То туро шаҳват ва ғазаб ёраст
تا تو را شهوت و غضب یارست
Ҳар замони тавбаи ?ит дар кораст
هر زمان توبهایت در کارست
Шустани ҷону тани зи зулмати ор
شستن جان و تن ز ظلمت عار
Натавон ҷуз ба оби истиғфор
نتوان جز به آب استغفار
Тавбаи собӯн ҷома ҷонаст
توبه صابون جامهٔ جانست
Тавбаи зят чароғ имонаст
توبه زیت چراغ ایمانست
Даст вақте ба тавбаи донеи барад
دست وقتی به توبه دانی برد
Ки зи авсофи бади туоне мард
که ز اوصاف بد توانی مرد
То дилатро зи ғайри аврангии сет
تا دلت را ز غیر اورنگیست
Пеши роҳати зи ширки харсангии сет
پیش راهت ز شرک خرسنگیست
Даст додӣ ки : тавба кардам зуд
دست دادی که: توبه کردم زود
Даст додӣу дили надод , чаҳ суд ?
دست دادی و دل نداد، چه سود؟
Тавбаи кон тан кунад , намозӣ нест
توبه کان تن کند، نمازی نیست
Кор бедил макун , ки бозӣ нест
کار بیدل مکن، که بازی نیست
Оташи тавбаи поки сӯз буд
آتش توبه پاکسوز بود
То ки боқӣаст шаб , чаҳ рӯз буд ?
تا که باقیست شب، چه روز بود؟
Ҳар ки дар тавба пойдор омад
هر که در توبه پایدار آمد
Дар дигар рукнҳо савор омад
در دگر رکنها سوار آمد
Одати хоҷаи тарк одат нест
عادت خواجه ترک عادت نیست
Ҳавасӣ дорад , ин иродат нест
هوسی دارد، این ارادت نیست
То ки дар лиззатӣ , бидиҳ додаш
تا که در لذتی، بده دادش
Чу гузаштӣ , дигар макун ёдаш
چو گذشتی، دگر مکن یادش
Гар биҳиштӣ , чароаш май Монӣ ?
گر بهشتی، چراش میمانی؟
Кӯдакӣ бошад ин пушаймонӣ
کودکی باشد این پشیمانی
Барканд бех ҷумла кошт ҳо
برکند بیخ جمله کاشتها
Илтифоти ту бо гузошт ҳо
التفات تو با گذاشتها
Аз гунаҳ чун ба тавбаи гардии давр
از گنه چون به توبه گردی دور
Зоҳир ва ботинат бигирад нур
ظاهر و باطنت بگیرد نور
Зуҳд бетавба кӣ қарор кунад ?
زهد بیتوبه کی قرار کند؟
Нафас бетсФит чаҳ кор кунад ?
نفس بیتصفیت چهکار کند؟
Тавба то худ кунӣ ту , хом ояд
توبه تا خود کنی تو، خام آید
Тавба коизд диҳад , тамом ояд
توبه کایزد دهد، تمام آید
Аз гунаҳ тавба кун , зи тоъати ҳам
از گنه توبه کن، ز طاعت هم
Тоъатӣ каз риё шавад муҳкам
طاعتی کز ریا شود محکم
Тавба чун бошад аз халалҳо давр
توبه چون باشد از خللها دور
Аз муҳаббат ба дили даройади нур
از محبّت به دل درآید نور
Тавбаи аввали мақом ин роҳаст
توبه اول مقام این راهست
Охиринаш муҳаббат шоҳаст
آخرینش محبّت شاهست
Дар мақомӣ чу мард раст ояд
در مقامی چو مرد رُست آید
Дар мақом дигар дуруст ояд
در مقام دگر درست آید
Тавбаро бо сулӯки ин ҳанҷор
توبه را با سلوک این هنجار
Ҳамчуи прҳиздону доруии кор
همچو پرهیزدان و داروی کار
Гарна парҳез бар низом буд
گرنه پرهیز بر نظام بود
Модаи нопухта , хилти хом буд
ماده ناپخته، خلط خام بود
Дар чунин ҳолат ар хурии дору
در چنین حالت ار خوری دارو
Рост кун гӯр дар пас борӯ
راست کن گور در پس بارو
Хона чун тира ва сиёҳ шавад
خانه چون تیره و سیاه شود
НФш бар вай кунӣ , табоҳ шавад
نفش بر وی کنی، تباه شود
Дар замини он ки хору хаси бгзошт
در زمین آنکه خار و خس بگذاشت
Тухм дар вай куҷо тавонад кошт ?
تخم در وی کجا تواند کاشت؟
Тавба чун рост шуд зи бениши ғайр
توبه چون راست شد ز بینش غیر
Битавон рост рафтани андари сайр
بتوان راست رفتن اندر سیر
Ҳақи парастӣ , назар ба ғайр макун
حق پرستی، نظر به غیر مکن
Каъба дидӣ , гузар ба дайр макун
کعبه دیدی، گذر به دیر مکن
Хирқаи пӯшӣ , ба тарк одат кӯш
خرقهپوشی، به ترک عادت کوش
Варна хумор бош ва хирқа мапуаш
ورنه خمّار باش و خرقه مپوش
Тарки ин тавба кун , ки май хӯрдан
ترک این توبه کن، که می خوردن
Ба з қӣ карданасту қӣ хӯрдан
به ز قی کردنست و قی خوردن
Ту мурӣди биринҷу барӣоне
تو مرید برنج و بریانی
Ба чунин тавбаи раҳи куҷои доне ?
به چنین توبه ره کجا دانی؟
Рух чу дар тавбаоварӣ зи гуноҳ
رخ چو در توبه آوری ز گناه
Тӯша аз дарди созу гиряу оҳ
توشه از درد ساز و گریه و آه
Бозгард аз дар ҳўӣу ҳавас
بازگرد از در هوی و هوس
Ба тариқӣ ки нанигарӣ аз пас
به طریقی که ننگری از پس
На ки чун тавба аз гуноҳ кунӣ
نه که چون توبه از گناه کنی
Боди пиндор дар кулоҳ кунӣ
باد پندار در کلاه کنی
Ки : чу додам ба тавбаи худро даст
که: چو دادم به توبه خود را دست
Танам аз отс ҷаҳаннам раст
تنم از آتس جهنم رست
Брнҳӣ мезару глўтаҳ ба сар
برنهی میزر و گلوته به سر
Дили паии симу чашм дар паии зар
دل پی سیم و چشم در پی زر
То ту бар орзӯи савори шӯй
تا تو بر آرزو سوار شوی
Напасандам ки тавбаи кори шӯй
نپسندم که توبه کار شوی
Аз сари аинҳот то бадар наравад
از سر اینهات تا بدر نرود
Дар манеҳ пой , тот сар наравад
در منه پای، تات سر نرود
Даст паймон бидиҳ ба ин мардон
دست پیمان بده به این مردان
Даст додӣ , мабош саргардон
دست دادی، مباش سرگردان
Дар мёўр ба аҳди эшон даст
در میاور به عهد ایشان دست
Кон ки ин аҳдро шикасти шикаст
کان که این عهد را شکست شکست
Шайх шераст , назд шери Марв
شیخ شیرست، نزد شیر مرو
Чун надории сипари далери Марв
چون نداری سپر دلیر مرو
Сипараст ин ки медиҳад перат
سپرست این که میدهد پیرت
Чун биндохтӣ , занад тират
چون بینداختی، زند تیرت
Пери роҳ , ар чаҳ пер зан бошад
پیر راه، ار چه پیر زن باشد
Бар дили тираи тир зан бошад
بر دل تیره تیر زن باشد
Дасти шайх арча аз футуҳ муллост
دست شیخ ارچه از فتوح ملاست
Бар тан бесабот даст балост
بر تن بیثبات دست بلاست
Худ набояд ба кӯии тавбаи гузашт
خود نباید به کوی توبه گذشت
Онкии икрўз боз хоҳад гашт
آنکه یکروز باز خواهد گشت
Шайхи кӯро зи дил хабар набӯд
شیخ کو را ز دل خبر نبود
Додани тавбаро асар набӯд
دادن توبه را اثر نبود
Тавба онро бидиҳ ки дил дорад
توبه آنرا بده که دل دارد
Варна фардои туро хаҷал дорад
ورنه فردا ترا خجل دارد
Мисатон аз мурӣд бе дили даст
مستان از مرید بیدل دست
Ки қалам давр шуд з бедилу маст
که قلم دور شد ز بیدل و مست
Дасти бемор дар мгир ба мушт
دست بیمار در مگیر به مشت
Ки на бар набз менаҳй ангушт
که نه بر نبض مینهی انگشت
Пар ба тақлиди тавба кор шуданд
پر به تقلید توبه کار شدند
Ки ҳамон ринду бода хор шуданд
که همان رند و باده خوار شدند
Бикашӣ сад каси андари ин гармо
بکشی صد کس اندر این گرما
Ки ба мҳрўр медиҳӣ хурмо
که به محرور میدهی خرما