эй ки гаштии бади он қадар хурсанд

ای که گشتی بد آن قدر خرسند

Ки касе хондат ба донишманд

که کسی خواندت به دانشمند

Гирди бидъати магараду гирди фузул

گرد بدعت مگرد و گرد فضول

Мекун ончат худоӣ гуфту расӯл

میکن آنچت خدای گفت و رسول

Қавли равшан чу ҳасту наси ҷлӣ

قول روشن چو هست و نص جلی

Паии рухсат чаҳ гардӣ ? эй Зуҳалӣ

پی رخصت چه گردی؟ ای زحلی

Дар ҳияли дафтару китоб ки сохт ?

در حیل دفتر و کتاب که ساخت؟

ё ба тазвири фаслу боб ки сохт ?

یا به تزویر فصل و باب که ساخت؟

Сухани рост дарнавардедан

سخن راست درنوردیدن

Гирди тоўили даври гардидан

گرد تاویل دور گردیدن

Ҷоҳилу омро фузул кунад

جاهل و عام را فضول کند

Хосро худ ба ҷон малул кунад

خاص را خود به جان ملول کند

Равшанӣ нестат , фурӯғи мада

روشنی نیستت، فروغ مده

Ба касони рухсати дурӯғи мада

به کسان رخصت دروغ مده

Олимӣ , бар дар амири Марв

عالمی، بر در امیر مرو

Ин чаҳ рафтан буд ? бимир , Марв

این چه رفتن بود؟ بمیر، مرو

Чанд гардӣ чу об ва чун озар

چند گردی چو آب و چون آذر

Музей дар пой кард , сари чодар

موزه در پای کرد، سر چادر

Чехияанд марди чодару музей ?

چکند مرد چادر و موزه؟

Аз чунин ризқи рӯза ба , рӯза

از چنین رزق روزه به، روزه

Лашкари тарку луқмаҳои ҳаром

لشکر ترک و لقمه‌های حرام

Рафта бар пешгоҳи хоҷаи эмом

رفته بر پیشگاه خواجه امام

Кӣ мувофиқ буд бар доно ?

کی موافق بود بر دانا؟

Дар яке хаймаи бист мавлоно

در یکی خیمه بیست مولانا

Лоҷарами зини фузулу васваса ҳо

لاجرم زین فضول و وسوسه‌ها

Аз муҳассили тиҳии сети мадриса ҳо

از محصل تهی‌ست مدرسه‌ها

Муфтеи кишварӣ нигаҳ дорад

مفتیی کشوری نگه دارد

На ба ҳарзаи дарӣ нигаҳ дорад

نه به هرزه دری نگه دارد

Химҳои пар батон дилсӯзанд

خیمها پر بتان دلسوزند

Марви онҷо , ки дидаи мидўзнд

مرو آنجا، که دیده میدوزند

Пеши он бути ҳалок ва мурдан чист ?

پیش آن بت هلاک و مردن چیست؟

Дили зи дасти фақиҳ бурдан чист ?

دل ز دست فقیه بردن چیست؟

Шақаегар зи хайма боз кунад

شقه‌ای گر ز خیمه باز کند

Сарат аз шавқ дар намоз кунад

سرت از شوق در نماز کند

Аз рухи он батон шангулӣ

از رخ آن بتان شنگولی

Натавон басти чашм аз гӯлӣ

نتوان بست چشم از گولی

Дар бар он члнги зари бФтаҳ

در بر آن چلنگ زر بفته

эй басои дил ки шуд ба ҳам рафта

ای بسا دل که شد به هم رفته

Хаймаро сулб карда исои вор

خیمه را صلب کرده عیسی وار

Аз дарунаши бут , аз буруни зуннор

از درونش بت، از برون زنار

Бар хаёли бутӣ , ки май шинавӣ

بر خیال بتی، که می‌شنوی

Гирди зуннори бастае , чаҳ дуӣ ?

گرد زنار بسته‌ای، چه دوی؟

Пардаро доғ бар дили он бут кард

پرده را داغ بر دل آن بت کرد

Хаймаро пой дар гули он бут кард

خیمه را پای در گل آن بت کرد

Дода бар бод ҳар ду ҷони арзон

داده بر باد هر دو جان ارزان

Гашта чун бед бар сараши ларзон

گشته چون بید بر سرش لرزان

Ҳар ки чун хайма рафт дарбандаш

هر که چون خیمه رفت دربندش

Рӯзи дигари з бех баркандаш

روز دیگر ز بیخ برکندش

Бути он хаймагар чаҳ як чандам

بت آن خیمه گر چه یک چندم

Кард чун мехи хаймаи побандам

کرد چون میخ خیمه پابندم

Зуди бгсихтми танобаш ро

زود بگسیختم طنابش را

Кардам аз дидаи даври хобаш ро

کردم از دیده دور خوابش را

Чу зи дониши хулоса он бошад

چو ز دانش خلاصه آن باشد

Ки пас аз марги пеш ҷон бошад

که پس از مرگ پیش جان باشد

Пас чаро бояд ин фузӯнӣҳо ?

پس چرا باید این فزونیها؟

Вази пай хӯрдан ин збўниҳо

وز پی خوردن این زبونیها

Варақӣ чанд фасли ҳал кардан

ورقی چند فصل حل کردن

Бо фузулони даҳ ҷадал кардан

با فضولان ده جدل کردن

Дар хурӯш омадан ба қӯти ҷаҳл

در خروش آمدن به قوت جهل

То касе гуяд : инат мардии аҳл

تا کسی گوید: اینت مردی اهل

Илмро доми молу ҷоҳи мсоз

علم را دام مال و جاه مساز

Бар раҳи худ зи ҳирси чоҳи мсоз

بر ره خود ز حرص چاه مساز

Ба басии ранҷу заҳмат ва даҳу гир

به بسی رنج و زحمت و ده و گیر

Соҳиби маснади қазо шудаи гир

صاحب مسند قضا شده گیر