Кӯш то такя бар қазо надиҳӣ

کوش تا تکیه بر قضا ندهی

Ба фиреби амал ризо надиҳӣ

به فریب عمل رضا ندهی

Зонка чун хоҷа мубтало гардад

زانکه چون خواجه مبتلا گردد

Пар буд кони қазо бало гардад

پر بود کان قضا بلا گردد

Чун ду каси рафъи ҳол хеш кунанд

چون دو کس رفع حال خویش کنند

Пешати исботи мол хеш кунанд

پیشت اثبات مال خویش کنند

Ба яке майл бегувоҳ макун

به یکی میل بی‌گواه مکن

Ҷуз ба як чашмашон нигоҳ макун

جز به یک چشمشان نگاه مکن

Чун нахоҳӣ ту ришвау пора

چون نخواهی تو رشوه و پاره

Нойибон низро бикун чора

نایبان نیز را بکن چاره

Ки ба неруии адли содаи ту

که به نیروی عدل سادهٔ تو

Оби мо май баради пиёдаи ту

آب ما می‌برد پیادهٔ تو

Адлат аз ростӣ удӯл кунад

عدلت از راستی عدول کند

Одилиро агар қабул кунад

عادلی را اگر قبول کند

Карт аз равнақ ар чу моҳ шавад

کارت از رونق ار چو ماه شود

Аз вакилони бад табоҳ шавад

از وکیلان بد تباه شود

Чаҳ қадар бошад ин қазои ту ? бош

چه قدر باشد این قضای تو؟ باش

То қазоӣ сипеҳр гардад фош

تا قضای سپهر گردد فاش

Пой бар дасти шаръу сари пари шӯр

پای بر دست شرع و سر پر شور

Чаҳ барии ҷузи ваболу визр ба гӯр ?

چه بری جز وبال و وزر به گور؟

ҶиФаҳ бошад ки хоҷа майл кунад

جیفه باشد که خواجه میل کند

Чу назар дар ҷҳим ва ?вил кунад

چو نظر در جحیم و ویل کند

Шаръро шоръисти баси борӣк

شرع را شارعیست بس باریک

Чашмҳо тира , кӯчҳо торик

چشمها تیره، کوچها تاریک

Ҳукми қозӣ ба эътимоди касон

حکم قاضی به اعتماد کسان

Гар ба ҷое расад ту ҳам бирасон

گر به جایی رسد تو هم برسان

То нагардӣ ту муҷтаҳид дар дайн

تا نگردی تو مجتهد در دین

Нанависӣ ҷавоби кас ба яқин

ننویسی جواب کس به یقین

Нафаси муфтии зи хбс бояд пок

نفس مفتی ز خبث باید پاک

Фқнои зини мақула бе бок

فقنا زین مقولهٔ بی‌باک

Зини қазои ҷузи қазоӣ бад бинмоанд

زین قضا جز قضای بد بنماند

Баду нек ар чаҳ ҳеҷ худ бинмоанд

بد و نیک ار چه هیچ خود بنماند

Гар бизӣ чанд риш шона зада

گر بزی چند ریش شانه زده

Чанг дар ҳуҷҷат ва баҳона зада

چنگ در حجت و بهانه زده

Дасти печида дар миён , лангон

دست پیچیده در میان، لنگان

Даррае дар баробари оўнгон

دره‌ای در برابر آونگان

Ҳам чу кард криўаҳи чашм ба роҳ

هم چو کرد کریوه چشم به راه

То ки ояд зи бомдоди пагоҳ ?

تا که آید ز بامداد پگاه؟

Ки зани хешро талоқ диҳад ?

که زن خویش را طلاق دهد؟

Марги ҳалқ киро хноқ диҳад ?

مرگ حلق که را خناق دهد؟

Меҳтариро нишондаи андари садр

مهتری را نشانده اندر صدر

Гашта эшон ситора , ӯ шудаи бадар

گشته ایشان ستاره، او شده بدر

Ҳар ки ришвати барад , раҳаш бошад

هر که رشوت برد، رهش باشد

Вонкаҳ панҷ оварад , диҳиш бошад

وانکه پنج آورد، دهش باشد

Зари диҳӣ , гӯй аз миёнаи барӣ

زر دهی، گوی از میانه بری

Надиҳӣ , кири хар ба хонаи барӣ

ندهی، کیر خر به خانه بری

Қозӣии марди вмонди азуи сад боғ

قاضیی مرد وماند ازو صد باغ

Дили пар аз дарду андаруни пари доғ

دل پر از درد و اندرون پر داغ

Боғҳо чун бирафту доғи биҳишт

باغها چون برفت و داغ بهشت

Бо чунон доғ дӯзахаст биҳишт

با چنان داغ دوزخست بهشت

Сарвароне , ки пеш азин буданд

سرورانی، که پیش ازین بودند

Дар салафи пешвоӣ дайн буданд

در سلف پیشوای دین بودند

Гар бадингуна зистанд ки ӯ

گر بدینگونه زیستند که او

Даҳ салмону боғи бўзри кӯ ?

ده سلمان و باغ بوذر کو؟

Нарад ин дарди пок бояд бохт

نرد این درد پاک باید باخت

Биғрзи кори халқ бояд сохт

بیغرض کار خلق باید ساخت

Дили онкас ки дард дайн дорад

دل آنکس که درد دین دارد

Доғи инсоф бар ҷабин дорад

داغ انصاف بر جبین دارد