Дошт исои харии кабӯд ба ранг

داشت عیسی خری کبود به رنگ

Ки нарафтӣ ду рӯзи як фарсанг

که نرفتی دو روز یک فرسنگ

Ман шунидам ки дар шубони дароз

من شنیدم که در شبان دراز

Бо вуҷӯди чунон ҳузуру намоз

با وجود چنان حضور و نماز

Баради икшби зи раҳмати он бихўоб

برد یکشب ز رحمت آن بیخواب

Хари худро дивист бор ба об

خر خود را دویست بار به آب

Ҳар пеи каши бабрад об нахурд

هر پیی کش ببرد آب نخورد

Чашми исои зи раҳм хоб накард

چشم عیسی ز رحم خواب نکرد

Ҷамъи ҳўорён чу он диданд

جمع حواریان چو آن دیدند

Рӯзаш аз сари он бпрсиднд

روزش از سر آن بپرسیدند

Гуфт : ӯро забон гуфтан нест

گفت: او را زبان گفتن نیست

Гар шавад ташнаи ҷой хуфтан нест

گر شود تشنه جای خفتن نیست

Бори ман барда , об агар нахурд

بار من برده، آب اگر نخورد

Пеши ҷаббори оби ман бабрад

پیش جبار آب من ببرد

Ман сайри об чун тавонам хуфт ?

من سیر آب چون توانم خفت؟

Кӯ шавад ташна ва надонад гуфт

کو شود تشنه و نداند گفت

Хоҷагӣ бандагӣаст холиқ ро

خواجگی بندگیست خالق را

Шафқати зумраи хилоиқ ро

شفقت زمرهٔ خلایق را

Доруии дарди хастагон бӯдан

داروی درد خستگان بودن

Мумиёии шикастагон бӯдан

مومیای شکستگان بودن

Зери ин гирди хаймаи мино

زیر این گرد خیمهٔ مینا

Аз ҳазорон яке шавад бино

از هزاران یکی شود بینا

Гар ба дармони хеши пардозад

گر به درمان خویش پردازد

Доруии дард хештан созад

داروی درد خویشتن سازد

Саҳл гирад ҷаҳону ҷоҳаш ро

سهل گیرد جهان و جاهش را

Кунад омодаи сози роҳаш ро

کند آماده ساز راهش را

Дастгир фитодагон бошад

دستگیر فتادگان باشد

Поимрд пиёдагон бошад

پایمرد پیادگان باشد

Дар озору оз дар бандад

در آزار و آز در بندد

Баҳри бечорагони камари бандад

بهر بیچارگان کمر بندد

Нстонди зёдтии з касе

نستاند زیادتی ز کسی

Наниҳанд дар вуҷӯди булҳавасӣ

ننهند در وجود بوالهوسی

Пеш гирад раҳи сбкборӣ

پیش گیرد ره سبکباری

Рух бипечад зи мардуми озорӣ

رخ بپیچد ز مردم آزاری

Некӣ дод ва дода бишносад

نیکی داد و داده بشناسد

Бадии но ниҳода бишносад

بدی نا نهاده بشناسد

Боз донад ситамгаронро ҷой

باز داند ستمگران را جای

Наниҳад дар дарози дастии пой

ننهد در دراز دستی پای

Гар туоне бдидни инро ғӯр

گر توانی بدیدن این را غور

Варна бар худ бидон ки кардӣ ҷавр

ورنه بر خود بدان که کردی جور

Ақди он ҷавҳарӣ ки мибндм

عقد آن جوهری که میبندم

Ҷуз ба ном расӯл напасандам

جز به نام رسول نپسندم

Хоҷа ӯ буд ва подшоҳ худост

خواجه او بود و پادشاه خداست

Амри ачори ёраш аз чапу рост

امر اچار یارش از چپ و راست

Венаи дигарҳо чу соя аз паии нур

وین دگرها چو سایه از پی نور

Гашта зон соя низ баъзе давр

گشته زان سایه نیز بعضی دور

Мнъмии кндрў карам набӯд

منعمی کندرو کرم نبود

Ҳаст абрии каши об ва нам набӯд

هست ابری کش آب و نم نبود

Зини ҷигари кучакони ҳиммати хирад

زین جگر کوچکان همت خرد

Бе ҷигари як дирам нишоед барад

بی‌جگر یک درم نشاید برد

Он карӣмӣ ба ҷуз худо набӯд

آن کریمی به جز خدا نبود

Ки зи зотши карам ҷудо набӯд

که ز ذاتش کرم جدا نبود

Карам инаст рафтаи қоф ба қоф

کرم اینست رفته قاف به قاف

Беҷавобу солу миннату лоф

بی‌جواب و سال و منت و لاف