Макун , эй шоҳиди шукри пора

مکن، ای شاهد شکر پاره

Дилу дайнро ба ишваи овора

دل و دین را به عشوه آواره

ё магаради ошноӣ ва шӯй макун

یا مگرد آشنای و شوی مکن

ё ба бегонаи рой ва рӯй макун

یا به بیگانه رای و روی مکن

Зишт бошад ки ҳамчуи булҳавасон

زشت باشد که همچو بوالهوسان

Нони шавҳари хурӣу кири касон

نان شوهر خوری و کیر کسان

Ба чаҳ аз хонаи сар ба дар дорӣ ?

به‌چه از خانه سر به‌در داری؟

Гар на сар бо касе дигар дорӣ ?

گر نه سر با کسی دگر داری؟

Сари бозӣу пои раққосӣ

سر بازی و پای رقاصی

Чун тавон ёфт бе тани осӣ ?

چون توان یافت بی‌تن عاصی؟

Зулфи бшкстн ва ниҳодани хол

زلف بشکستن و نهادن خال

Чун ҳалоласт ва нест бӯсаи ҳалол ?

چون حلال است و نیست بوسه حلال؟

Эзадат дод ҳасану зебоӣ

ایزدت داد حسن و زیبایی

Ҳам зи эзади талаби шикебе

هم ز ایزد طلب شکیبایی

Стар зани тоъатии бузург буд

ستر زن طاعتی بزرگ بود

Саг ба аз зан , ки ӯ сутург буд

سگ به از زن، که او سترگ بود

Сақфу девору чодару парда

سقف و دیوار و چادر و پرده

Аз паии пӯшиш ту шуд карда

از پی پوشش تو شد کرده

Чун ту аз парда рӯй боз кунӣ

چون تو از پرده روی باز کنی

Ваз дар хонаи сар фароз кунӣ

وز در خانه سر فراز کنی

Парда дар пеши рух чу май бандӣ

پرده در پیش رخ چو می‌بندی

На ба риши ҷаҳони ҳамеи хндӣ ?

نه به ریش جهان همی‌خندی؟

Аз чунин ҳирсу ози даврӣ ба

از چنین حرص و آز دوری به

Вази ҳўӣу ҳаваси сабурӣ ба

وز هوی و هوس صبوری به

Чун шуд андари сарати бизоъати шӯй

چون شد اندر سرت بضاعت شوی

Гарданӣ нарм кун ба тоъати шӯй

گردنی نرم کن به طاعت شوی

Нонет ӯ медиҳад , ризоаш бидиҳ

نانت او می‌دهد، رضاش بده

ё бикун сблт ва сазоаш бидиҳ

یا بکن سبلت و سزاش بده

То дигар дил ба меҳри зани надиҳад

تا دگر دل به مهر زن ندهد

Роҳи хорӣ ба хештани надиҳад

راه خواری به خویشتن ندهد

Гараш имрӯзи дорӣ аз ғами давр

گرش امروز داری از غم دور

Дон ки фардоаши ҳам ту бошӣ ҳур

دان که فرداش هم تو باشی حور

Шӯй пандат диҳад сиқти гӯйӣ

شوی پندت دهد سقط گویی

Ришгирӣ ки : чун ғалати гӯйӣ ?

ریش گیری که: چون غلط گویی؟

Рӯзати ин кибру кӣна дар коло

روزت این کبر و کینه در کالا

Ним шаб ҳар ду ланг дар боло

نیم‌شب هر دو لِنگ در بالا

ё зи боло чу шер бояд буд

یا ز بالا چو شیر باید بود

ё чу рӯбоҳи зер бояд буд

یا چو روباه زیر باید بود

Баҳри як шаҳват аз ҳарому ҳалол

بهر یک شهوت از حرام و حلال

Чаҳ кунӣ хонаи пари зи визру вабол ?

چه‌کنی خانه پر ز وزر و وبال؟

эй зи савдои ним соъати ком

ای ز سودای نیم ساعت کام

Сари худро фурӯ кашида ба дом

سر خود را فرو کشیده به دام

Баста дар пои моли кӯдаку духт

بسته در پای مال کودک و دخت

Рӯй анбони хешро кимхт

روی انبان خویش را کیمخت

Худ наярзад се солаи годни ту

خود نیرزد سه ساله گادن تو

Ранҷи як рӯзи шер додан ту

رنج یک روز شیر دادن تو

Шер агар дайгарӣ тавонад дод

شیر اگر دیگری تواند داد

Аз барои ту худ надонад зод

از برای تو خود نداند زاد

Чаҳ кунӣ даҳ стири дуғу пиёз

چه‌کنی ده ستیر دوغ و پیاز

Ки ду ман шер дод бояд боз ?

که دو من شیر داد باید باز؟

Ҳам зании пер буд робиъа низ

هم زنی پیر بود رابعه نیز

Ба намозу ниёзи гашти азиз

به نماز و نیاز گشت عزیز

На ки ҳар зани дағоу лодаҳ буд

نه که هر زن دغا و لاده بود

Шер нар нест , шери мода буд

شیر نر نیست، شیر ماده بود

Марям аз мҳснот дар бикрӣ

مریم از محصنات در بکری

Чуӣ барии бади зи айби бдФкрӣ

چوی بری بد ز عیب بدفکری

Ном бешавҳаряш зишт накард

نام بی‌شوهریش زشت نکرد

Каз ҳаво рӯй дар кунишат накард

کز هوا روی در کنشت نکرد

Тифл гуёу модари хомӯш

طفل گویا و مادر خاموش

Дил покасту нафас покӣ кӯш

دل پاک است و نفس پاکی کوش

Чун бнгшўди лаби зи ҳурмати амр

چون بنگشود لب ز حرمت امر

Он се шаб дар ҷавоби холиду Амр

آن سه شب در جواب خالد و عمرو

Гашти пистони шераши обистан

گشت پستان شیرش آبستن

На ба Тифл дигар , ба Тифли сухан

نه به طفل دگر، به طفل سخن

Хон занбӯр шуд шабистонаш

خان زنبور شد شبستانش

Пар шуд аз шаҳди нутқи пастонаш

پر شد از شهد نطق پستانش

Шаҳд ӯ шери гашту шери шароб

شهد او شیر گشت و شیر شراب

Тифл чун хӯрд масти гашту хароб

طفل چون خورد مست گشت و خراب

На аҷаб будаш он калом чу шаҳд

نه عجب بودش آن کلام چو شهد

Зонка бо шери хӯрдаи бад дар маҳд

زانکه با شیر خورده بد در مهد

То ҷавонӣ , ба стар кӯшу намоз

تا جوانی‌، به سِتر کوش و نماز

Ки ҷавонӣ дигар наёяд боз

که جوانی دگر نیاید باز

Чун таба гардад он лаби хандон

چون تبه گردد آن لب خندان

Гург бошӣ ва лек бе дандон

گرگ باشی و لیک بی‌دندان

Гург дар пӯстину Юсуф на

گرگ در پوستین و یوسف نه

Ҷузи ғаму ҳасрату таъассуф на

جز غم و حسرت و تأسف نه

Чун шавад пушти зани зи перии хам

چون شود پشت زن ز پیری خم

Шаҳвату ҳирс пер гардад ҳам

شهوت و حرص پیر گردد هم

Ҷомаи дон ва ба ҷомаи дебое

جامه دان و به جامه دیبایی

Мондаи савдоу рафтаи зебоӣ

مانده سودا و رفته زیبایی

Баъд аз он ҳеҷ чора натавон кард

بعد از آن هیچ چاره نتوان کرد

Девро дар ғрораҳ натавон кард

دیو را در غراره نتوان کرد