эй нахустина файзи олами ҷӯад

ای نخستینه فیض عالم جود

Аввалин нусхаи саводи вуҷӯд

اولین نسخهٔ سواد وجود

Рӯҳ дар мактабати нави омӯзӣ

روح در مکتبت نو آموزی

Абад аз мади муддатати рӯзӣ

ابد از مد مدتت روزی

Осмони турои замини соя

آسمان ترا زمین سایه

Офтоби сипеҳр на поя

آفتاب سپهر نه پایه

Лангари киштии нуфуси туе

لنگر کشتی نفوس تویی

Мсъди ахтари наҳвии туе

مسعد اختر نحوی تویی

Ҳар ки давр аз ту даври азуи некӣ

هر که دور از تو دور ازو نیکی

Вонкаҳ назд ту , ёфт наздикӣ

وانکه نزد تو، یافت نزدیکی

Нест роҳ аз ту то ба иллати ту

نیست راه از تو تا به علت تو

Биҷуз аз беш ӯу қиллати ту

بجز از بیش او و قلت تو

Андари эҷоди иллати аввалӣ

اندر ایجاد علت اولی

Нест болотар аз ту маълулӣ

نیست بالاتر از تو معلولی

?назарет карда тарбияти ҷон ро

نظرت کرده تربیت جان را

Ёр ӯ карда нури имон ро

یار او کرده نور ایمان را

Пеши рухи бастае , зи қоф ба қоф

پیش رخ بسته‌ای، ز قاف به قاف

Ттқ аз зарнигор гавҳари боф

تتق از زر نگار گوهر باف

Гӯш на чарх бар ишорати тест

گوش نه چرخ بر اشارت تست

Кохи ҳафт ахтар аз иморати тест

کاخ هفت اختر از عمارت تست

Изки лашкари вуҷӯди туе

یزک لشکر وجود تویی

Қоиди корвони ҷӯади туе

قاید کاروان جود تویی

Дайни зи ҳифзи ту пойдор буд

دین ز حفظ تو پایدار بود

Дили зи буии ту бо қарор буд

دل ز بوی تو با قرار بود

Лашкари рӯҳро амири туе

لشکر روح را امیر تویی

Ҳама Тифланд халқу пери туе

همه طفلند خلق و پیر تویی

эй зи чарху сурӯши болотар

ای ز چرخ و سروش بالاتر

Аз ту гавҳар назод волотар

از تو گوهر نزاد والاتر

Мададии даҳ , ки дев ранҷам дод

مددی ده، که دیو رنجم داد

Ҷони ман шӯ , ки тан шиканҷам дод

جان من شو، که تن شکنجم داد

Коргоҳи ман аз ту бар кораст

کارگاه من از تو بر کارست

Ту набошӣ , маро чаҳ миқдораст ?

تو نباشی، مرا چه مقدارست؟

Сояи худ мадори давр аз ман

سایهٔ خود مدار دور از من

Мабар , эй маҳзи нур , нур аз ман

مبر، ای محض نور، نور از من

Ба фалаки роҳи даҳ равонам ро

به فلک راه ده روانم را

Фалакӣ кун ба илми ҷонам ро

فلکی کن به علم جانم را