Хунаки он прдлони дайн парвар
خنک آن پردلان دین پرور
Дили бад-ӣн сарф карда , ҷон бар сар
دل بدین صرف کرده، جان بر سر
Ҳамаи наздики халқу давр аз хеш
همه نزدیک خلق و دور از خویش
Ба таваккул нишаста сар дар пеш
به توکل نشسته سر در پیش
Хӯни худ баҳри дайн фидо карда
خون خود بهر دین فدا کرده
Пас ба донистҳо Нидо карда
پس به دانستها ندا کرده
Чашм бехобашон бар он рухи зард
چشم بیخوابشان بر آن رخ زرد
Карда аз ашки мардумакро мард
کرده از اشک مردمک را مرد
зи улӯми гузаштагони варақӣ
ز علوم گذشتگان ورقی
Назд эшон ба аз тиллои тибқӣ
نزد ایشان به از طلا طبقی
Рӯй дар сайр ва ҳеҷ зарқӣ на
روی در سیر و هیچ زرقی نه
Ҳама дар баҳру бими ғарқӣ на
همه در بحر و بیم غرقی نه
Гашта қонеъ ба ним нонеи хушк
گشته قانع به نیم نانی خشک
Нафасии хуш задан чу нофаи машк
نفسی خوش زدن چو نافهٔ مشک
Суфра бенону косаи бихўрдӣ
سفره بینان و کاسه بیخوردی
Пар ҳунар карда кӣсаи мардӣ
پر هنر کرده کیسهٔ مردی
Илми ҷӯён омил эшонанд
علم جویان عامل ایشانند
Растгорон комил эшонанд
رستگاران کامل ایشانند
Ҳамраҳи ақлу ёр ҷон илмаст
همره عقل و یار جان علمست
Дар ду гетии ҳисор ҷон илмаст
در دو گیتی حصار جان علمست
Хуфтае , бар сар ту бедораст
خفتهای، بر سر تو بیدارست
Мурдае , бо ҳақиқатат ёраст
مردهای، با حقیقتت یارست
Туъма меҷӯӣ , ӯст роед ту
طعمه میجویی، اوست راید تو
Роҳи мипўиӣ , ӯст қоиди ту
راه میپویی، اوست قاید تو
Ҷавҳар ӯ напӯсад андари об
جوهر او نپوسد اندر آب
Оташ ӯро насузад андари тоб
آتش او را نسوزد اندر تاب
Мерӯй , бо дил ту ҳамроҳаст
میروی، با دل تو همراهست
Май нишинӣ , з ҷонат огоҳаст
مینشینی، ز جانت آگاهست
Кас наонаш ба хоки натавонад
کس نهانش به خاک نتواند
Тундбодаши ҳалоки натавонад
تندبادش هلاک نتواند
Шоҳу сарҳанги раҳ ба он набард
شاه و سرهنگ ره به آن نبرد
Дузди таррораш аз миёни набард
دزد طرارش از میان نبرد
Бо ту ганҷии чунон равони доим
با تو گنجی چنان روان دایم
Ту паии ҳубае давони доим
تو پی حبهای دوان دایم