Муршидиро маломатӣ афтод

مرشدی را ملامتی افتاد

Дар мурӣдон қиёматӣ афтод

در مریدان قیامتی افتاد

Ба хусумати миёни фурӯи бастанд

به خصومت میان فرو بستند

Вази паии хасм ӯ буруни ҷустанд

وز پی خصم او برون جستند

Зон мурӣдони яке ки донотар

زان مریدان یکی که داناتر

Ба фунуни ҳунари тавонотар

به فنون هنر تواناتر

Дар таҳаммули зи баси тамом ки буд

در تحمل ز بس تمام که بود

Бнҷнбид аз он мақом ки буд

بنجنبید از آن مقام که بود

Ҳозирӣ чун дилаш шикеб дид

حاضری چون دلش شکیبا دید

Аз ваии он ҳолро на зебо дид

از وی آن حال را نه زیبا دید

Гуфт : ҳақӣ ки дар шумор ояд

گفت: حقی که در شمار آید

Ин чунин рӯзро ба кор ояд

این چنین روز را به کار آید

Онмридш ҷавоб дод ки : бош

آنمریدش جواب داد که: باش

Дили хешу даруни мо мхрош

دل خویش و درون ما مخراش

Шайхро аз ман ин набошад чашм

شیخ را از من این نباشد چشم

Бар ман аз хомшӣ нагирад хашм

بر من از خامشی نگیرد خشم

Ранҷ ӯ чун ҳбои тавон кардан

رنج او چون هبا توان کردن

Хирқаи дигари қабои тавон кардан

خرقه دیگر قبا توان کردن

Боз чун тухми фитнаи пошади шайх

باز چون تخم فتنه پاشد شیخ

Бо мурӣдон чаҳ карда бошад шайх ?

با مریدان چه کرده باشد شیخ؟

То касе росих ва амин набӯд

تا کسی راسخ و امین نبود

Лоиқи суҳбатӣ чунин набӯд

لایق صحبتی چنین نبود

Гар ту хоҳӣ ки кори дайн созӣ

گر تو خواهی که کار دین سازی

Бори ?данеи з худ биндозӣ

بار دنیی ز خود بیندازی

Нақши лавҳи худӣ чу битарошӣ

نقش لوح خودی چو بتراشی

Қаламаши рух наад ба ҷмошӣ

قلمش رخ نهد به جماشی

Гар кунад бар ту бе адаби инкор

گر کند بر تو بی‌ادب انکار

Ту бакӯшу адаби нигаҳи майдор

تو بکوش و ادب نگه میدار