Шарми дор , эй падар , зи фарзандон

شرم دار، ای پدر، ز فرزندان

Нописандида ҳеҷ мапаснд он

ناپسندیده هیچ مپسند آن

Бо писари қавли зишт ва фӯҳш магӯӣ

با پسر قول زشت و فحش مگوی

То нагардад лӣиму фоҳишаи гӯй

تا نگردد لئیم و فاحشه گوی

Ту бидораш ба гуфтҳо озарм

تو بدارش به گفتها آزرم

То бидорад з кардаҳои ту шарм

تا بدارد ز کرده‌های تو شرم

Бачаи хешро ба нози мадор

بچهٔ خویش را به ناز مدار

Назараши ҳам зи кори бози мадор

نظرش هم ز کار باز مدار

Чун ба хорӣ барояду сахтӣ

چون به خواری برآید و سختی

Накушуд меҳнату забуни бахтӣ

نکشد محنت و زبون بختی

Кораш омӯз , то шавад банда

کارش آموز، تا شود بنده

Ҷавр кун , то шавад сар афганда

جور کن، تا شود سر افگنده

Мудҳиши дил , ки паҳлавон гардад

مدهش دل، که پهلوان گردد

Ту шӯии пер ва ӯ ҷавон гардад

تو شوی پیر و او جوان گردد

Гар камонаш харӣ , чу тир шавад

گر کمانش خری، چو تیر شود

Вар камар ёфт , худ асир шавад

ور کمر یافت، خود اسیر شود

Нанишинад , сафар кунад зи ?бирт

ننشیند، سفر کند ز برت

Бгдозди зи ҳиҷри худ ҷигарат

بگدازد ز هجر خود جگرت

Ҳар дам ояд ба рӯй ӯ хатарӣ

هر دم آید به روی او خطری

Ҳар замон оваранд азуи хабарӣ

هر زمان آورند ازو خبری

Модар аз иштиёқ ӯ мерад

مادر از اشتیاق او میرد

Падари андари фироқ ӯ мерад

پدر اندر فراق او میرد

Чун ҳавас кард панҷау киштяш

چون هوس کرد پنجه و کشتیش

Гар иҷозати диҳии ҳамеи киштяш

گر اجازت دهی همی کشتیش

ё ба ҷангяш баранд ва сар бидиҳад

یا به جنگیش برند و سر بدهد

ё шавад дузди молу зари бунаад

یا شود دزد مال و زر بنهد

Гар чаҳ фарзанди куштаи ту буд

گر چه فرزند کشتهٔ تو بود

Ин балои дасти риштаи ту буд

این بلا دست‌رشتهٔ تو بود