Воъизии васф ҳурён мекард
واعظی وصف حوریان میکرد
Шарҳи ҳасани амал баён мекард
شرح حسن عمل بیان میکرد
Ки : баҳри марди бист ҳур диҳанд
که: بهر مرد بیست حور دهند
Ҷой дар боғ ва дар қусӯр диҳанд
جای در باغ و در قصور دهند
Знкии пер аз он миён бархест
زنکی پیر از آن میان برخاست
Ки : ҳамеи пурсамти ҳадисии рост
که: همی پرسمت حدیثی راست
Ҳеҷ дар хулди ҳур нар бошад ?
هیچ در خلد حور نر باشد؟
Гуфт : биншин ки он қадр бошад
گفت: بنشین که آنقدر باشد
Дар биҳишт ар шӯии ту , эй сода
در بهشت ار شوی تو، ای ساده
Нҳлндти салиму нои годаҳ
نهلندت سلیم و نا گاده
Бо зани дували панд бе хурмо
با زن دول پند بیخرما
Грдгонсту гунбад ҳар мо
گردگانست و گنبد هر ما
Тӯшаи худ бар ор аз анбонаш
توشهٔ خود بر آر از انبانش
Сари фурӯи даҳ дарин биёбонаш
سر فرو ده درین بیابانش