Зани худро ба санг зад мардаш

زن خود را به سنگ زد مردش

Шуд давон , пеш қозӣ оварадаш

شد دوان، پیش قاضی آوردش

Ҳол худ гуфт ва мард шуд ҳозир

حال خود گفت و مرد شد حاضر

Гашти қозӣ майонишон нозир

گشت قاضی میانشان ناظر

Зан чу даъвӣ гузор шуд бо шӯй

زن چو دعوی گزار شد با شوی

Гӯша чодараш бирафт аз рӯй

گوشهٔ چادرش برفت از روی

Хоҷаи ҳасану ҷамол ӯро дид

خواجه حسن و جمال او را دید

Ишваи қилу қол ӯро дид

عشوهٔ قیل و قال او را دید

Мардро гуфт қозӣ аз пуштӣ :

مرد را گفت قاضی از پشتی:

Зани худро чаро чунин киштӣ ?

زن خود را چرا چنین کشتی؟

Гуфт : дашном дод ва чӯб задам

گفت: دشنام داد و چوب زدم

ӯ маро зишт гуфт ва хуб задам

او مرا زشت گفت و خوب زدم

Гуфт қозӣ ки : эй парешони даст

گفت قاضی که: ای پریشان دست

Кас ба чӯби ин чунин гуҳар нишкаст

کس به چوب این چنین گهر نشکست

Гар сари ин латиф чеҳрат нест

گر سر این لطیف چهرت نیست

Рӯ талоқаш бидиҳ , ки меҳрат нест

رو طلاقش بده، که مهرت نیست

Мард додаш талоқ ва шуд бе ҷуфт

مرد دادش طلاق و شد بی‌جفت

Чун бурун рафт зан ба қозӣ гуфт :

چون برون رفت زن به قاضی گفت:

Меҳри дил чун надорад он гумроҳ

مهر دل چون ندارد آن گمراه

Меҳр бардоштаст , меҳр бихоҳ

مهر برداشتست،مهر بخواه

Омадам то баҳоии ман ҷӯӣ

آمدم تا بهای من جویی

На ба он то санои ман гӯйӣ

نه به آن تا ثنای من گویی

Шояд ар илми сари барфарозад

شاید ار علم سر برفرازد

Дайн мбоҳӣ шавад , хирад нозад

دین مباهی شود، خرد نازد

Ки дарин қаҳти соли илму амал

که درین قحط سال علم و عمل

Шуд ба Авни худои ъзу ҷл

شد به عون خدای عز و جل

Маснади шаръ дар Мароға ба ком

مسند شرع در مراغه به کام

Зини ду қозии алқзоаҳи некӯи ном

زین دو قاضی‌القضاة نیکو نام

Суханӣ кон баҷост бояд гуфт

سخنی کان بجاست باید گفت

Ончии бенанди рост бояд гуфт

آنچه بینند راست باید گفت

Рои дастур ки аФтоби вшст

رای دستور که افتاب وشست

БоФозт чу офтоб хушаст

بافاضت چو آفتاب خوشست

Шояд он рӯзҳо ки дод кунад

شاید آن روزها که داد کند

Гар ба лутф аз Мароға ёд кунад

گر به لطف از مراغه یاد کند

Оби раҳмат бар он замини борад

آب رحمت بر آن زمین بارد

Ки дар он хок ташнагон дорад

که در آن خاک تشنگان دارد

Ман зи аҳли сухан чаҳ бошам ва чанд ?

من ز اهل سخن چه باشم و چند؟

Ки сухани ронам аз насиҳату панд

که سخن رانم از نصیحت و پند

Панду ваъз аз касе дуруст ояд

پند و وعظ از کسی درست آید

Ки ба кирдори хуб чуст ояд

که به کردار خوب چست آید