чори ҳади замин

چار یار تو چار حد زمین

зи эзад ва мо дуруд чун борон

ز ایزد و ما درود چون باران

Ба равони ту бод ва бар ёрон

به روان تو باد و بر یاران