Сарф тоъат кун ин ҷавонӣ ро

صرف طاعت کن این جوانی را

Бингар онрўзи нотавонӣ ро

بنگر آنروز ناتوانی را

Оқилӣ , гирди нониҳодаи магарад

عاقلی، گرد نانهاده مگرد

Каз ҷаҳони ҷуз насиб натавон хӯрд

کز جهان جز نصیب نتوان خورد

Дар дил худ макун ҳасадро ҷой

در دل خود مکن حسد را جای

Аз даруни занги буғзу кини бзодӣ

از درون زنگ بغض و کین بزادی

Салтанат чист ? тани дурустии ту

سلطنت چیست؟ تن درستی تو

Подшоҳӣ ? ба хайри чустии ту

پادشاهی؟ به خیر چستی تو

Гар дили эмин ва кафофат ҳаст

گر دل ایمن و کفافت هست

Маликати қоф то ба қофат ҳаст

ملکت قاف تا به قافت هست

Ранҷу бешӣ ба икдгр бошад

رنج و بیشی به یکدگر باشد

Гуфтан беш бор хар бошад

گفتن بیش بار خر باشد

Назар аз пеш ва пас дареғи мадор

نظر از پیش و پس دریغ مدار

Ончии донеи зи каси дареғи мадор

آنچه دانی ز کس دریغ مدار

Чашмҳо тира , хонҳо торист

چشمها تیره، خانها تاریست

Гар чароғӣ дароварӣ ёрӣаст

گر چراغی درآوری یاریست

Ҳар чаҳ донистае зи пеши касон

هر چه دانسته‌ای ز پیش کسان

Дасти дасташ ба дигарон бирасон

دست دستش به دیگران برسان

Некӣ ар дар маҳал худ набӯд

نیکی ار در محل خود نبود

Зулми хўонндш , ар чаҳ бад набӯд

ظلم خوانندش، ار چه بد نبود

Вази бадии ончӣ ӯ биҷой худаст

وز بدی آنچه او بجای خودست

Оқилаш адл хонд , ар чаҳ ба даст

عاقلش عدل خواند، ار چه به دست

Ҳар ки худро нахост кучаку хирад

هر که خود را نخواست کوچک و خرد

Бо фурӯмоягони ситезаи набард

با فرومایگان ستیزه نبرد

Ҳикмати неки вебад чу дар ғайбаст

حکمت نیک وبد چو در غیبست

Айб кардани з дигарон айбаст

عیب کردن ز دیگران عیبست

Ҳар чаҳ варзиш кунӣ ҳамоне ту

هر چه ورزش کنی همانی تو

Некуии варз , агар туоне ту

نیکویی ورز، اگر توانی تو

Меҳр муҳкам шавад зи хуши хуӣ

مهر محکم شود ز خوش خویی

Дӯстӣ кам кунад турши рӯе

دوستی کم کند ترش رویی

Халқи хуши халқро шикор кунад

خلق خوش خلق را شکار کند

Сифатӣ беш азин чикор кунад ?

صفتی بیش ازین چکار کند؟

Ҳазли оби рахти фурӯи резад

هزل آب رخت فرو ریزد

Вази фузуняши душмании хезад

وز فزونیش دشمنی خیزد

Дил ба ҷонони мада , ки ҷони бабрад

دل به جانان مده، که جان ببرد

Шаҳватати мағзи устихони бабрад

شهوتت مغز استخوان ببرد

Онкии айб ту гуфт ёр ту ӯст

آنکه عیب تو گفت یار تو اوست

Вонкаҳ пӯшида дошт мор ту ӯст

وانکه پوشیده داشت مار تو اوست

Дӯстӣ аз дирам харида мҷўӣ

دوستی از درم خریده مجوی

Пардаи дории зи пас даридаи мҷўӣ

پرده‌داری ز پس دریده مجوی

Хоҷае , бигузар аз ғуломӣ чанд

خواجه‌ای، بگذر از غلامی چند

Пухтае , дар гузари зи хомӣ чанд

پخته‌ای، در گذر ز خامی چند

То ту бошӣ ба кори болои даст

تا تو باشی به کار بالا دست

Дар макун панҷа ва мелодаст

در مکن پنجه و میلادست

Чархи роми ту гашту давронаш

چرخ رام تو گشت و دورانش

Гӯии хайрии бабри зи майдонаш

گوی خیری ببر ز میدانش

Гуфт худро ба дод одат кун

گفت خود را به داد عادت کن

Даст дар кӣса саодат кун

دست در کیسهٔ سعادت کن

Моҳи гардун ки ин карам дорад

ماه گردون که این کرم دارد

Мекунад базл то дирам дорад

میکند بذل تا درم دارد

Ҳам ба ангушти минмоиндш

هم به انگشت مینمایندش

Ҳам ба хӯбӣ ҳаме ситояндаш

هم به خوبی همی ستایندش

Онкии моҳи замин буд номаш

آنکه ماه زمین بود نامش

Чун бибинанди мардуми анъомаш

چون ببینند مردم انعامش

Дар пеши рӯзу шаб дуо гӯйанд

در پیش روز و شب دعا گویند

Солу маи мадҳат ва сано гӯйанд

سال و مه مدحت و ثنا گویند

Ба ҷузин хӯрду хобу хез ва нишаст

به جزین خورد و خواب و خیز و نشست

Мардро мнҳҷ ва тариқӣ ҳаст

مرد را منهج و طریقی هست

Чун мизоҷи ҳаво таба шуду об

چون مزاج هوا تبه شد و آب

Аҳтмо ёбад аз таому шароб

احتما یابد از طعام و شراب

зи дами ртбту давоми съод

ز دم رتبت و دوام سعاد

Нараҳад марди ҷуз ба тарки мурод

نرهد مرد جز به ترک مراد

Ҳал ва ақдят ҳасту тадбирӣ

حل و عقدیت هست و تدبیری

Чаҳ нишинӣ ? бисоз эксирӣ

چه نشینی؟ بساز اکسیری

Панди мо гӯши дор ва шоҳӣ кун

پند ما گوش دار و شاهی کن

Варна рафтем , ҳар чаҳ хоҳӣ кун

ورنه رفتیم، هر چه خواهی کن

Гӯш кун розу рӯзи бинии ман

گوش کن راز و روز بینی من

Аз гувоҳони шаби нишинии ман

از گواهان شب نشینی من

Гар чаҳ рӯз аз касам напурсӣ роз

گر چه روز از کسم نپرسی راز

Нестам бе ту дар шубони дароз

نیستم بی‌تو در شبان دراز

Рӯзи азин фитнаҳо амонам нест

روز ازین فتنه‌ها امانم نیست

Шаб нишинам , ки шаб нишонам нест

شب نشینم، که شب نشانم نیست

Худ чаҳ муҳтоҷи қил ва қол манаст ?

خود چه محتاج قیل و قال منست؟

Кини суханҳо гувоҳ ҳол манаст

کین سخن‌ها گواه حال منست

Худ вафо нест дар ниҳоди ҷаҳон

خود وفا نیست در نهاد جهان

Макун андари димоғи боди ҷаҳон

مکن اندر دماغ باد جهان