Буд дар рӯми пеши азин сару кор
بود در روم پیش ازین سر و کار
Соҳибии нони даҳу футуввати ёр
صاحبی نان ده و فتوت یار
Лангарӣ боз карда чун киштӣ
لنگری باز کرده چون کشتی
Пари зи сангу зи олати киштӣ
پر ز سنگ و ز آلت کشتی
Дар лангари ниҳодаи бози фарох
در لنگر نهاده باز فراخ
Карда риши дарозро ба ду шох
کرده ریش دراز را به دو شاخ
Халқи рӯмаши намози бурдандӣ
خلق رومش نماز بردندی
Бачаи худ бадви спрдндӣ
بچهٔ خود بدو سپردندی
Нони соҳиби зи кори риндон буд
نان صاحب ز کار رندان بود
Гӯшаи бекорашон чу зиндон буд
گوشه بیکارشان چو زندان بود
Ҳурёни гирд ӯ гуруҳ шуда
حوریان گرد او گروه شده
Ринду омӣ дар оҳу уҳ шуда
رند و عامی در آه و اوه شده
Ҷамъи гаштанди азин сифат хеле
جمع گشتند ازین صفت خیلی
Ҳар якеро ба дайгарии майлӣ
هر یکی را به دیگری میلی
Ногаҳони рӯмии ғуломи бора
ناگهان رومی غلام باره
Сӯратии наҳсу ҷомае пора
صورتی نحس و جامهای پاره
Ба яке зон миёна ишқ оварад
به یکی زان میانه عشق آورد
Илми Миср дар димишқ оварад
علم مصر در دمشق آورد
Дар наоне анор ва себаш дод
در نهانی انار و سیبش داد
То ба талбиси худ фиребаш дод
تا به تلبیس خود فریبش داد
Баради рӯзӣ ба гӯшаи боғаш
برد روزی به گوشهٔ باغش
Май ниҳод аз амӯди худ доғаш
مینهاد از عمود خود داغش
Хари зиҳи хеш дар въо ме кард
خر زهٔ خویش در وعا میکرد
Ҳар дамӣ бар ахӣ дуо ме кард
هر دمی بر اخی دعا میکرد
Боғбон ин бидид ва гуфт : эй хар
باغبان این بدید و گفت: ای خر
Падарашро дуо куну модар
پدرش را دعا کن و مادر
Ринди гуфто : з ҳар ду безорам
رند گفتا: ز هر دو بیزارم
Ки ман ин давлат аз ахӣ дорам
که من این دولت از اخی دارم
Ҳукм ӯ то ба дасти модар буд
حکم او تا به دست مادر بود
Тифл дар хона , қуфл бар дар буд
طفل در خانه، قفل بر در بود
Чун падари пеш соҳиб оварадаш
چون پدر پیش صاحب آوردش
Ба ниёбати чунин бпрўрдш
به نیابت چنین بپروردش