Пар музабзаб мабошу сари гардон

پر مذبذب مباش و سر گردان

Ки саботаст сирати мардон

که ثباتست سیرت مردان

Хештани дор ва рост бошу амин

خویشتن دار و راست باش و امین

Каз ясор ту нозиранду ямин

کز یسار تو ناظرند و یمین

Қадами андар замин манеҳ ҷуз раст

قدم اندر زمین منه جز رست

Космонро назар ба ҷониби тест

کاسمان را نظر به جانب تست

Кӯш то беҳузур дам назанӣ

کوش تا بی‌حضور دم نزنی

Бар замини худо қадам назанӣ

بر زمین خدا قدم نزنی

Чун рӯй нарм бошу оҳиста

چون روی نرم باش و آهسته

То нигараданд хокёни хаста

تا نگردند خاکیان خسته

Аз ту мӯрӣ агар безорад

از تو موری اگر بیزارد

Пешати онро ба ҳашари бози орад

پیشت آنرا به حشر باز آرد

Чун сағир ва кабӣр нест муъоф

چون صغیر و کبیر نیست معاف

Дар сғоир қадам манеҳ ба газоф

در صغایر قدم منه به گزاف

Хурдаро каши ту хиради михўонӣ

خرده را کش تو خرد میخوانی

Чун ба пурсиш расад форумоне

چون به پرسش رسد فرومانی

Макун озори халқ ва гӯр бибин

مکن آزار خلق و گور ببین

Бо сулаймон чаҳ гуфт мӯр бибин :

با سلیمان چه گفت مور ببین:

Ки сухан гуфт мӯри дами баста

که سخن گفت مور دم بسته

Ки сулаймон шунидаш оҳиста

که سلیمان شنیدش آهسته

Лек донад ки мӯр бе тобаст

لیک داند که مور بی‌تابست

Ҳар касе , ҷузи ксикаҳи дрхўобст

هر کسی، جز کسیکه درخوابست

Бар заъифон раво набошад зӯр

بر ضعیفان روا نباشد زور

Чаҳ малах бошад он шъиФ , чаҳ мӯр ?

چه ملخ باشد آن شعیف، چه مور؟

Чун ҳисоб аз нақӣр хоҳад буд

چون حساب از نقیر خواهد بود

Шояд ар мӯр мейр хоҳад буд

شاید ار مور میر خواهد بود

Мурғро дона додан аз дайнаст

مرغ را دانه دادن از دینست

Мантиқи алтир оқилон инаст

منطق‌الطیر عاقلان اینست

эй ҷавон , ҳозири ту пироннд

ای جوان، حاضر تو پیرانند

Бо адаби рӯ , ки хурдаи гироннд

با ادب رو، که خرده گیرانند

Ҳар ки ӯ аз гузашта ёд кунад

هر که او از گذشته یاد کند

Бо дили худ ба шарм дод кунад

با دل خود به شرم داد کند

Шарми дилро шикаста дораду тан

شرم دل را شکسته دارد و تن

Шарми бстондти зи моу зи ман

شرم بستاندت ز ما و ز من

Шарм бо худ туро ба ҷанги орад

شرم با خود ترا به جنگ آرد

Шарми рӯят ба ному нанги орад

شرم رویت به نام و ننگ آرد

Ҳар киро шарм кард азуи даврӣ

هر که را شرم کرد ازو دوری

Бадаради пардаҳои мастурӣ

بدرد پرده‌های مستوری

Шарм бояд , лоф нагароӣ

شرم باید، لاف نگرایی

Ба ҳадис газоф нагароӣ

به حدیث گزاف نگرایی

Мардро шарми сурх рӯй кунад

مرد را شرم سرخ روی کند

Халқро хуби халқ ва хуй кунад

خلق را خوب خلق و خوی کند

Ёфт Усмони зи шарму имони зин

یافت عثمان ز شرم و ایمان زین

Котиби ваҳии гашту зўолнўрин

کاتب وحی گشت و ذوالنورین

Ҳар ки донад худоиро ҳозир

هر که داند خدای را حاضر

Чашм ӯ аз ҳаё шавад нозир

چشم او از حیا شود ناظر

Накунад ҳар чаҳ ақл напасандад

نکند هر چه عقل نپسندد

Дар ботил ба худ фурӯи бандад

در باطل به خود فرو بندد

Шармат аз фикр оқибат зояд

شرمت از فکر عاقبت زاید

Вази давом муроқибат зояд

وز دوام مراقبت زاید

Мардумӣ чист ? стар пӯшидан

مردمی چیست؟ ستر پوشیدن

Паҳливонӣ ? ба хайри кўшидн

پهلوانی؟ به خیر کوشیدن