Зиҳӣ ! гирди ҷаҳон сар гашта аз ман
زهی! گرد جهان سر گشته از من
Чунин бемӯҷибӣ бар гашта аз ман
چنین بی موجبی بر گشته از من
Куҷо рафт он ки шаби хобат наме барад ?
کجا رفت آن که شب خوابت نمیبرد؟
зи ашки дидаи сайлобати ҳамеи барад ?
ز اشک دیده سیلابت همی برد؟
Маро гуфтӣ ки : аз ишқи ту мастам
مرا گفتی که: از عشق تو مستم
Ба дастон кардан оварадӣ ба дастам
به دستان کردن آوردی به دستم
Чу дили барадии зи меҳрами сайри гаштӣ
چو دل بردی ز مهرم سیر گشتی
Ҷафо кардӣ , ки бар ман чири гаштӣ
جفا کردی، که بر من چیر گشتی
Вафои омухтии пайвастаи мо ро
وفا آموختی پیوسته ما را
Ҳаромаст , ар ту худ донеи вафо ро
حرامست، ار تو خود دانی وفا را
Чаро тухм вафо мекоштӣ ту ?
چرا تخم وفا میکاشتی تو؟
Чу азм бевафое доштӣ ту
چو عزم بیوفایی داشتی تو
Ба ҳиялатҳо ба домам дар кашидӣ
به حیلتها به دامم در کشیدی
Чу поем баста дидӣ сар кашидӣ
چو پایم بسته دیدی سر کشیدی
Бабри кин ва мабар пайванди ёрӣ
ببر کین و مبر پیوند یاری
Ки май тарсам ки : худ тоқат наёрӣ
که میترسم که: خود طاقت نیاری
Фироқии комшбми дил май харошад
فراقی کامشبم دل میخراشد
Ман аввал рӯз донистам ки бошад
من اول روز دانستم که باشد
Дили андари ёр ҳар ҷое ки бандад ?
دل اندر یار هر جایی که بندد؟
Вагар бандад ба риш хеш хандад
و گر بندد به ریش خویش خندد
Бидонад , ҳар кро донанда номаст
بداند، هر کرا داننده نامست
Ки бод овардаро бодӣ тамомаст
که باد آورده را بادی تمامست
Биандеш , ар зи ман хоҳӣ баридан
بیندیش، ار ز من خواهی بریدن
Ки дар ҳиҷрами бало хоҳӣ кашӣдан
که در هجرم بلا خواهی کشیدن
Чробоиди шикасти хеш ҷустан ?
چراباید شکست خویش جستن؟
Балои худ ба дасти хеш ҷустан ?
بلای خود به دست خویش جستن؟
Дилам сайр омад аз меҳри озмоиӣ
دلم سیر آمد از مهر آزمایی
Чу май байнам ки ёр бе вафое
چو میبینم که یار بیوفایی
Худ онрўзт ки бо ман ишқи нав буд
خود آنروزت که با من عشق نو بود
Дилати сад ҷои дигар дар гарав буд
دلت صد جای دیگر در گرو بود
Маро низ аз миён ме озмудӣ
مرا نیز از میان میآزمودی
Хаҷали гаштӣ чу мард ман набӯдӣ
خجل گشتی چو مرد من نبودی
Накардӣ баъди азин икрўзи ёдам
نکردی بعد ازین یکروز یادم
Чу донистӣ ки ман низ аўстодм
چو دانستی که من نیز اوستادم
зи меҳрати муҳра зон барчӣда будам
ز مهرت مهره زان برچیده بودم
Ки ин бозичаро ман дида будам
که این بازیچه را من دیده بودم
Чаро бгзоштии зингўнаҳи моро ?
چرا بگذاشتی زینگونه ما را؟
Куҷо рафт он фиғону сӯз ? ёро
کجا رفت آن فغان و سوز؟ یارا