Ман шунидам ки соҳиби дизӣ

من شنیدم که صاحب دیذی

Дошт нопокзодаҳи тлмизӣ

داشت ناپاکزاده تلمیذی

Солҳо дида дар сарои сипанҷ

سالها دیده در سرای سپنج

Пари ҳунар бар сараши мусӣбату ранҷ

پر هنر بر سرش مصیبت و رنج

То хирад ҷамъ кард ва доно шуд

تا خرد جمع کرد و دانا شد

Ҳам сухани гӯй ва ҳам тавоно шуд

هم سخن گوی و هم توانا شد

Гар чаҳ бисёр молу ҷоҳи бёФт

گر چه بسیار مال و جاه بیافت

Қурби султону ъзи шоҳи бёФт

قرب سلطان و عز شاه بیافت

Чун вафо дар сиришт ва зод надошт

چون وفا در سرشت و زاد نداشت

Ҳақи устоди худ биёад надошт

حق استاد خود بیاد نداشت

Расатони ранҷи худ талаф карданд

راستان رنج خود تلف کردند

Зонка дар кор нохалаф карданд

زانکه در کار ناخلف کردند

Поки тан дар вафо тамом ояд

پاک تن در وفا تمام آید

Бдгҳри нои писанд ва хом ояд

بدگهر نا پسند و خام آید

Ҳар ки дар сират вафо шуд гирд

هر که در سیرت وفا شد گرد

зи вафои роҳ дар футуввати барад

ز وفا راه در فتوت برد