Хусравии тоҳиру вазирии пок

خسروی طاهر و وزیری پاک

Ҳар ду дар дайни муборизу чолок

هر دو در دین مبارز و چالاک

Он фалакро кашида андари силк

آن فلک را کشیده اندر سلک

Венаи ҷаҳонро низом дода ба калак

وین جهان را نظام داده به کلک

Он чу моҳаст бар сипеҳри ҷалол

آن چو ماهست بر سپهر جلال

Вена чу меҳраст дар ҷаҳони камол

وین چو مهرست در جهان کمال

Шаби дайн аз фурӯғи ин шудаи рӯз

شب دین از فروغ این شده روز

Дили куфр аз шуъоъи он пари сӯз

دل کفر از شعاع آن پر سوز

Ҳар чаҳ ин гуфт ӯ хилоф накард

هر چه این گفت او خلاف نکرد

Ва ончии ин , ӯ ҷуз эътироф накард

و آنچه این، او جز اعتراف نکرد

Тани он дил шуда , дили ин ҷон

تن آن دل شده، دل این جان

Ҷони он солу ма бар ҷонон

جان آن سال و مه بر جانان

Зуҳра дар базми он кажи оҳангӣ

زهره در بزم آن کژ آهنگی

Моҳ бо азми ин куҳани лангӣ

ماه با عزم این کهن لنگی

Қавли онро ба ростии пайванд

قول آن را به راستی پیوند

Азми ин мари мухолифонро банд

عزم این مر مخالفان را بند

Дили зи тазъифи ин ба баргу наво

دل ز تضعیف این به برگ و نوا

Ҳукми таълифи он равону раво

حکم تالیف آن روان و روا

Он ба шоҳӣ фалак гузид авранг

آن به شاهی فلک گزید اورنگ

Венаи бимирии з моҳ дорад нанг

وین بمیری ز ماه دارد ننگ

Он ба Бағдоди ишқ ғорат кард

آن به بغداد عشق غارت کرد

Вена ба табризи дайн иморат кард

وین به تبریز دین عمارت کرد

Теғ ин манеҳӣ румузи зафар

تیغ این منهی رموز ظفر

Калак ӯ муҳрази кнўзи қадар

کلک او محرز کنوز قدر

Сари ин бо худоӣу халқи дуруст

سر این با خدای و خلق درست

Сайри он дар ризоӣ холиқ чист

سیر آن در رضای خالق چیست

Ҳар замони фикри он ба тарзии нав

هر زمان فکر آن به طرزی نو

Ҳар дамии бахти ину арзии нав

هر دمی بخت این و ارزی نو

Ду ҷаҳонанд ҳар танӣ ба ҳунар

دو جهانند هر تنی به هنر

Бал ду ҷонанд дар тании мзмр

بل دو جانند در تنی مضمر

Сахт неканд , чашми бадашони давр

سخت نیکند، چشم بدشان دور

Боҳами ин подшоҳ ва ин дастур

باهم این پادشاه و این دستور