Хунаки он пешаи кори ҳоҷатманд

خنک آن پیشه کار حاجتمند

Ба кам ва беш азин ҷаҳон хурсанд

به کم و بیش ازین جهان خرسند

Гашта қонеъ ба ризқу рӯзии хеш

گشته قانع به رزق و روزی خویش

Даст дар кор карда , сар дар пеш

دست در کار کرده، سر در پیش

Карда бар аҷзи хештани иқрор

کرده بر عجز خویشتن اقرار

Бар қусӯри гузаштаи истиғфор

بر قصور گذشته استغفار

Ба дил аз ёд ҳақ набошад давр

به دل از یاد حق نباشد دور

Ҳозираш донад аз ҳидояту нур

حاضرش داند از هدایت و نور

Чанд сол аз барои кору ҳунар

چند سال از برای کار و هنر

Хӯрдаи силии зи Авестоаду падар

خورده سیلی ز اوستاد و پدر

Ранҷи худ бар гирифта аз мардум

رنج خود بر گرفته از مردم

Карда аз дасти ранҷи худ паии гум

کرده از دست رنج خود پی گم

Дидаи дидори фатҳи ҳолати худ

دیده دیدار فتح حالت خود

Карда бар лутфи ҳақи ҳўолти худ

کرده بر لطف حق حوالت خود

Дил ӯ дорад аз амонати нур

دل او دارد از امانت نور

Даст ӯ бошад аз хиёнати давр

دست او باشد از خیانت دور

Бгзорд ба вақти панҷ намоз

بگزارد به وقت پنج نماز

Сар нигараданд аз хузўъу ниёз

سر نگرداند از خضوع و نیاز

Аҷаб дар рӯй худ раҳо накунад

عجب در روی خود رها نکند

Тоъати хеши пар баҳо накунад

طاعت خویش پر بها نکند

Шаб шавад , сар ба сӯии хона наад

شب شود، سر به سوی خانه نهد

Ҳар чаҳ ҳақ дод дар миёна наад

هر چه حق داد در میانه نهد

Чун з хӯрд ва хӯриш бипардозад

چون ز خورد و خورش بپردازد

Шукри раззоқи вирд худ созад

شکر رزاق ورد خود سازد

Хурдаи нон ба оҷизу дарвеш

خردهٔ نان به عاجز و درویش

Бирасонад ҳам аз насибаи хеш

برساند هم از نصیبهٔ خویش

Гар чаҳ аҳли ҳунар басӣ бошад

گر چه اهل هنر بسی باشد

Растгор инчунин касе бошад

رستگار اینچنین کسی باشد

Мазҳари сунъ рой ӣнонаст

مظهر صنع رای اینانست

Ҷинати адан ҷой ӣнонаст

جنت عدن جای اینانست

Зонка назми ҷаҳони з пеша вараст

زانکه نظم جهان ز پیشه ورست

Ҳар Низомӣ ки ҳаст дар ҳунараст

هر نظامی که هست در هنرست

Мардро кор ба з бекорӣаст

مرد را کار به ز بیکاریست

Корбди хбсу мардуми озорист

کاربد خبث و مردم آزاریست

Халқро аз ҳамаст ҳоҷату хост

خلق را از همست حاجت و خواست

Онкии муҳтоҷ халқ нест худост

آنکه محتاج خلق نیست خداست

Гар чаҳ сарҳанг олат қаҳраст

گر چه سرهنگ آلت قهرست

Хастаро нӯшу ҷустаро заҳраст

خسته را نوش و جسته را زهرست

Врчаҳи кносро наҷиси хуоне

ورچه کناس را نجس خوانی

Ончӣ ӯ мекунад ту натавонӣ

آنچه او میکند تو نتوانی

Ҳарфат хуб доштаст он мард

حرفت خوب داشتست آن مرد

Ки азу хотирӣ нахуфт ба дард

که ازو خاطری نخفت به درد

Ончӣ озор нест исён нест

آنچه آزار نیست عصیان نیست

Мардуми озори мард имон нест

مردم آزار مرد ایمان نیست

Дониш омӯзу тухми некии кор

دانش آموز و تخم نیکی کار

То диҳад миваҳои хубати бор

تا دهد میوه‌های خوبت بار

Хуб гуфт ин сухан чу дарнигарӣ :

خوب گفت این سخن چو در نگری:

Кор илмасту пешаи барзигарӣ

کار علمست و پیشه برزگری

Подшоҳу вазиру лашкару мейр

پادشاه و وزیر و لشکر و میر

Зоҳиду омӣу эмому дабир

زاهد و عامی و امام و دبیر

Онкӣ аз баҳри донаи мипўинд

آنکه از بهر دانه میپویند

Вонкаҳи обу алафи ҳамеи ҷӯянд

وانکه آب و علف همی جویند

Ҳамаро барзигар ҷавоб диҳад

همه را برزگر جواب دهد

Ва он ӯ абр ва офтоб диҳад

و آن او ابر و آفتاب دهد

Офтобии зи илми равшан тар

آفتابی ز علم روشن‌تر

Нест , беилм рӯзгор мабар

نیست، بی‌علم روزگار مبر

Гар нахоҳӣ ту нур илм афрӯхт

گر نخواهی تو نور علم افروخت

Дар танури асири хоҳии сӯхт

در تنور اثیر خواهی سوخت