Гадои гашт бо шҳзодаҳ эй ҷуфт
گدایی گشت با شهزادهای جفت
Бидон ҷурмаш чу микштнд , мегуфт
بدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Ба дасти худ сазоӣ хеш дидам
به دست خود سزای خویش دیدم
Ки : пои пеш аз гилӣм худ кашидам
که: پا پیش از گلیم خود کشیدم
Ҳар он муфлис ки бошад толиби ганҷ
هر آن مفلس که باشد طالب گنج
Таҳаммул боядаш кардани басии ранҷ
تحمل بایدش کردن بسی رنج
Сазои хеш бояд ёр ҷустан
سزای خویش باید یار جستن
Ба қадари қӯти худ бор ҷустан
به قدر قوت خود بار جستن
Чўҳсну подшоҳӣ ёр бошанд
چوحسن و پادشاهی یار باشند
Талаби горони муфлис хор бошанд
طلبگاران مفلس خوار باشند
Гадо , он ба , ки султонро надонад
گدا، آن به، که سلطان را نداند
Валикини ошиқи ин маънӣ чаҳ донад ?
ولیکن عاشق این معنی چه داند؟
Бар ошиқ чаҳ султон ва чаҳ дарвеш ?
بر عاشق چه سلطان و چه درویش؟
Ту ошиқ бош ва аз султон миндиш
تو عاشق باش و از سلطان میندیش