То ндонӣ илоҳро зи нахуст

تا ندانی اله را ز نخست

Ин гувоҳӣ наёяд аз ту дуруст

این گواهی نیاید از تو درست

Нест дар ҳайкали алиф бе тӣ

نیست در هیکل الف بی تی

Хубтар зини ду нафйу исботӣ

خوبتر زین دو نفی و اثباتی

Ганҷи тавҳидро беҳинаи тилисм

گنج توحید را بهینه طلسم

Нашиносам ҷузин ду номии исм

نشناسم جزین دو نامی اسم

Худ ҳуруфии бад-ӣни сифат бояд

خود حروفی بدین صفت باید

Ки калиди биҳиштро шояд

که کلید بهشت را شاید

Гар ба таҳқиқашон ндонӣ арҷ

گر به تحقیقشان ندانی ارج

Шуд ду бадари андарин ду чордаҳи дарҷ

شد دو بدر اندرین دو چارده درج

Ҳар яке зини чаҳордаҳи гона

هر یکی زین چهارده گانه

Даҳ калидасту чори дандона

ده کلیدست و چار دندانه

Андарин иттифоқ нест шаккӣ

اندرین اتفاق نیست شکی

Ки ду қисманд ва ҳар ду қисми яке

که دو قسمند و هر دو قسم یکی

Аввалу охиру калому сур

اول و آخر و کلام و سور

Нест аз бист ва ҳашт ҳарфи бадар

نیست از بیست و هشت حرف بدر

Ин ҳуруфанду баси манозили моҳ

این حروفند و بس منازل ماه

Балки инанду баси манозили роҳ

بلکه اینند و بس منازل راه

Сухании зин ҳуруф нест бадар

سخنی زین حروف نیست بدر

эй ҳариф , аз ҳуруф мо магзар

ای حریف، از حروف ما مگذر

Ҳар чаҳ ғайр аз худост андрдаҳ

هر چه غیر از خداست اندرده

Дар дами лои ин шаҳодат на

در دم لای این شهادت نه

Тавба дар лои ин сухан дар ҷуст

توبه در لای این سخن در جست

Ин суханро бибин , ки кам харҷаст

این سخن را ببین، که کم خرجست

Ҳар чаҳ дар ваии нишони ғайр буд

هر چه در وی نشان غیر بود

Дар талаби карданаш чаҳ хайр буд ?

در طلب کردنش چه خیر بود؟

Тарки он ғайр то нагирӣ чуст

ترک آن غیر تا نگیری چست

Ин шаҳодат наёяд аз ту дуруст

این شهادت نیاید از تو درست

Баъди азин тавбаи тавбаи исти дурушт

بعد ازین توبه توبه‌ایست درشت

Ки дарави нафасро туоне кишт

که درو نفس را توانی کشت

Ваон ба кам хӯрданаст ва кам хуфтан

وان به کم خوردنست و کم خفتن

Давр бӯдани зи халқ ва кам гуфтан

دور بودن ز خلق و کم گفتن

Дар тариқати чаҳор ёр инаст

در طریقت چهار یار اینست

Чораи кори мард кор инаст

چارهٔ کار مرد کار اینست

Чун дарин бута пок шуд зар ӯ

چون درین بوته پاک شد زر او

Ба дукон оваранд ҷавҳар ӯ

به دکان آورند جوهر او

Муддатии чашму гӯш боз кунад

مدتی چشم و گوش باز کند

Аз муроди худ эҳтироз кунад

از مراد خود احتراز کند

Ҳар чаҳ доноаш гуфт бипазирад

هر چه داناش گفت بپذیرد

Вончаҳ кард ӯ ба ҷон фаро гирад

وآنچه کرد او به جان فرا گیرد

То ба гуфт ва ба кард донанда

تا به گفت و به کرد داننده

Шавадаш кард ва гуфт монанда

شودش کرد و گفت ماننده

Қавлу феълаш чу мустақӣм ояд

قول و فعلش چو مستقیم آید

Дар мақоми адаб муқӣм ояд

در مقام ادب مقیم آید

Бар нагардад зи кори даҳ мурда

بر نگردد ز کار ده مرده

То шавад кордону парварда

تا شود کاردان و پرورده

Ҳар чаҳ ояд ба хФиаҳ дар дили пер

هر چه آید به خفیه در دل پیر

Кунад омодаи зуд ва гуяд : гир

کند آماده زود و گوید: گیر

Ҳеҷ муҳтоҷ кун макун набӯд

هیچ محتاج کن مکن نبود

Шайхро ҳоҷат сухан набӯд

شیخ را حاجت سخن نبود

Чун дарав гардад ин нишони равшан

چون درو گردد این نشان روشن

Шавадаш дили дурусту ҷони равшан

شودش دل درست و جان روشن

Рӯйу райши тамом нур шавад

روی و رایش تمام نور شود

Лоиқи хилват ва ҳузур шавад

لایق خلوت و حضور شود