Ту эй маҳҷӯри сари гардон , кадомӣ ?
تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟
Касе науммат нмидонд , чаҳ номӣ ?
کسی نامت نمیداند، چه نامی؟
Чаҳ мурғии вази куҷое ? чист ҳолат ?
چه مرغی وز کجایی؟ چیست حالت؟
Ки дар доми балои печиди болат
که در دام بلا پیچید بالت
Чаҳ минолии зи дил бо дил ? чаҳ кардӣ
چه مینالی ز دل با دل؟ چه کردی
зи раҳ чун гум шудӣ , манзил чаҳ кардӣ ?
ز ره چون گم شدی، منزل چه کردی؟
з хайл кистӣ ? роҳат на инаст
ز خیل کیستی؟ راهت نه اینست
Аз он сӯи рӯ , ки харгоҳат на инаст
از آن سو رو، که خرگاهت نه اینست
Сари худ гир , кин гардан баландаст
سر خود گیر، کین گردن بلندست
Ту кӯтоҳӣу сарв ман баландаст
تو کوتاهی و سرو من بلندست
Манеҳ пои дили андари банди хубон
منه پای دل اندر بند خوبان
Чаҳ май гардӣ ба гирди қанди хубон ?
چه میگردی به گرد قند خوبان؟
Турои зини сарви бории брнёид
ترا زین سرو باری برنیاید
Вазин дар ҳеҷ кории брнёид
وزین در هیچ کاری برنیاید
Гирифтам худ ба ман пайвандии охир
گرفتم خود به من پیوندی آخر
Чаҳ тараф аз лаъл ман барбандӣ охир ?
چه طرف از لعل من بربندی آخر؟
Макун бо зулфи пастами трктозӣ
مکن با زلف پستم ترکتازی
Ки ин ҳиндӯаст , май ранҷад ба бозӣ
که این هندوست، میرنجد به بازی
Ба ашк олӯда кардӣ остин ро
به اشک آلوده کردی آستین را
Басӣ заҳмат кашидӣ ростин ро
بسی زحمت کشیدی راستین را
Турои худ ҳафта Эй шуд ишқи соқӣ
ترا خود هفتهای شد عشق ساقی
Ҳануз аз ҳафтае шаш рӯзи боқӣ
هنوز از هفتهای شش روز باقی
Тамаъ дар лаъли ширин чун набандӣ ?
طمع در لعل شیرین چون نبندی؟
Ки Фарҳодӣ ва хеле кӯҳи кундӣ
که فرهادی و خیلی کوه کندی
Ту пиндории зи дасти ғуссаи рстӣ
تو پنداری ز دست غصه رستی
Ки номи ошиқӣ бар хеши бастӣ
که نام عاشقی بر خویش بستی
Ба пои худ чаҳ майе дарин дом ?
به پای خود چه مییی درین دام؟
Макун зорӣ , бикун дандони азин ком
مکن زاری، بکن دندان ازین کام
Марои нои дидаи ишқат бар куҷо буд ?
مرا نا دیده عشقت بر کجا بود؟
Вагар дидӣ намедори турои суд
وگر دیدی نمیدار ترا سود
Дар оташи наълҳо бисёр дорам
در آتش نعلها بسیار دارم
Ба афсуни ту мушкили сари дрорм
به افسون تو مشکل سر درآرم
Мапӣч андари сари зулфам , ки газаст
مپیچ اندر سر زلفم، که گازست
Азу бигузар , ки кор ӯ дарозаст
ازو بگذر، که کار او درازست
Ту шаби бедор ва ман то рӯз наем
تو شب بیدار و من تا روز نایم
Шаб аз андӯҳи ман то рӯзи доим
شب از اندوه من تا روز دایم