Дар ҷаҳон то ки соя шоҳаст
در جهان تا که سایهٔ شاهست
Ҷавр монанди соя дар чоҳаст
جور مانند سایه در چاهست
Ду ҷаҳонро салоӣ ид заданд
دو جهان را صلای عید زدند
Сикка бар ном бўсъид заданд
سکه بر نام بوسعید زدند
Ҷуфт хуршед шуд дар айёмаш
جفت خورشید شد در ایامش
Номи султони Муҳамад аз номаш
نام سلطان محمد از نامش
Довар дода даҳ , Баҳодури хон
داور داده ده، بهادر خان
Ки наомад назир ӯ ба ҷаҳон
که نیامد نظیر او به جهان
Шоҳи кишвари тарози волои тарз
شاه کشور تراز والا طرز
Шоҳи донои навози дониши варз
شاه دانا نواز دانش ورز
Шоҳи тавфиқи ҷӯии софии тан
شاه توفیق جوی صافی تن
Шоҳи таҳқиқи гӯии сӯфии фан
شاه تحقیق گوی صوفی فن
Шоҳи шаби зиндаи дори азлати ҷӯй
شاه شب زندهدار عزلت جوی
Шоҳи покизаи хилват кам гӯй
شاه پاکیزه خلوت کم گوی
Самту тақлилу ъзлтсту сҳр
صمت و تقلیل و عزلتست و سهر
Ки асос вилоятасту зафар
که اساس ولایتست و ظفر
Ҳар касеро ки ин сифати азлист
هر کسی را که این صفت ازلیست
Дар каромот подшоҳ валеаст
در کرامات پادشاه ولیست
Ин яқини дурусти кӯро ҳаст
این یقین درست کو را هست
Теғу гурзӣ чаҳ боядаш дар даст ?
تیغ و گرزی چه بایدش در دست؟
Душманашгар ҳазор кас бошад
دشمنش گر هزار کس باشد
Зу сари тозӣона бас бошад
زو سر تازیانه بس باشد
Зиндаеро ки ӯ нахост назист
زندهای را که او نخواست نزیست
Гар каромот нест ин пас чист ?
گر کرامات نیست این پس چیست؟
Онкӣ рафт аз дараш наомад боз
آنکه رفت از درش نیامد باز
Мо ба ин дида дидаем ин роз
ما به این دیده دیدهایم این راز
Ва онкиро дӯст дошт чашмаш рӯй
و آنکه را دوست داشت چشمش روی
Ҳам чу зайнаб ҳаром шуд бар шӯй
هم چو زینب حرام شد بر شوی
Чаҳ кунӣ аз ҷунайду шаҳраши ёд ?
چه کنی از جنید و شهرش یاد؟
Инак ин ҳам ҷунайд ва ҳам Бағдод
اینک این هم جنید و هم بغداد
Муршиди дайни тариқат ӯ бас
مرشد دین طریقت او بس
Кошифи ҳақи ҳақиқат ӯ бас
کاشف حق حقیقت او بس
Ҳоли ин шоҳгар зи ман пурсӣ
حال این شاه گر ز من پرسی
Ҷбриилст бар сари курсӣ
جبرییلست بر سر کرسی
Ҳамаи илмӣ ба коми дониста
همه علمی به کام دانسته
Сари гетии тамоми дониста
سر گیتی تمام دانسته
Қамарии рух , Уторидии хома
قمری رخ، عطاردی خامه
Порсии хату аиғрии нома
پارسی خط و ایغری نامه
Дар ҷабинаши зи исмати Меҳдӣ
در جبینش ز عصمت مهدی
Ҳамаи пайдои зуҳӯри ҳам аҳдӣ
همه پیدا ظهور هم عهدی
Номи Меҳдии зи маҳд муштақ шуд
نام مهدی ز مهد مشتق شد
Исмати шоҳи маҳд мутлақ шуд
عصمت شاه مهد مطلق شد
Бар хилоиқи зи баси баландии рой
بر خلایق ز بس بلندی رای
Рӯй ӯро азиз кард худоӣ
روی او را عزیز کرد خدای
Ҳар ки бо номаш ошно гардид
هر که با نامش آشنا گردید
Ҳамаи ҳоҷот ӯ раво гардид
همه حاجات او روا گردید
Чархи бастаи миён ба тоъат ӯ
چرخ بسته میان به طاعت او
Баҳри муҳтоҷи иститоат ӯ
بحر محتاج استطاعت او
Дрчмн гуфта булбулу қамарӣ
درچمن گفته بلبل و قمری
Мадҳи ин гулбуни улуламрӣ
مدح این گلبن اولوالامری
Ақли ҳамтоӣ ӯ надорад ёд
عقل همتای او ندارد یاد
Чарх монанди ӯ надид ва назод
چرخ مانند او ندید و نزاد
зи сафаш ном бидиҳ чатру илм
ز صفش نام بده چتر و علم
Дар кафши коми дидаи теғу қалам
در کفش کام دیده تیغ و قلم
Фатҳ бо рояташ ба ҳамроҳӣ
فتح با رایتش به همراهی
Малик бигрифта моҳ то моҳӣ
ملک بگرفته ماه تا ماهی
Аз дилаш ҷумла дод ва дайн зояд
از دلش جمله داد و دین زاید
Маликро худ малики чунин бояд
ملک را خود ملک چنین باید
Ҷовдон ҷумла дод ва дайн зояд
جاودان جمله داد و دین زاید
Маликро худ малики чунин бояд
ملک را خود ملک چنین باید
Ҷовдони бод ва бар хўрод аз бахт
جاودان باد و بر خوراد از بخت
Шоҳи Бағдоддори касрии тахт
شاه بغداددار کسری تخت
Шаръин алкмоли бодои давр
شرعین الکمال بادا دور
Аз чунин шоҳ ва аз чунин дастур
از چنین شاه و از چنین دستور