Виҳк ! эй қуббаи зумурради ранг

ویحک! ای قبهٔ زمرد رنگ

Ки зи ҷонами ҳамеи зудои занг

که ز جانم همی زدایی زنگ

Коргоҳтар аз кунии ту

کارگاه تر از کونی تو

Кас надонад ки : аз чу лавнии ту ?

کس نداند که: از چو لونی تو؟

Бўдниҳои зи тест ва ойинҳо

بودنیها ز تست و آیینها

Ба ту гӯйии ҳўолтсти ин ҳо

به تو گویی حوالتست این ها

Бодае гар нахурдае з куҷост ?

باده‌ای گر نخورده‌ای ز کجاست؟

Ки чу фарзини ҳмири ваии чапу рост

که چو فرزین همی روی چپ و راست

Дар ту ин гардиши чунин доим

در تو این گردش چنین دایم

Ҳам зи шўқист , то шудӣ қоим

هم ز شوقیست، تا شدی قایم

Менамояд ки нутқ ва ҷонат ҳаст

مینماید که نطق و جانت هست

Равишии дорӣ ва равонат ҳаст

روشی داری و روانت هست

Гар чаҳ доно ба умр перат гуфт

گر چه دانا به عمر پیرت گفت

Рӯ , ки аз сад гулат яке нашикуфт

رو، که از صد گلت یکی نشکفت

Дар чаҳ корӣ ки худ дирангат нест ?

در چه کاری که خود درنگت نیست؟

ё чаҳ чизе ки ҳеҷ рангат нест ?

یا چه چیزی که هیچ رنگت نیست؟

Дидаи об муъаллақат хонд

دیده آب معلقت خواند

Ваҳми дарёӣ зибқт хонд

وهم دریای زیبقت خواند

Ҳам ба дашти ту гов дар ғалла

هم به دشت تو گاو در غله

Ҳам ба кӯҳи ту гург дар гила

هم به کوه تو گرگ در گله

Фориғ аз фақру эҳтишомии ту

فارغ از فقر و احتشامی تو

Давр аз анбӯҳу издиҳомии ту

دور از انبوه و ازدحامی تو

Ту ва он ахтарон чун жола

تو و آن اختران چون ژاله

Боғи пари мива , дашти пари лола

باغ پر میوه، دشت پر لاله

Ҷавҳаратро арзи замину замон

جوهرت را عرض زمین و زمان

Равишатро ғарази ҳамин ва ҳамон

روشت را غرض همین و همان

Чори унсури зи гардишати зода

چار عنصر ز گردشت زاده

Тирау равшану нару мода

تیره و روشن و نر و ماده

Танат аз хрқу илтиёми барӣ

تنت از خرق و التیام بری

Нафаст аз шаҳвати хсоми ърӣ

نفست از شهوت خصام عری

Гашта мабнии давоми анҷуми ту

گشته مبنی دوام انجم تو

Эътидоли мизоҷи панҷуми ту

اعتدال مزاج پنجم تو

Рух дар осӯдагии надории ҳеҷ

رخ در آسودگی نداری هیچ

Хабар аз осӯдагии надории ҳеҷ

خبر از آسودگی نداری هیچ

Мекунӣ дар ҷаҳони асари бихўост

میکنی در جهان اثر بیخواست

Хоҳиши худ ба кас нагӯйӣ рост

خواهش خود به کس نگویی راست

Касе аз сари даврат огаҳ нест

کسی از سر دورت آگه نیست

Ҳеҷ донои зи ғӯрат огаҳ нест

هیچ دانا ز غورت آگه نیست

Дар надорӣ , ки оимт бар бом

در نداری، که آیمت بر بام

Сари надорӣ , ки оеи андари дом

سر نداری، که آیی اندر دام

Чистанд ин батон рангоранг ?

چیستند این بتان رنگارنگ؟

Ки дар оғӯшашон кашидӣ танг

که در آغوششان کشیدی تنگ

Рахшони дилпазиру ҷони афрӯз

رخشان دلپذیر و جان افروز

Гавҳари тоҷашони ҷаҳони афрӯз

گوهر تاجشان جهان افروز

Фарқашонро барисам бхтоқӣ

فرقشان را برسم بختاقی

Афсару тоҷи холиду боқӣ

افسر و تاج خالد و باقی

Доими ин шамъҳо фурӯзанда

دایم این شمع‌ها فروزنده

Бнкоҳнди ҳеҷ ва сӯзанда

بنکاهند هیچ و سوزنده

Сабзаи ин чаман дуруда нашуд

سبزهٔ این چمن دروده نشد

Вази баҳораши гулӣ рабӯда нашуд

وز بهارش گلی ربوده نشد

Нави арӯсони куҳнаи кошона

نو عروسان کهنه کاشانه

Хуши хромндаҳи хона дар хона

خوش خرامنده خانه در خانه

Дар сар ҳар киришмаи шани корӣ

در سر هر کرشمه‌شان کاری

Ҳар нигаҳ карданӣу бозорӣ

هر نگه کردنی و بازاری

Андарин хаймаи кори созоннд

اندرین خیمه کار سازانند

Чусту чобуки хаёли бозоннд

چست و چابک خیال بازانند

Ҳама кам гӯйу пари ниўшидаҳ

همه کم گوی و پر نیوشیده

Муҳраи пайдоу ҳуққаи пӯшида

مهره پیدا و حقه پوشیده

Дар шабистони чархи дулобӣ

در شبستان چرخ دولابی

Чашмашон гашта масти бихўобӣ

چشمشان گشته مست بیخوابی

Ҳамаи чашми чароғ ин дайранд

همه چشم چراغ این دیرند

Роҳиби осо ҳамеша дар сайранд

راهب آسا همیشه در سیرند

Мутанаффири зи нақшҳои радӣ

متنفر ز نقشهای ردی

Мутаваҷҷеҳ ба ҳазрати аҳадӣ

متوجه به حضرت احدی

Дидаи андари пас криўаҳи ғайб

دیده اندر پس کریوهٔ غیب

Раби худро ба дида « лои риб »

رب خود را به دیدهٔ «لا ریب»

Сари басари ҷону тан ба тан хираданд

سر بسر جان و تن به تن خردند

Ҳамаи ҷӯянда илоҳ худанд

همه جویندهٔ اله خودند

Гар чаҳ аз дод ва даҳ ҷудо бошанд

گر چه از داد و ده جدا باشند

Мадади соя худо бошанд

مدد سایهٔ خدا باشند